Słownik pojęć

Czy wiesz, że aż 96% mikro firm zapewnia 75% wszystkich wpływów z podatków i wytwarza 51% zysku gospodarki kraju?

A tylko niewielkiej liczbie udaje się utrzymać na rynku dłużej niż rok bez dostatecznej wiedzy i znajomości przepisów.

A czy wiesz, że...

Ty też możesz coś zrobić, abyśmy mogli dalej działać i skutecznie Cię wspierać?

KRS 0000318482

Przejdź do Twój e-PIT
  N

Najem okazjonalny

Najem okazjonalny to szczególny rodzaj umowy najmu lokalu mieszkalnego, który zapewnia właścicielowi nieruchomości większą ochronę prawną w przypadku, gdy najemca nie chce dobrowolnie opuścić mieszkania po zakończeniu umowy. Jego zasady regulują przede wszystkim art. 19a–19e ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 19a ust. 1 wskazanej ustawy, umową najmu okazjonalnego jest umowa dotycząca lokalu mieszkalnego, zawierana przez właściciela będącego osobą fizyczną, który nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wynajmowania lokali. Umowa musi zostać zawarta na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat.

Aby umowa mogła zostać uznana za najem okazjonalny, konieczne jest spełnienie określonych wymogów formalnych. Do umowy należy dołączyć:

  • oświadczenie najemcy w formie aktu notarialnego – najemca poddaje się w nim egzekucji i zobowiązuje do opróżnienia oraz wydania lokalu w terminie wskazanym w żądaniu właściciela;

  • wskazanie innego lokalu – najemca wskazuje miejsce, w którym będzie mógł zamieszkać w przypadku konieczności opuszczenia wynajmowanego mieszkania;

  • oświadczenie właściciela lub osoby posiadającej tytuł prawny do wskazanego lokalu – potwierdzające zgodę na zamieszkanie w nim najemcy oraz osób z nim zamieszkujących. Na żądanie wynajmującego podpis pod takim oświadczeniem powinien zostać notarialnie poświadczony.

Umowa najmu okazjonalnego oraz jej zmiany wymagają zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.

Właściciel nieruchomości ma obowiązek zgłosić zawarcie umowy najmu okazjonalnego naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na swoje miejsce zamieszkania. Zgłoszenia należy dokonać w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia najmu. Na żądanie najemcy właściciel powinien przedstawić potwierdzenie dokonania zgłoszenia. Niedopełnienie tego obowiązku powoduje, że nie stosuje się szczególnych uprawnień właściciela przewidzianych w art. 19c i 19d ustawy, w tym uproszczonego trybu dochodzenia opróżnienia lokalu.

Najważniejszą zaletą najmu okazjonalnego jest zwiększona ochrona właściciela nieruchomości. Jeżeli umowa wygaśnie lub zostanie rozwiązana, a najemca nie opuści dobrowolnie lokalu, właściciel może skorzystać z uproszczonej procedury egzekucyjnej. W pierwszej kolejności musi doręczyć najemcy pisemne żądanie opróżnienia lokalu, opatrzone urzędowo poświadczonym podpisem. Termin wyznaczony na opuszczenie mieszkania nie może być krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia żądania. Jeżeli najemca nie zastosuje się do wezwania, właściciel może wystąpić do sądu o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu, a następnie skierować sprawę do egzekucji komorniczej.

W przypadku najmu okazjonalnego właściciel może uzależnić zawarcie umowy od wpłacenia kaucji zabezpieczającej należności z tytułu najmu oraz ewentualne koszty egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu. Jej wysokość nie może przekraczać sześciokrotności miesięcznego czynszu ustalonego według stawki obowiązującej w dniu zawarcia umowy. Kaucja powinna zostać zwrócona w terminie miesiąca od dnia opróżnienia lokalu, po potrąceniu należności przysługujących właścicielowi.

Podstawa prawna:

  • Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 725).

Zobacz także: