Słownik pojęć

  K

Koordynacja

Pojęcie koordynacji ma dwa niezależne znaczenia. Pierwsze z nich jest funkcją zarządzania, drugie z kolei odnosi się do pobierania świadczeń z ubezpieczenia społecznego w różnych krajach.

Odnosząc się najpierw do koordynacji jako elementu efektywnego zarządzania należy stwierdzić, że służy ona zapewnieniu spójnego funkcjonowania organizacji (przedsiębiorcy lub innego podmiotu). Funkcjonowanie z kolei obejmuje zarządzanie działaniem organizacji. Opiera się ono na wzajemnych powiązaniach kadry zarządzającej, personelu oraz pozostałych interesariuszy. Koordynowanie zadań zapewnia ich harmonijną realizację oraz wpływa na efekty pracy całej organizacji. Koordynacja ma funkcję stymulującą i synchronizacyjną dla wszelkiej aktywności podmiotu. Należy wskazać, że koordynacja jest procesem niezbędnym dla utrzymania przepływu informacji, zadań oraz kontroli. Mówi się o niej również wtedy, gdy przełożeni nie stosują żadnej określonej polityki koordynacyjnej, ale ich działanie wypełnia znamiona koordynowania. Celem koordynacji jest zapewnienie spójności funkcjonowania poszczególnych działów przedsiębiorcy z wykorzystaniem narzędzi komunikacyjnych i zarządczych. Wskazuje się nadto, że ma ona za zadanie identyfikację i następnie eliminacje konfliktów. Z założenia ma także zapobiegać ewentualnym trudnościom w funkcjonowaniu podmiotu oraz stymulować poprawę zarządzania.

Koordynacja może dotyczy wszystkich obszarów działalności podmiotu: w ramach struktury wewnętrznej, organizacji kontaktów zewnętrznych, produkcji, zaopatrzenia itd. Właściwe koordynowanie utrzymuje dynamikę podmiotu, sprzyja poprawie przepływu informacji i buduje powiązania organizacyjne.

Niewłaściwa koordynacja prowadzi do niezgodności między celami, a działaniem poszczególnych uczestników (pracowników) przedsiębiorcy. Może negatywnie rzutować na rentowność przedsięwzięcia, nieuzasadnionymi przerwami, niewłaściwym zarządzaniem zasobami ludzkimi i nieracjonalnym wykorzystaniem środków technicznych.

Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego związana jest z przemieszczaniem się osób w granicach Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Szwajcarii. Jest to mechanizm wypłaty świadczeń społecznych stworzony w celu zapobiegania pobieraniu ich na podstawie tego samego tytułu i w tym zakresie w więcej niż jednym państwie. Kwestia ta została uregulowana w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2019 dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr  883/2004 w  sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Koordynacja w ramach Unii Europejskiej, EOG i Konfederacji Szwajcarskiej dotyczy:

  • świadczeń z tytułu choroby,
  • świadczeń z tytułu macierzyństwa,
  • świadczeń dla ojca równoważnych świadczeniom z tytułu macierzyństwa,
  • świadczeń z tytułu inwalidztwa,
  • świadczeń z tytułu starości,
  • świadczeń rentowych,
  • świadczeń z tytułu wypadków przy pracy,
  • świadczeń z tytułu choroby zawodowej,
  • świadczeń z tytułu zasiłków na wypadek śmierci,
  • świadczeń rodzinnych,
  • świadczeń przedemerytalnych,
  • świadczeń dla bezrobotnych.

 

Podstawa prawna:

  1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego,
  2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2019 dotyczące wykonywania rozporządzenia  (WE) nr  883/2004 w  sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Zobacz także: