Mikroporady

Słownik pojęć

Czy wiesz, że aż 96% mikro firm zapewnia 75% wszystkich wpływów z podatków i wytwarza 51% zysku gospodarki kraju?

A tylko niewielkiej liczbie udaje się utrzymać na rynku dłużej niż rok bez dostatecznej wiedzy i znajomości przepisów.

A czy wiesz, że...

Ty też możesz coś zrobić, abyśmy mogli dalej działać i skutecznie Cię wspierać?

KRS 0000318482

Przejdź do Twój e-PIT

	F
Franczyza	Jest to rodzaj umowy nienazwanej, a więc nieuregulowanej wprost w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny, a wypracowanej w stosunkowo jednolitej i uporządkowanej formie dopiero przez doktrynę i praktykę. Umowa franczyzy stanowi pewne ramy długookresowej współpracy między niezależnymi przedsiębiorcami. Stronami umowy są franczyzodawca, którego obowiązkiem jest udzielenie licencji do wypracowanej przez siebie marki oraz know-how, czyli wiedzy w kwestii prowadzenia danego przedsiębiorstwa oraz franczyzobiorca. Ten drugi decyduje się prowadzić własną działalność usługową pod znanym znakiem handlowym za uiszczeniem stosownej opłaty. Umowa franczyzy w praktyce znajduje zastosowanie najczęściej w branży gastronomicznej, sprzedaży detalicznej, branży hotelarskiej czy paliwowej. Licencja udzielona franczyzobiorcy upoważnia go do posługiwania się znakiem franczyzodawcy, wiąże się jednak z przestrzeganiem określonych dla danej działalności zasad. Zasady te stanowią swego rodzaju pakiet franczyzowy narzucony przez franczyzodawcę, m.in. wytyczne dotyczące szczegółowych aspektów prowadzenia działalności oraz udzielanie bieżących wskazówek. Franczyzobiorca za ustaloną opłatą jest zatem uprawniony do wykorzystywania: nazwy handlowej i znaku towarowego (jeśli jest zarejestrowany); metod handlowych i technicznych; procedur oraz innych praw własności intelektualnej lub przemysłowej. Umowę franczyzy należy zdecydowanie odróżnić od klasycznych umów dystrybucyjnych. Na tym tle franczyzę wyróżnia trwałość i stałość stosunku łączącego strony umowy, które objawiają się w wykonywaniu obowiązków wynikających z umowy w sposób nieprzerwany przez cały czas jej trwania – przykładem może tu być comiesięczna opłata na rzecz franczyzodawcy, czy udzielanie bieżącej pomocy w prowadzeniu działalności. Wyróżnikiem jest również niezależność organizacyjna, gospodarcza i prawna stron umowy, co przejawia się np. w posiadaniu przez franczyzobiorcę własnych kas fiskalnych (rejestrujących). Warto również zauważyć, że umowa franszyzy niesie ze sobą również zalety w obszarze marketingu. Działania marketingowe podejmowane przez franczyzodawcę oddziałują również na jego franczyzobiorców. Systemy franczyzowe podlegają umownej kwalifikacji w zależności od poszczególnych kryteriów: według rodzaju działalności – franczyza dystrybucyjna (handlowa), franczyza usługowa; według rodzaju know-how, który jest przekazywany na rzecz franczyzobiorcy – franczyza koncepcji działalności, franczyza dystrybucji produktu; według organizacji systemu franczyzowego – franczyza wielokrotna, franczyza bezpośrednia, masterfranczyza (subfranczyza); przedstawicielstwo regionalne. Źródła: Europejski Kodeks Etyki Udzielania Franczyzy; Fuchs Bernadeta: Umowy franchisingowe, Kraków 1998; Statut Polskiej Organizacji Franczyzodawców Zobacz także: Umowa franchisingu Outsourcing

Franczyza

Jest to rodzaj umowy nienazwanej, a więc nieuregulowanej wprost w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny, a wypracowanej w stosunkowo jednolitej i uporządkowanej formie dopiero przez doktrynę i praktykę. Umowa franczyzy stanowi pewne ramy długookresowej współpracy między niezależnymi przedsiębiorcami. Stronami umowy są franczyzodawca, którego obowiązkiem jest udzielenie licencji do wypracowanej przez siebie marki oraz know-how, czyli wiedzy w kwestii prowadzenia danego przedsiębiorstwa oraz franczyzobiorca. Ten drugi decyduje się prowadzić własną działalność usługową pod znanym znakiem handlowym za uiszczeniem stosownej opłaty. Umowa franczyzy w praktyce znajduje zastosowanie najczęściej w branży gastronomicznej, sprzedaży detalicznej, branży hotelarskiej czy paliwowej.

