Słownik pojęć

Czy wiesz, że aż 96% mikro firm zapewnia 75% wszystkich wpływów z podatków i wytwarza 51% zysku gospodarki kraju?

A tylko niewielkiej liczbie udaje się utrzymać na rynku dłużej niż rok bez dostatecznej wiedzy i znajomości przepisów.

A czy wiesz, że...

Ty też możesz coś zrobić, abyśmy mogli dalej działać i skutecznie Cię wspierać?

KRS 0000318482

Przejdź do Twój e-PIT
  N

NDA - Umowa o zachowaniu poufności

NDA (ang. Non-Disclosure Agreement) to umowa o zachowaniu poufności. Jej celem jest ochrona informacji, które jedna lub obie strony przekazują sobie w związku z prowadzonymi negocjacjami, współpracą gospodarczą lub realizacją określonego projektu. Umowa NDA jest szczególnie często wykorzystywana w relacjach biznesowych, przed rozpoczęciem współpracy, podczas negocjacji, rozmów z potencjalnym inwestorem, a także przy współpracy z pracownikami, współpracownikami, kontrahentami czy podwykonawcami.

Przedmiotem ochrony mogą być różnego rodzaju informacje poufne, które posiadają wartość gospodarczą lub organizacyjną dla przedsiębiorcy. Umowa NDA może obejmować między innymi:

  • informacje handlowe i finansowe,
  • dane dotyczące klientów i kontrahentów,
  • warunki współpracy i negocjacji,
  • informacje dotyczące cen i strategii przedsiębiorstwa,
  • dokumentację techniczną,
  • rozwiązania technologiczne,
  • know-how,
  • informacje dotyczące planowanych produktów lub usług,
  • dane dotyczące planowanych inwestycji i projektów.

Istotne jest, aby umowa możliwie precyzyjnie określała, jakie informacje strony uznają za poufne.

Co do zasady przepisy prawa cywilnego nie wymagają szczególnej formy dla zawarcia umowy o zachowaniu poufności. W praktyce zaleca się jednak sporządzenie NDA w formie dokumentowej lub pisemnej, aby możliwe było jednoznaczne ustalenie treści zobowiązań stron oraz zakresu informacji objętych ochroną. Forma pisemna może mieć również istotne znaczenie dowodowe w przypadku powstania sporu.

Strona zobowiązana do zachowania poufności może zostać zobowiązana między innymi do:

  • nieujawniania informacji poufnych osobom trzecim,
  • niewykorzystywania informacji w celach innych niż określone w umowie,
  • odpowiedniego zabezpieczenia otrzymanych informacji,
  • ograniczenia dostępu do informacji wyłącznie do osób, które muszą z nich korzystać,
  • zwrotu lub usunięcia dokumentów i danych po zakończeniu współpracy.

Zakres obowiązków powinien zostać dostosowany do rodzaju przekazywanych informacji oraz charakteru współpracy.

NDA może przewidywać również kary umowne. Strony mogą przewidzieć w umowie karę umowną za naruszenie obowiązku zachowania poufności, jeżeli zobowiązanie ma charakter niepieniężny. Kara umowna może ułatwić dochodzenie roszczeń w przypadku naruszenia NDA, ponieważ co do zasady nie wymaga wykazywania wysokości poniesionej szkody w takim zakresie, w jakim strony skutecznie zastrzegły jej zapłatę. Wysokość oraz sposób naliczania kary powinny jednak zostać jasno określone w umowie. Okres obowiązywania NDA zależy od ustaleń stron. Obowiązek zachowania poufności może obowiązywać wyłącznie w czasie trwania współpracy, ale może również zostać utrzymany przez określony czas po jej zakończeniu. W przypadku szczególnie istotnych informacji strony mogą również przewidzieć dłuższy okres ochrony. Czas obowiązywania obowiązku poufności powinien być dostosowany do charakteru oraz aktualnej wartości chronionych informacji.

W dobrze przygotowanej umowie NDA warto wskazać również informacje, które nie są objęte obowiązkiem poufności. Dotyczyć to może w szczególności informacji:

  • powszechnie dostępnych,
  • znanych stronie przed ich przekazaniem,
  • uzyskanych zgodnie z prawem od innego podmiotu,
  • których ujawnienie jest wymagane przez przepisy prawa lub decyzję uprawnionego organu.

Umowa o zachowaniu poufności pozwala zabezpieczyć istotne informacje jeszcze przed rozpoczęciem właściwej współpracy. Ma to szczególne znaczenie w sytuacji, gdy strony prowadzą negocjacje i muszą ujawnić sobie informacje dotyczące działalności, finansów, klientów, technologii lub planów biznesowych. Skuteczna NDA powinna jednak zostać dostosowana do konkretnej sytuacji. Zbyt ogólne określenie informacji poufnych lub nieprecyzyjne wskazanie obowiązków stron może utrudnić późniejsze dochodzenie roszczeń w przypadku naruszenia poufności.

 

Podstawa prawna:

  • Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Zobacz także: