Słownik pojęć


  W

Wzorce umów

Wzorce umów zostały co do zasady uregulowane w art. 385 k.c

„Wzorcem umowy” jest ustalony przez jedną ze stron zbiór postanowień (reguł, zasad,) w szczególności określający ogólne warunki umów, stanowiący wzór umowy, lub regulamin np. sprzedaży, taki wzorzec umowy wiąże drugą stronę, gdy został jej doręczony przed zawarciem przez strony umowy, a w umowie jest przywołany bądź udostępniony wzorzec umowy (ogólne warunki umów) przy zawieraniu transakcji bez zachowania formy pisemnej umowy.

Wzorzec umowy może wiązać także w sytuacji gdy nie został dostarczony drugiej stronie, jeżeli posługiwanie się danym wzorcem jest w stosunku danego rodzaju zwyczajowe przyjęte, a druga strona mogła się z łatwością dowiedzieć o jego treści.

Taki wzorzec nie dotyczy jednak umów zawieranych z udziałem konsumentów, z wyjątkiem umów powszechnie zawieranych w drobnych, bieżących sprawach życia codziennego.

W chwili gdy strona posługuje się wzorcem umowy w postaci elektronicznej, powinna udostępnić go drugiej stronie przed zawarciem umowy w taki sposób, aby mogła ona wzorzec ten przechowywać i odtwarzać w zwykłym toku czynności.

Jeżeli umowa zawierana jest pomiędzy dwoma przedsiębiorcami, a obie strony umowy stosują w tym zakresie własne wzorce umów to umowa nie obejmuje tych postanowień wzorców, które są ze sobą sprzeczne. Umowa także nie zostaje zawarta, gdy po otrzymaniu oferty strona niezwłocznie zawiadomi, że nie zamierza zawierać umowy na takich (niesprzecznych) warunkach.