Słownik pojęć


  B

Bitcoin

Bitcoin jest najbardziej znaną z tzw. kryptowalut. Kryptowaluta, rzadziej waluta kryptograficzna to pojęcie stosowane do określenia rozproszonego systemu księgowego bazującego na kryptografii, przechowania informacji o stanie posiadania środków w umownych jednostkach. Stan posiadania związany jest z poszczególnymi węzłami systemu („portfelami”) w taki sposób, aby kontrolę nad danym portfelem miał wyłącznie posiadacz odpowiadającego mu klucza prywatnego i niemożliwe było dwukrotne wydanie tej samej jednostki.

Wprowadzona w 2009 r. przez osobę lub osoby o pseudonimie Satoshi Nakamoto.[1] Bitcoin opiera się na zdecentralizowanej bazie danych, rozprowadzonej pomiędzy węzłami sieci peer to peer do przechowywania transakcji oraz kryptografii celem zapewnienia podstawowych funkcji bezpieczeństwa, a mianowicie, że upewnienie się, że bitcoiny mogą być wydane tylko raz przez osobę, która je posiada w danym momencie. Bitcoin charakteryzuje brak administracji centralnej oraz jednego banku emisyjnego, a także mechanizm, zgodnie z którym maksymalna ilość wytworzonych Bitcoinów ma wynieść 21 milionów. Bitcoin dzieli się na 100 000 000 satoshi.

Zdaniem Ministra Finansów (pismo z dnia 28 czerwca 2013 r., skierowane do Marszałka Senatu) funkcjonowanie oraz obrót walutami wirtualnymi na terenie RP nie narusza prawa polskiego, ani prawa unijnego.[2]

W interpretacji indywidualnej z dnia 25 maja 2017 r., znak: IPPP2/4512-3-44/15-6/S/BH/RR[3], Dyrektor Krajowej Administracji Skarbowej wskazał, że transakcje polegające na wymianie jednostek Bitcoin na środki pieniężne podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Potwierdzeniem powyższego stanowiska, zdaniem Dyrektora KAS, jest wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – dalej TSUE – z dnia 22 października 2015 r. w sprawie Hedqvist C-264/14 EU:C:2015:718., w którym Trybunał stwierdził: „W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że wirtualna waluta z dwukierunkowym przepływem „bitcoin”, która zostanie wymieniona na waluty tradycyjne w ramach transakcji wymiany, nie może być uznana za „rzecz” w rozumieniu art. 14 dyrektywy VAT, ponieważ, jak stwierdziła rzecznik generalna w pkt 17 opinii, jej jedynym przeznaczeniem jest funkcja środka płatniczego” (pkt 24 wyroku), „(...) art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że stanowią odpłatne świadczenie usług w rozumieniu tego przepisu transakcje, takie jak w postępowaniu głównym, polegające na wymianie waluty tradycyjnej na jednostki wirtualnej waluty „bitcoin” i odwrotnie, dokonywane za zapłatą kwoty odpowiadającej marży wynikającej z różnicy pomiędzy ceną, po jakiej dany przedsiębiorca nabywa waluty, a ceną, po jakiej je sprzedaje klientom” (pkt 31 wyroku).

Pojęcie „walut” używanych jako prawny środek płatniczy (dla celów podatku od towarów i usług) zdaniem KAS obejmuje również walutę bitcoin i tym samym wpisuje się w normę art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT. Dlatego też, stwierdzić należy, że czynności polegające na wymianie wirtualnej kryptowaluty (np. Jednostek Bitcoin) na środki pieniężne (np. sprzedaż wirtualnej kryptowaluty), stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

--

[1] Wikipedia, data wyświetlenia strony: 27 lipca 2017 r.; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitcoin

[2] Strona Senatu, data wyświetlenia 27 lipca 2017 r.; http://www.senat.gov.pl/gfx/senat/userfiles/_public/k8/dokumenty/stenogram/oswiadczenia/klima/3001oa.pdf

[3] System Informacji Podatkowej – wyszukiwarka, data wyświetlenia strony: 27 lipca 2017 r.; http://sip.mf.gov.pl/faces/views/szczegoly/szczegoly-interpretacji-indywidualnej.xhtml?dokumentId=506309&poziomDostepu=PUB&indexAccordionPanel=-1#tresc