Porady eksperta

Korespondencja komornicza, a adres przedsiębiorcy ujawniony w rejestrze

1,5%

Ten materiał powstał dzięki 1,5% podatku
Wpisz KRS 0000318482 w Deklaracji Podatkowej Twój e-PIT
Dziękujemy za wsparcie!


Czynności egzekucyjne wykonywane są co do zasady przez komorników, z wyjątkiem czynności zastrzeżonych dla sądów. W ramach postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny komunikuje się z dłużnikiem lub inną osobą zobligowaną do stosowania jego zaleceń najczęściej za pośrednictwem pism przesyłanych drogą pocztową za poświadczeniem odbioru.

Pisma w postępowaniu (również egzekucyjnym), skierowane do podmiotów wpisanych do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) albo Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), doręcza się na adres udostępniany w rejestrze albo CEIDG, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń. Jeżeli ostatni udostępniony adres został wykreślony jako niezgodny z rzeczywistym stanem rzeczy i nie zgłoszono wniosku o wpis nowego adresu, który podlegałby udostępnieniu, adres wykreślony jest uważany za adres udostępniony w rejestrze albo CEIDG, który ma zastosowanie do doręczeń.

Podobnie postępuje się w razie niemożności doręczenia pism skierowanych do przedsiębiorców (również pełnomocników, likwidatorów, członków organu itp.) w sposób przewidziany powyżej z uwagi na niezgłoszenie oświadczenia o zmianie adresu do doręczeń. W takim przypadku pozostawia się pismo w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że inny adres do doręczeń lub miejsce zamieszkania i adres są sądowi znane.

Wynika z tego jak dużą wagę przywiązywać należy do wpisów dokonywanych w powszechnych rejestrach i ewidencjach, w szczególności dotyczących miejsca prowadzenia działalności oraz adresu do doręczeń. Jeżeli przedsiębiorca nie życzy sobie kierowania korespondencji (sądowej, komorniczej) na adres, pod którym wykonuje stale czynności związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, powinien wskazać odrębny adres do doręczeń. Organ ma obowiązek dostosować się wówczas do zapisów upublicznionych w rejestrze, a skorzystać z innego zarejestrowanego adresu może np. wtedy, kiedy pod adresem podanym dla doręczeń korespondencja nie jest podejmowana. Jednym z podanych adresów może być również prywatne miejsce zamieszkania przedsiębiorcy jako osoby fizycznej – wówczas należy liczyć się z tym, że korespondencja „służbowa” będzie kierowana na adres prywatny. Jeżeli zaś organ kieruje korespondencję na jeszcze inny adres, nieupubliczniony w rejestrze (np. otrzymany od wierzyciela czy przeciwnika procesowego) i jest on nieprawidłowy, należy niezwłocznie i do skutku zawiadamiać o tym organ, aby zmienił swoją praktykę.

Niepoinformowanie organu o nieprawidłowości adresu bądź, często umyślne, niepodejmowanie korespondencji przysyłanej na prawidłowy adres może powodować powstanie tzw. fikcji doręczenia korespondencji. Warto w tym miejscu przypomnieć, że dnia 21 sierpnia 2019 r. fikcja doręczenia nie dotyczy już osób fizycznych, jednak nadal odnosi się do strony podlegającej wpisowi do rejestru sądowego, której nie można doręczyć pisma ze względu na nieujawnienie w rejestrze zmiany adresu.

Niepodejmowanie korespondencji przez przedsiębiorcę zatrudniającego pracowników, w szczególności korespondencji dotyczącej wezwania pracodawcy do udzielenia organowi pewnych informacji lub dokonania pewnych potrąceń z wynagrodzenia pracownika, może rodzić negatywne konsekwencje prawne.

Przykładowo, komornik może wezwać pracodawcę, aby w pewnych granicach nie wypłacał dłużnikowi (poza częścią wolną od zajęcia) żadnego wynagrodzenia, lecz przekazywał zajęte wynagrodzenie bezpośrednio wierzycielowi egzekwującemu, albo przekazywał zajęte wynagrodzenie komornikowi w wypadku, gdy do wynagrodzenia jest lub zostanie w dalszym toku postępowania egzekucyjnego skierowana jeszcze inna egzekucja, a wynagrodzenie w części wymagalnej nie wystarcza na pokrycie wszystkich egzekwowanych świadczeń wymagalnych. 

