Słownik pojęć

  O

Odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych

Ustawa z dnia 8 marca 2013 roku o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (dalej jako: „Ustawa”) wprowadziła szczególny rodzaj odsetek - odsetki za opóźnienia w transakcjach handlowych.

Odsetki takie należą się jednakże wyłączenie przedsiębiorcom (wierzycielom), którzy prawo do odsetek nabyli na skutek zawarcia transakcji z innym przedsiębiorcą.

Odsetki za opóźnienia w transakcjach handlowych  należą się w wyniku:

a) transakcji handlowych, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny będący podmiotem leczniczym - odsetki w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i ośmiu punktów procentowych,

b) w wyniku transakcji handlowych, w których dłużnikiem nie jest podmiot publiczny będący podmiotem leczniczym - odsetki w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i dziesięciu punktów procentowych.

Odsetki za opóźnienia w transakcjach handlowych pełnią funkcję odszkodowawczą – stanowią sankcję za przekroczenie terminu zapłaty świadczenia pieniężnego.

Stopa odsetek za opóźnienia w transakcjach handlowych, zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami są równe sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych.

Roszczenie o zapłatę odsetek za opóźnienia w transakcjach handlowych, przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego zgodnie z art. 118 k.c..

Jeżeli roszczenie główne będzie zapłacone po terminie jednakże przed upływem okresu przedawnienia, odsetki przedawniają się z upływem 3 lat od dnia gdy stały się wymagalne.

Omawiana ustawa wprowadziła istotne novum z punktu widzenia obrotu gospodarczego. Zgodnie z art. 10 ust. 1 Ustawy: „wierzycielowi, od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o których mowa w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1, przysługuje od dłużnika, bez wezwania, rekompensata za koszty odzyskiwania należności, stanowiąca równowartość kwoty: 

1) 40 euro – gdy wartość świadczenia pieniężnego nie przekracza 5000 złotych; 

2) 70 euro – gdy wartość świadczenia pieniężnego jest wyższa niż 5000 złotych, ale niższa niż 50 000 złotych; 

3) 100 euro – gdy wartość świadczenia pieniężnego jest równa lub wyższa od 50 000 złotych”.

Co warte podkreślenia, wskazane powyżej kwoty przysługują np. od każdej przeterminowanej faktury bez względu na wskazaną w niej wartość. 

W art. 10 ust. 1a Ustawy określono sposób ustalania rekompensaty: „równowartość kwoty rekompensaty, o której mowa w ust. 1, jest ustalana przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne”

Podstawa prawna:

  1. Ustawa z dnia 8 marca 2013 roku o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. 2021 r. poz. 424). 

Zobacz także: