Słownik pojęć

  T

Towar

Już w starożytności posługiwano się pojęciem towar (merx) w wyniku wzmożonych kontaktów handlowych w basenie morza śródziemnego na bliskim wschodzie wykształciła się forma sprzedaży przez jeszcze nieformalne porozumienia stron co do towaru i ceny.  Towarem mogła być każda rzecz przeznaczona do obrotu (res in commercio), ale również taka, która powstanie w przyszłości pod warunkiem jej powstania lub też samej nadziei jej powstania. Towar ma być użyteczny, więc przede wszystkim, służy zaspokajaniu potrzeb materialno-cywilizacyjnych.

W polskim ustawodawstwie definicję towaru znajdziemy przede wszystkim w ustawie o VAT, która stanowi , że towary to „rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”. Natomiast Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/771 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów, zmieniająca rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę 2009/22/WE i uchylająca dyrektywę 1999/44/WE  (Dz.U.UE.L.2019.136.28) w pkt. 5 definiuje „towary” jako:a) materialne rzeczy ruchome; wodę, gaz i energię elektryczną należy uznać za towary w rozumieniu niniejszej dyrektywy, w przypadku gdy są oferowane do sprzedaży w ograniczonej objętości lub w określonej ilości;b) materialne rzeczy ruchome, które zawierają w sobie treści cyfrowe lub usługę cyfrową lub są z takimi treściami lub usługą wzajemnie połączone w taki sposób, że brak tych treści cyfrowych lub usługi cyfrowej uniemożliwiłby tym towarom pełnienie ich funkcji (zwane dalej "towarami z elementami cyfrowymi").

Przez pojęcie towar rozumie się także produkt pracy ludzkiej, który jest przeznaczony do sprzedaży, produkt uosabiający społeczny stosunek sprzedawcy i nabywcy, przeznaczony do wymiany i posiadający właściwości zaspokajania ściśle określonych potrzeb ludzkich. Towar to najprościej wszystkie rzeczy ruchome, energia oraz budynki. Wskazać należy, że potrzeby energetyczne zaspokajane są dobrami w postaci różnego rodzaju wytworzonej lub przetworzonej energii lub przez jej nośniki, takie jak: węgiel, produkty naftowe. Dobra energetyczne są często traktowane na równi z towarami. W piśmiennictwie, w aktach prawnych i w życiu codziennym określenie „towar” zastępuje się często innymi określeniami, takimi jak: dobro, produkt, wyrób czy artykuł, przy czym zakres znaczeniowy tych pojęć bliskoznacznych jest zawsze szerszy i obejmuje nie tylko produkty materialne stanowiące przedmiot transakcji wymiennych, ale także przedmioty materialne nie przeznaczone do zbycia oraz dobra niematerialne, gdyż każde z nich ma własny zakres semantyczny. Wskazać należy, że towar staje się przedmiotem społecznego zapotrzebowania dzięki swojej wartości użytkowej. Wartość użytkowa towaru to całokształt fizycznych i chemicznych właściwości danych przedmiotów, dzięki którym może on zaspokoić określoną potrzebę. Wartość użytkowa najczęściej wyrażona jest ceną. Cena natomiast jest wyrażana w formie pieniądza, który stanowi powszechny, usankcjonowany prawem, akceptowany ekwiwalent i  jest ustalana względem wartości towaru oraz praw rynkowych takich jak,  np. popyt i podaż na dane towary i usługi.

Produktami nazywa się efekty wszelkiego rodzaju działalności. Szczególnie często pojęcie produkt używane jest w piśmiennictwie z zakresu marketingu. I jest ono tam stosowane nie tylko w odniesieniu do efektów produkcji towarowej, lecz także do efektów wszelkiej działalności. Na przykład H. Mruk i J.P. Rutkowski piszą: „Przez produkt rozumie się to wszystko, co można zaoferować nabywcom do konsumpcji, użytkowania lub dalszego przerobu. Oprócz rzeczy fizycznych do produktów zalicza się również wszelkiego rodzaju usługi, czynności, osoby, miejsca, organizacje, pomysły (projekty) technologiczne, organizacyjne i inni' oraz idee”. Z powyższej definicji wynika, że pojęcie produkt może być interpretowane szerzej niż pojęcie towar. Towary to tylko jeden z elementów szerokiego pojęcia produktyInnymi słowy, każdy towar jest produktem, ale nie każdy produkt jest towarem w ścisłym tego słowa znaczeniu.