Ważne:

Zgodnie z art. 886 §3 k.p.c. pracodawca, który nie zastosował się do wezwania lub w inny sposób naruszył obowiązki wynikające z zajęcia albo dokonał wypłaty zajętej części wynagrodzenia dłużnikowi, odpowiada za wyrządzoną przez to wierzycielowi szkodę.

Dodatkowo, za nieuzasadnioną odmowę udzielenia organowi egzekucyjnemu wyjaśnień lub informacji przewidzianych w przepisach albo za udzielanie informacji lub wyjaśnień świadomie fałszywych, jak również (stosując przepis odpowiednio) za niepodjęcie współpracy z komornikiem lub utrudnianie przeprowadzania egzekucji komorniczej, osoba odpowiedzialna może być na wniosek wierzyciela lub z urzędu ukarana przez organ egzekucyjny grzywną do dwóch tysięcy złotych. Grzywną taką może być również ukarany dłużnik, który zaniedba obowiązku powiadomienia o zmianie miejsca swojego pobytu.

Chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat?

Pokaż materiały

Jeżeli żądanie skierowane było do osoby prawnej lub innej organizacji, ukaraniu grzywną podlega jej pracownik odpowiedzialny za jego spełnienie, a gdyby ustalenie takiego pracownika było utrudnione, ukaraniu podlega jej kierownik. Ponadto, ukaranie przez organ egzekucyjny grzywną nie zwalnia osób ukaranych od odpowiedzialności karnej za niedopełnienie lub przekroczenie obowiązków służbowych.

Należy pamiętać, że w przypadku nieuzasadnionego nałożenia grzywny (np. gdy stosowany przez komornika adres do korespondencji z przedsiębiorcą nie wynika z publicznych rejestrów), przysługuje skarga na czynności komornika, o której szerzej przeczytasz tutaj.

Stan prawny na dzień 25 października 2019 roku

Podstawa prawna:

  1. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 roku - Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1460)

Rodzaje urlopów

Jednym z podstawowych uprawnień pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o pracę jest prawo do urlopu, wynikające z ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (dalej: „k.p.”). Prawo do wypoczynku znajduje umocowanie konstytucyjne (art. 66 ust. 2 Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 r.) oraz w art. 2 Europejskiej Karty Społecznej sporządzonej w Turynie 18 października 1961 r. Prawo do urlopu stanowi jedną z fundamentalnych zasad prawa pracy i ma charakter bezwzględnie obowiązujący.

Uprawnienia urlopowe

Uprawnienia urlopowe przysługują osobom pozostającym w stosunku pracy. Co do zasady nie obejmują one osób wykonujących pracę na podstawie umów cywilnoprawnych (np. umowy zlecenia, umowy o świadczenie usług, umowy o dzieło). Strony takich umów mogą jednak wprowadzić do ich treści postanowienia przewidujące przerwy w wykonywaniu zlecenia, w tym płatne okresy niewykonywania usług, choć nie są one urlopem w rozumieniu k.p.

Kodeks pracy przewiduje kilka rodzajów urlopów pracowniczych, w szczególności:

  • urlop wypoczynkowy (służący regeneracji sił pracownika; 20 albo 26 dni rocznie w zależności od stażu pracy);
  • urlop okolicznościowy (udzielany w związku z określonymi zdarzeniami życiowymi, zgodnie z przepisami wykonawczymi);
  • urlopy związane z rodzicielstwem (urlop macierzyński, urlop rodzicielski, urlop ojcowski oraz część urlopu macierzyńskiego wykorzystywana przez ojca dziecka);
  • urlop szkoleniowy (udzielany pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe za zgodą pracodawcy);
  • urlop na żądanie (do 4 dni w roku kalendarzowym w ramach urlopu wypoczynkowego);
  • urlop bezpłatny (udzielany na pisemny wniosek pracownika).

Każdy z powyższych urlopów przysługuje po spełnieniu warunków określonych w przepisach, w szczególności dotyczących stażu pracy, rodzaju zdarzenia lub statusu rodzica.


Pobierz poradnik

Czy wiesz, że aż 96% mikro firm zapewnia 75% wszystkich wpływów z podatków i wytwarza 51% zysku gospodarki kraju?

A tylko niewielkiej liczbie udaje się utrzymać na rynku dłużej niż rok bez dostatecznej wiedzy i znajomości przepisów.

A czy wiesz, że...

Ty też możesz coś zrobić, abyśmy mogli dalej działać i skutecznie Cię wspierać?

KRS 0000318482

Przejdź do Twój e-PIT