Słownik pojęć

Czy wiesz, że aż 96% mikro firm zapewnia 75% wszystkich wpływów z podatków i wytwarza 51% zysku gospodarki kraju?

A tylko niewielkiej liczbie udaje się utrzymać na rynku dłużej niż rok bez dostatecznej wiedzy i znajomości przepisów.

A czy wiesz, że...

Ty też możesz coś zrobić, abyśmy mogli dalej działać i skutecznie Cię wspierać?

KRS 0000318482

Przejdź do Twój e-PIT
  A

Administrator bezpieczeństwa informacji

Informacja jest przenaszalnym dobrem, które zmniejsza niepewność. Jest to definicja stworzona przez G. Szpor i najlepiej oddaje istotę pojęcia informacji. Współcześnie kładzie się coraz większy nacisk na przepływ informacji, ale też na ich ochronę. Prawo zapewnia efektywne instrumenty dbania o jakość informacji, jej ochronę przed niepowołanym uzyskaniem, a także w określonych przypadkach zabrania jej rozpowszechniania.  Jednym z podmiotów zobligowanym do przestrzegania prawa w zakresie bezpieczeństwa danych osobowych jest administrator bezpieczeństwa informacji. Organ ten został wprowadzony, nieobowiązującą już dziś, ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. 

Administrator bezpieczeństwa informacji (ABI) jest powoływany przez administratora danych, który jest organem, jednostką organizacyjną lub osobą, która decyduje o środkach i celach przetwarzania danych osobowych w danym podmiocie. Może on powołać w celu usprawnienia wykonywania zadań z zakresu ochrony danych osobowych administratora bezpieczeństwa informacji. Do jego zadań należało m.in.:

  • kontrolowanie czynności z zakresu przetwarzania danych osobowych z wymogami prawa,
  • opracowanie sprawozdania dla administratora, 
  • nadzorowanie dokumentacji związanej z przetwarzaniem danych osobowych,
  • zapewnienie zapoznania właściwych osób z wymogami prawa dotyczącymi przetwarzania danych.

Zgodnie z powołaną ustawą, administratorem tym mogła zostać osoba fizyczna, mająca odpowiednią wiedzę z zakresu ochrony danych osobowych, pod warunkiem, że nie była karana za przestępstwo umyślne.

Od 2018 r. w Polsce ochrona danych osobowych podlega reżimowi następujących aktów prawnych:

  • Ustawy z dnia 10 maja 2018 roku o ochronie danych osobowych;
  • Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. - RODO

W związku ze zmianą stanu prawnego, instytucja administratora bezpieczeństwa informacji, została zastąpiona przez instytucję inspektora ochrony danych osobowych.

Do jego zadań należy:

  1. informowanie administratora danych osobowych, podmiot przetwarzający dane osobowe i pracowników, którzy przetwarzają dane osobowe o obowiązkach z zakresu przepisach RODO; 
  2. monitorowanie przestrzegania RODO i innych przepisów dotyczących ochrony i przetwarzania danych osobowych, w tym podział obowiązków, działania zwiększające świadomość szkolenia i audyty;  
  • udzielanie na żądanie zaleceń co do oceny skutków dla ochrony danych oraz monitorowanie jej wykonania; 
  • współpraca z organem nadzorczym; 
  • pełnienie funkcji punktu kontaktowego dla organu nadzorczego w kwestiach związanych z przetwarzaniem. 

Co istotne – Inspektor swoje zadania wypełnia z należytym uwzględnieniem ryzyka związanego z operacjami przetwarzania, mając na uwadze charakter, zakres, kontekst i cele przetwarzania. Organem nadzorczym w Polsce jest Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Tak skonstruowana ochrona danych osobowych, oparta na decentralizacji, w zamyśle prawodawcy wspólnotowego ma być najbardziej efektywna i prowadzić do harmonizacji prawa Unii Europejskiej. 

Podstawa prawna:

  1. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2016 r poz. 922 ze zm.) – uchylona dnia 25.05.2018 r.
  2. Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1781),
  3. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych z związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych).

Zobacz także:


Sprawdź nasz poradnik

Rodzaje umów o pracę

Umowa na czas nieokreślony – stabilność zatrudnienia i ochrona pracownika

W praktyce zatrudnienia zarówno pracownik, jak i pracodawca, muszą zdecydować, jaki rodzaj umowy o pracę będzie najwłaściwszy w danej sytuacji. Po wyborze zatrudnienia na podstawie przepisów kodeksu pracy, kolejnym krokiem jest określenie rodzaju umowy: na okres próbny, na czas określony albo na czas nieokreślony.

Największe poczucie stabilizacji zapewnia umowa na czas nieokreślony. Wiąże się ona m.in. z obowiązkiem wskazania przez pracodawcę przyczyny wypowiedzenia oraz z pełną ochroną trwałości stosunku pracy przewidzianą w przepisach. Okres wypowiedzenia uzależniony jest od stażu pracy u danego pracodawcy (2 tygodnie, 1 miesiąc albo 3 miesiące). Tego rodzaju umowa jest również korzystniej oceniana przez instytucje finansowe przy analizie zdolności kredytowej pracownika. 


Pobierz poradnik