Licencja udzielona franczyzobiorcy upoważnia go do posługiwania się znakiem franczyzodawcy, wiąże się jednak z przestrzeganiem określonych dla danej działalności zasad. Zasady te stanowią swego rodzaju pakiet franczyzowy narzucony przez franczyzodawcę, m.in. wytyczne dotyczące szczegółowych aspektów prowadzenia działalności oraz udzielanie bieżących wskazówek. Franczyzobiorca za ustaloną opłatą jest zatem uprawniony do wykorzystywania:

nazwy handlowej i znaku towarowego (jeśli jest zarejestrowany);
metod handlowych i technicznych;
procedur oraz innych praw własności intelektualnej lub przemysłowej.

Umowę franczyzy należy zdecydowanie odróżnić od klasycznych umów dystrybucyjnych. Na tym tle franczyzę wyróżnia trwałość i stałość stosunku łączącego strony umowy, które objawiają się w wykonywaniu obowiązków wynikających z umowy w sposób nieprzerwany przez cały czas jej trwania – przykładem może tu być comiesięczna opłata na rzecz franczyzodawcy, czy udzielanie bieżącej pomocy w prowadzeniu działalności. Wyróżnikiem jest również niezależność organizacyjna, gospodarcza i prawna stron umowy, co przejawia się np. w posiadaniu przez franczyzobiorcę własnych kas fiskalnych (rejestrujących). Warto również zauważyć, że umowa franszyzy niesie ze sobą również zalety w obszarze marketingu. Działania marketingowe podejmowane przez franczyzodawcę oddziałują również na jego franczyzobiorców.

Systemy franczyzowe podlegają umownej kwalifikacji w zależności od poszczególnych kryteriów:

według rodzaju działalności – franczyza dystrybucyjna (handlowa), franczyza usługowa;
według rodzaju know-how, który jest przekazywany na rzecz franczyzobiorcy – franczyza koncepcji działalności, franczyza dystrybucji produktu;
według organizacji systemu franczyzowego – franczyza wielokrotna, franczyza bezpośrednia, masterfranczyza (subfranczyza);
przedstawicielstwo regionalne.

Źródła:

Europejski Kodeks Etyki Udzielania Franczyzy;
Fuchs Bernadeta: Umowy franchisingowe, Kraków 1998;
Statut Polskiej Organizacji Franczyzodawców

Zobacz także:

Sprawdź nasz poradnik

Przykładowe rodzaje finansowania działalności

Jeżeli prowadzisz działalność gospodarczą albo dopiero planujesz jej rozpoczęcie, jednym z kluczowych zagadnień jest wybór odpowiedniego źródła finansowania. Dostęp do kapitału może przesądzić zarówno o starcie firmy, jak i o tempie jej dalszego rozwoju. W przygotowanym poradniku przedstawiamy najczęściej wykorzystywane formy wsparcia.

Dostępne instrumenty finansowania

Wśród dostępnych instrumentów finansowania znajdują się w szczególności:

pożyczki i instrumenty zwrotne realizowane m.in. przez Bank Gospodarstwa Krajowego w ramach programów rządowych i unijnych;
dotacje finansowane ze środków krajowych oraz funduszy europejskich na lata 2021–2027;
leasing operacyjny i finansowy jako forma finansowania środków trwałych.

Jeżeli poszukujesz kapitału na rozwój projektu o podwyższonym potencjale wzrostu, warto rozważyć współpracę z tzw. aniołem biznesu – prywatnym inwestorem obejmującym udziały lub akcje w zamian za wniesiony kapitał oraz wsparcie merytoryczne. Tego rodzaju finansowanie ma charakter udziałowy i najczęściej dotyczy przedsięwzięć innowacyjnych lub skalowalnych.

Jednym ze sposobów dotarcia do inwestorów prywatnych jest kontakt z organizacjami zrzeszającymi „aniołów biznesu”. W Polsce funkcjonują sieci inwestorskie działające w formie stowarzyszeń lub platform inwestycyjnych, które kojarzą pomysłodawców z inwestorami zainteresowanymi finansowaniem projektów na wczesnym etapie rozwoju.

Więcej informacji na temat aniołów biznesu znajdziesz pod adresem: https://mikroporady.pl/slownik-pojec/aniol-biznesu

Pobierz poradnik

Chcesz nas wesprzeć?

Jak widzisz, serwis mikroPorady.pl jest wolny od reklam. Działamy dzięki ofiarności naszych użytkowników, którzy przekazują nam wpłaty i darowizny. Nawet w bardzo niewielkich kwotach.

Twoja pomoc pozwoli na: