Słownik pojęć


  S

Świadczenie w miejsce wykonania

Świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum – art. 453 k.c.) – celem datio in solutum jest wygaśnięcie istniejącego między stronami zobowiązania poprzez spełnienia przez dłużnika świadczenia innego, niż określone w treści pierwotnej umowy. Dłużnik może spełnić inne świadczenie za zgodą wierzyciela, brak jego zgody na nowe świadczenie powoduje, że dłużnik jest dalej zobowiązany zgodnie z treścią pierwotnego zobowiązania. Strony zawierają umowę o świadczenie w miejsce wykonania. Świadczenie w miejsce wykonania może być dokonywane w ramach wszelkiego typu zobowiązań o charakterze cywilnoprawnym. Zobowiązanie dotychczasowe wygasa w chwili spełnienia świadczenia substytucyjnego, natomiast brak jego spełnienia powoduje, że stosunek pierwotny pozostaje w mocy. Zobowiązanie wygasa tak, jakby wygasło przez zwykłe wykonanie (np. przez zapłatę uzgodnionej pierwotnie kwoty).

Patrz też: świadczenie niepieniężne.

Jeżeli okaże się, że świadczenie spełnione przez dłużnika w miejsce dotychczasowego jest wadliwe, wierzyciel nie może domagać się wykonania pierwotnego zobowiązania. W takiej sytuacji wierzyciel może skorzystać z rękojmi (art. 556 k.c. – uprawnienie przysługujące kupującemu). Wierzyciel może wtedy odstąpić od umowy, żądać wymiany przedmiotu na niewadliwy, naprawy przedmiotu i obniżenia ceny. Jedynie odstąpienia od umowy spowoduje powrót do pierwotnego zobowiązania.

Przykład: Dłużnik jest winny wierzycielowi kwotę 2000 zł z tytułu łączącej strony umowy pożyczki, za zgodą wierzyciela może przenieść na niego własność rzeczy ruchomej (np. motoroweru o równej wartości ekwiwalentnej tj. rynkowej), zwalniając się w ten sposób z obowiązku zwrotu długu.