Rozliczenie dochodów z Wielkiej Brytanii

Użytkowniczka serwisu zwróciła się do nas z prośbą o udzielenie informacji prawnej dotyczącej rozliczenia rocznego dochodu z pracy, którą wykonuje w Islandii.

Obowiązek rozliczania się przez Polaków z dochodów osiągniętych na terytorium Islandii wynika m.in. z kwestii rezydencji podatkowej oraz odpowiednich zapisów Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej, a Rządem Republiki Islandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej ustawa o PIT) rezydentem podatkowym w Polsce jest osoba, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub,
2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepis wskazuje na dwie przesłanki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. W przypadku spełnienia któregokolwiek z powyższych warunków, dana osoba zostaje uznana z mocy prawa za rezydenta polskiego i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wówczas jest zobowiązana do zadeklarowania w Polsce całości swoich dochodów, w tym również dochodów podlegających opodatkowaniu w Islandii. Zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego polski rezydent podatkowy podlega opodatkowaniu w kraju swojej rezydencji (w Polsce) niezależnie od tego, czy przychód pochodzi z Polski, czy z zagranicy. Przykładowo, jeżeli w 2021 r. podatnik wyjechał do pracy za granicę tylko na wakacje, czyli spędził tam mniej niż 183 dni roku podatkowym, a ośrodek jego interesów życiowych pozostał w Polsce, to całość swoich zarobków rozlicza w Polsce

Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski w rozumieniu ustawy o PIT, nie przesądza jednak o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Konieczne jest bowiem uwzględnienie postanowień umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, co wynika z art. 4a updof. - http://www.sl.gofin.pl/ustawa-z-dnia-26071991-r-o-podatku-dochodowym-od-osob,zrnhkrlca,1.html

W praktyce kwestia rozstrzygnięcia, czy dana osoba jest polskim rezydentem jest niejednokrotnie jest przedmiotem sporów. Okazuje się bowiem, że nawet osoba od lat pracująca za granicą nie przestaje być polskim rezydentem, jeśli w kraju została jej najbliższa rodzina. Taką odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej (interpretacja nr 0112-KDIL2-2.4011.823.2021.2.KP) otrzymał podatnik, który przebywa w Wielkiej Brytanii od 2005 r. Do 2018 r. pracował tam na podstawie umowy o pracę zawartej z firmą z branży remontowo-budowlanej. Następnie w 2018 r. założył tam własną działalność gospodarczą i wykonuje usługi remontowo-budowlane. Jest od lat zameldowany za granicą, wynajmuje pokój, posiada również angielskie konto bankowe, na które otrzymuje wynagrodzenie za zlecenia. Jednak żona podatnika i dwoje dzieci mieszkają w Polsce i wspólnie budują tu dom jednorodzinny. Podatnik wystąpił o interpretację, by uzyskać potwierdzenie, że nie ma obowiązku składania deklaracji PIT w Polsce, skoro nie ma tu żadnych dochodów. Dochody osiągnięte w Anglii opodatkowuje za granicą. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał jednak, że podatnik ma obowiązek wykazania i opodatkowania w polskim urzędzie skarbowym dochodów osiągniętych w Anglii. Stwierdził, że została spełniona przesłanka z art. 3 ust. o PIT, t.j. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) ponieważ „centrum osobiste to wszelkie powiązania rodzinne, m.in. ognisko domowe, aktywność społeczna”. Uznano na tej podstawie, że podatnik ma silniejsze związki z Polską.

Jeżeli jednak żaden z warunków wymienionych w art. 3 ust. 1a ustawy o PIT nie jest spełniony, osoba fizyczna zostaje uznana za osobę o ograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce, czyli tzw. nierezydenta podatkowego. Ograniczony obowiązek podatkowy polega na objęciu obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Instytucja ograniczonego obowiązku podatkowego nawiązuje do tzw. zasady źródła. Na nierezydencie podatkowym nie ciąży więc obowiązek podatkowy z tytułu dochodów podlegających opodatkowaniu na terytorium Islandii. Należy podkreślić, że ustalenie statusu podatkowego osoby oddelegowanej/pracującej za granicą jest kluczowe dla rozstrzygnięcia obowiązków podatkowych i wymaga odrębnej analizy indywidualnej sytuacji.

Dzięki umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską, a Islandią unika się dwukrotnego opodatkowania tego samego dochodu w Polsce i Islandii. Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku została sporządzona w Reykjaviku dnia 19 czerwca 1998 r., zaś 16 maja 2012 r. podpisano protokół zmieniający tę umowę. Obecnie dochody uzyskane przez polskich rezydentów na Islandii są rozliczane według metody wyłączenia z progresją dochodów z zagranicy.

Metoda wyłączenia z progresją oznacza, że dochód osiągnięty za granicą wyłącza się z podstawy opodatkowania w Polsce. Jego wysokość bierze się pod uwagę jedynie przy ustalaniu stawki podatku od pozostałych dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce według skali podatkowej. Przy zastosowaniu tej metody istnieje obowiązek wykazania z zeznaniu rocznym (PIT-37) dochodu uzyskanego za granicą. Ponieważ podatnik będzie zobowiązany udowodnić wysokość podatku zapłaconego za granicą, powinien jeszcze za granicą uzyskać potwierdzenie wysokości zapłaconego tam podatku.

Jeżeli w 2021 r. Użytkowniczka uzyskała tylko dochody za granicą, do których na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania stosuje się metodę wyłączenia z progresją, to nie musi składać zeznania podatkowego. Natomiast ma obowiązek złożenia zeznania i rozliczenia dochodów według metody wyłączenia z progresją, jeżeli:

1. poza wymienionymi dochodami uzyskała też inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce według skali podatkowej,
2. chce skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego, tzn. złożyć zeznanie łącznie z małżonkiem lub opodatkować dochody w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Z uwagi na rozbieżność w zakresie stosowania wymienionych przepisów podatkowych, rekomendujemy użytkowniczce wystąpienie z wnioskiem do Dyrektora Krajowej Izby Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej.  Opłata od takiego wniosku wynosi 40 zł. Jest to oficjalna interpretacja organu skarbowego przedstawionego przez wnioskodawcę problemu prawa podatkowego. Przedstawia odpowiedź organu na pytanie dotyczące skutków prawno-podatkowych sytuacji opisanej we wniosku. Podatnik zadaje pytanie oraz przedstawia swoje stanowisko w zakresie rozumienia i stosowania przepisów prawa podatkowego w jego sytuacji, a organ podatkowy w terminie do 3 miesięcy stwierdza, czy stanowisko zaprezentowane we wniosku jest prawidłowe, czy też nie.

Wystąpienie z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji i uzyskanie jej w interesującej go sprawie umożliwia właściwe zastosowanie przepisów prawa podatkowego, zgodne z interpretacją stosowaną przez organy podatkowe. Dodatkowo najważniejszą cechą interpretacji podatkowych jest ich funkcja gwarancyjna. Osoba, dla której została wydana interpretacja, nie jest narażona na odpowiedzialność ciążącą z tytułu stosowania prawa podatkowego, w sposób, który okaże się później niezgodny z orzeczeniem sądu lub późniejszą interpretacją. Więcej na temat interpretacji podatkowej oraz sposobu jej uzyskania dowiesz się z naszego artykułu – https://mikroporady.pl/porady/interpretacja-podatkowa-jak-ja-uzyskac-i-jak-stosowac.  

Wpisz nasz KRS 0000318482 w deklaracji podatkowej PIT.

Stan prawny: 22 lutego 2022 r.

Podstawa prawna:

1. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.)
2. Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Reykjaviku dnia 19 czerwca 1998 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 79, poz. 890 z późn. zm.).