Słownik pojęć

  Ś
Średnie przedsiębiorstwo

Przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 250 pracowników, którego roczny obrót nie przekracza 50 milionów EUR a/lub całkowity bilans roczny nie przekracza 43 milionów EUR.
Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej Art. 106

Środki publiczne

Żadna z ustaw nie definiuje dokładnie pojęcia środków publicznych. Jako środki publiczne rozumie się wszelkie wpływy finansowe, gromadzone na rachunkach władz publicznych.

Pojęcie środków publicznych jest szersze od pojęcia dochodów publicznych, obejmuje bowiem także wszystkie przychody.

Świadczenia ekwiwalentne

Świadczenia ekwiwalentne są elementem (przedmiotem) umów wzajemnych, dwustronnie zobowiązujących (obie strony zobowiązują się w taki sposób, że świadczenie jednej z nich ma być odpowiednikiem, co do wartości rynkowej świadczenia drugiej). W umowie o świadczenie ekwiwalentne, każda ze stron jest jednocześnie dłużnikiem i wierzycielem drugiej strony, a otrzymywane świadczenie jest odpowiednikiem świadczenia zwrotnie świadczonego. Równoważność obu świadczeń wskazuje na typ świadczenia: ekwiwalentne.

Świadczenie na rzecz osoby trzeciej

Zobowiązanie się wobec drugiej strony, że będzie się coś świadczyło trzeciej osobie. Jeżeli w umowie zastrzeżono, że dłużnik spełni świadczenie na rzecz osoby trzeciej, osoba ta w braku odmiennego postanowienia umowy, może żądać bezpośrednio od dłużnika spełnienia zastrzeżonego świadczenia. Zastrzeżenie co do obowiązku świadczenia na rzecz osoby trzeciej nie może być odwołane ani zmienione, jeżeli osoba trzecia oświadczyła którejkolwiek ze stron, ze chce z zastrzeżenia skorzystać. Dłużnik może podnieść zarzuty z umowy także przeciwko osobie trzeciej.
Kodeks cywilny, Art. 393. § 1

Świadczenie niepieniężne

Świadczenia niepieniężne wynikają z jakiegoś obowiązku (zobowiązania) z umowy lub wprost z prawa (ustawowego) czy orzeczenia sąd. Nazwane są też świadczeniami w naturze.

Stosując pojęcie świadczenia niepieniężnego należy wpierw zdefiniować czym jest świadczenie w myśl przepisów Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. 2017 poz. 459) – dalej jako: KC.

Świadczenie przez osobę trzecią

Zobowiązanie się wobec drugiej strony, że trzecia osoba zaciągnie zobowiązanie (zawsze umową) lub będzie coś świadczyła. Jeżeli w umowie zastrzeżono, ze osoba trzecia zaciągnie określone zobowiązanie albo spełni określone świadczenie, ten kto takie przyrzeczenie uczynił, odpowiada za szkodę, którą druga strona ponosi przez to, że osoba trzecia odmawia zaciągnięcia zobowiązania albo nie spełnia świadczenia.

Świadczenie w miejsce wykonania

Świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum – art. 453 k.c.) – celem datio in solutum jest wygaśnięcie istniejącego między stronami zobowiązania poprzez spełnienia przez dłużnika świadczenia innego, niż określone w treści pierwotnej umowy. Dłużnik może spełnić inne świadczenie za zgodą wierzyciela, brak jego zgody na nowe świadczenie powoduje, że dłużnik jest dalej zobowiązany zgodnie z treścią pierwotnego zobowiązania. Strony zawierają umowę o świadczenie w miejsce wykonania. Świadczenie w miejsce wykonania może być dokonywane w ramach wszelkiego typu zobowiązań o charakterze cywilnoprawnym.

Świadectwo pracy