Słownik pojęć

  O

Osoba fizyczna prowadząca samodzielnie działalność gospodarczą

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 20 jako podstawę ustroju gospodarczego definiuje społeczną  gospodarkę rynkowa opartą na wolności działalności gospodarczej, własności prywatnej oraz solidarności, dialogu i współpracy partnerów. Następnie w art. 22 wprowadza regulację dotyczącą ograniczenia swobody prowadzenia działalności gospodarczej. Może to nastąpić przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek: po pierwsze – z uwagi na ważne przyczyny, po drugie – jedynie w drodze ustawowej.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ustawą prawo przedsiębiorców, to  zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Podmiotami uprawnionymi do jej prowadzenia są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki nieposiadające osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność do czynności prawnych (przedsiębiorcy). Aby uzyskać status przedsiębiorcy należy spełnić szereg przewidzianych prawem wymagań, a przede wszystkim uczynić zadość obowiązkowi rejestracji w KRS lub CEIDG).  W doktrynie trwają spory, czy do prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby fizyczne niezbędne jest posiadanie pełnej zdolności do czynności prawnych.

Status przedsiębiorcy osoba fizyczna uzyskuje poprzez spełnienie warunków określonych w art. 17 ustawy Prawo przedsiębiorców, a więc poprzez rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu. Musi to być działalność zarobkowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Dla potrzeb określania przedmiotu działalności należy posługiwać się tzw. PKD czyli klasyfikacją działalności.

Niezbędne jest również spełnienie wymogu formalnego, czyli uzyskanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Tak jak każdy przedsiębiorca, również osoba fizyczna prowadząca samodzielnie działalność gospodarczą przed podjęciem tej działalności, jest zobowiązana do uzyskania wpisu w odpowiednim rejestrze. Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą podlegają wpisowi w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Zgodnie z art. 434 k.c. firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ustawą prawo przedsiębiorców, to  zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Podmiotami uprawnionymi do jej prowadzenia są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki nieposiadające osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność do czynności prawnych (przedsiębiorcy). Aby uzyskać status przedsiębiorcy należy spełnić szereg przewidzianych prawem wymagań, a przede wszystkim uczynić zadość obowiązkowi rejestracji w KRS lub CEIDG).  W doktrynie trwają spory, czy do prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby fizyczne niezbędne jest posiadanie pełnej zdolności do czynności prawnych.

Podstawa prawna:

  1. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (t.j. Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483 z późn. zm.)
  2. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2020 roku poz. 1740)
  3. Ustawa z dnia 6 marca 2018 roku Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2021 roku poz. 162)

Zobacz także:
Osoba prawna 
Wybór formy prowadzenia działalności 
Jaka forma prawna będzie odpowiednia dla Twojej działalności