Słownik pojęć

  S

Średnie przedsiębiorstwo

Zgodnie z art. 20 Konstytucji RP jedną z podstaw ustroju gospodarczego Rzeczypospolitej Polskiej jest wolność działalności gospodarczej. Z kolei na podstawie art. 22 ograniczenie tej wolności jest dopuszczalna tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny. Przesłanki te powinny być spełnione ręcznie. Działalność gospodarcza została zdefiniowana w art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców jako „zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły”. Przedsiębiorstwo zaś to według art. 55ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodkeks cywilny: „zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej”. Zgodnie z ustawą Prawo przedsiębiorców możemy wyróżnić trzy rodzaje przedsiębiorców: mikro przedsiębiorcę, małego przedsiębiorcę oraz średniego przedsiębiorcę. 

Kryteriami kwalifikacji danego przedsiębiorcy do jednej z powyższych grup są:

1) średnioroczne zatrudnienie;
2) obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych;
3) suma aktywów bilansu sporządzanego na koniec roku obrotowego.

Średnim przedsiębiorcą jest przedsiębiorca, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki:

 Po pierwsze - zatrudniał średniorocznie mniej niż 250 pracowników, a po drugie 
 osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości  50 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 43 milionów euro. Kwota rocznego obrotu netto powinna zostać przeliczona na walutę polską.
 Dla porządku należy wskazać, że mikroprzedsiębiorca średniorocznie zatrudnia mniej niż 10 pracowników oraz osiągna roczny obrót netto w tych samych co wyżej warunkach nieprzekraczający 2 milionów euro lub suma aktywów jego bilansu nie przekracza równowartości 2 milionów euro. Wielkości te dla małego przedsiębiorcy wynoszą odpowiednio: 50 pracowników, 10 milionów oraz 10 milionów.

Należy jednak doprecyzować, że średnioroczne zatrudnienie określa się w przeliczeniu na pełne etaty, nie uwzględniając pracowników przebywających na urlopach macierzyńskich, urlopach na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopach ojcowskich, urlopach rodzicielskich i urlopach wychowawczych, a także zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego. Przy jego obliczaniu stosuje się metodę właściwą dla sporządzania sprawozdań z zakresu zatrudnienia i wynagrodzeń udostępnioną przez Główny Urząd Statystyczny. Zgodnie z tą metodą należy dokonać przeliczenia pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy na pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy według określonego przelicznika uwzględniającego liczbę godzin pracy. Dla celów obliczenia średniorocznego zatrudnienia nie uwzględnia się stażystów i studentów pracujących na podstawie umowy o staż lub umowy o szkolenie zawodowe, a także samego właściciela przedsiębiorstwa. Jeżeli przedsiębiorca prowadzi działalność krócej niż rok, średnie zatrudnienie oblicza się za cały okres prowadzenia działalności.

Obrót oraz sumę aktywów wyrażone w euro przelicza się na złote według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku obrotowego wybranego do określenia statusu przedsiębiorcy.

Podstawa prawna:

  1. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. 1997 nr 78 poz. 483),
  2. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.),
  3. Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. 2021 r. poz. 162).

Zobacz także: