Porady eksperta
Opłata na pokrycie zryczałtowanych kosztów postępowania upadłościowego
Ten materiał powstał dzięki 1,5% podatku
Wpisz KRS 0000318482 w Deklaracji Podatkowej Twój e-PIT
Dziękujemy za wsparcie!
Użytkownik zwrócił się do nas z prośbą o udzielenie porady prawnej dotyczącej opłaty na pokrycie zryczałtowanych kosztów postępowania upadłościowego (art. 235 ust. 1 Prawa upadłościowego). Wskazał, ze Syndyk poinformował go o możliwości zgłoszenia wierzytelności w terminie 30 dni od dnia publikacji obwieszczenia upadłości w Monitorze Sadowym i Gospodarczym po upływie wyznaczonego terminu. Jednocześnie zaznaczył, że w przypadku późniejszego zgłoszenia wierzyciel będzie zobowiązany wpłacić na konto syndyka kwotę 805,59 zł na pokrycie zryczałtowanych kosztów. Czy w związku z zawiadomieniem Syndyka, które dotarło do wierzyciela po upływie 30 dni od momentu ukazania się obwieszczenia Użytkownikowi przysługuje prawo do zgłoszenia wierzytelności bez uiszczania opłaty?
Zgodnie z art. 235 ust. 1 Ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (dalej: Pr. Up. lub „ustawa”) wierzyciel, który zgłosił wierzytelność po upływie terminu wyznaczonego do zgłaszania wierzytelności, ponosi zryczałtowane koszty postępowania upadłościowego wynikłe z tego zgłoszenia, nawet jeżeli opóźnienie powstało bez jego winy, w wysokości stanowiącej równowartość 15% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, chyba że zgłoszenie wierzytelności po upływie terminu jest wynikiem dokonania przez syndyka korekty deklaracji lub innego tego typu dokumentu obejmującego rozliczenie. Ustęp 2 cytowanego przepisu wskazuje, że Syndyk zobowiązuje wierzyciela do wpłaty zryczałtowanych kosztów, na rachunek bankowy wskazany przez syndyka w wyznaczonym terminie.
W tym miejscu należy przypomnieć, że zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 4 pr. up. wierzycieli upadłego wzywa się do zgłoszenia wierzytelności syndykowi, na wskazany adres, w terminie 30 dni od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze. Trzeba pamiętać także, że zgłoszenie wierzytelności nie wymaga uiszczenia wpisu sądowego i wierzyciel nie ponosi żadnych opłat sądowych. Dotyczy to jednak tylko wierzycieli, którzy zgłosili swoje wierzytelności w terminie określonym w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości. Mogłoby się zatem wydawać, że każdy wierzyciel zostanie w odpowiednim terminie zawiadomiony o ogłoszeniu upadłości. Zdarza się jednak, że zawiadomienie syndyka dociera do wierzyciela po upływie 30 dni od momentu ukazania się obwieszczenia. Wówczas wierzyciele, którzy zgłaszają swoje wierzytelności po tym terminie, ponoszą koszty wywołane tym spóźnieniem.
Obowiązek poniesienia kosztów wywołanych spóźnionym zgłoszeniem wierzytelności spoczywa na wierzycielu, nawet jeżeli bez swojej winy spóźnił się ze zgłoszeniem. Sytuacja przedstawiona w zapytaniu, pomimo braku zawinienia Użytkownika nie jest niestety powodem do odstąpienia od obciążenia. Nawet jeżeli do syndyka wpłynie kilka spóźnionych zgłoszeń i celowe jest uzupełnienie listy wierzytelności w jednym dokumencie, to i tak każdy z wierzycieli musi być obciążony wysokością ryczałtu określoną w art. 235 Ustawy. Nie ma podstawy, aby w takim wypadku koszty związane ze spóźnionym zgłoszeniem wierzytelności zostały rozdzielone pomiędzy spóźnionych wierzycieli.
Zgodnie z art. 241 Ustawy jeżeli spóźnione zgłoszenie wierzytelności nie zostanie opłacone w wyznaczonym przez syndyka terminie, stosuje się odpowiednio przepis art. 130 k.p.c., co oznacza, że podlega ono zwrotowi. Zarządzenie syndyka o zwrocie zgłoszenia wierzytelności nie wymaga uzasadnienia. Na takie zarządzenie o zwrocie wierzycielowi przysługuje skarga do sędziego-komisarza (art. 242a pr. upadł.). Natomiast na postanowienie sędziego-komisarza, zobowiązujące wierzyciela do złożenia zaliczki na koszty związane ze zgłoszeniem wierzytelności po upływie terminu wyznaczonego do zgłoszenia, przysługuje zażalenie. Postanowienie rozstrzygające o tym zażaleniu sąd uzasadnia z urzędu (takie stanowisko wyraził SN w uchwale z 17.01.2008 r., III CZP 117/07, OSNC 2009/1, poz. 6).
Rekomendujemy zatem Użytkownikowi niezwłoczne zgłoszenie spóźnionej wierzytelności, a w sytuacji wydania zarządzenia o zwrocie, złożenie skargi do sędziego-komisarza. Wówczas w skardze należy podnieść m.in. okoliczności dotyczące braku winy Użytkownika w spóźnieniu dokonania zgłoszenia wierzytelności.
Wierzyciel powinien jednak pamiętać, że to, czy weźmie udział w planie podziału funduszów masy upadłości, zależy od czasu dokonania spóźnionego zgłoszenia. Ustawodawca określił bowiem pewne granice czasowe. Generalnie czynności już dokonane w postępowaniu upadłościowym są skuteczne wobec wierzyciela, a zgłoszenie nie ma wpływu na złożone plany podziału. Jeżeli jego wierzytelność zostanie uznana, to będzie uwzględniona tylko w planach podziału funduszów masy upadłości sporządzonych po jej uznaniu. Jeżeli natomiast postanowienie dotyczące spóźnionego zgłoszenia wierzytelności nie zostało wydane, albo nie stało się prawomocne do czasu zakończenia albo umorzenia postępowania upadłościowego, to zostaje umorzone. Wierzytelność zgłoszoną po zatwierdzeniu ostatecznego planu podziału funduszów masy upadłości pozostawia się bez rozpoznania. Aby uniknąć konieczności poniesienia dodatkowych kosztów, wynikających ze spóźnionego zgłoszenia wierzytelności, warto ustalić z syndykiem aktualny etap postępowania upadłościowego. Może się okazać, że pomimo zgłoszenia, wierzytelność nie zostanie w ogóle zaspokojona.
Wpisz nasz KRS 0000318482 w deklaracji podatkowej PIT.
Stan prawny na dzień: 31 marca 2022 r.
Podstawa prawna:
- Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1228 z późn. zm.).
Formy opodatkowania działalności
Wybór formy opodatkowania przed rozpoczęciem działalności
Osoba zamierzająca rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej powinna jeszcze przed złożeniem wniosku o wpis do CEIDG przeanalizować dostępne metody opodatkowania przychodów lub dochodów z tej działalności. Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może wybrać jedną z następujących form opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych:
- opodatkowanie według skali podatkowej (zasady ogólne – 12% i 32%);
- opodatkowanie podatkiem liniowym (19%);
- opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (stawki od 2% do 17% w zależności od rodzaju działalności);
- opodatkowanie w formie karty podatkowej (wyłącznie dla podatników kontynuujących tę formę po 2021 r., bez możliwości wyboru przez nowych przedsiębiorców).
Jeżeli prowadzisz już działalność gospodarczą, warto co roku przeanalizować, czy dotychczasowa forma opodatkowania nadal jest najkorzystniejsza finansowo. Przepisy ustaw podatkowych pozwalają bowiem na zmianę formy opodatkowania – co do zasady do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu uzyskania pierwszego przychodu w danym roku podatkowym. Każda forma opodatkowania wiąże się z odmiennym sposobem ustalania podstawy opodatkowania, zakresem dostępnych ulg oraz obowiązkami ewidencyjnymi.
Pobierz poradnik
Czy wiesz, że aż 96% mikro firm zapewnia 75% wszystkich wpływów z podatków i wytwarza 51% zysku gospodarki kraju?
A tylko niewielkiej liczbie udaje się utrzymać na rynku dłużej niż rok bez dostatecznej wiedzy i znajomości przepisów.
A czy wiesz, że...
Ty też możesz coś zrobić, abyśmy mogli dalej działać i skutecznie Cię wspierać?
KRS 0000318482
Chcesz nas wesprzeć?
Jak widzisz, serwis mikroPorady.pl jest wolny od reklam. Działamy dzięki ofiarności naszych użytkowników, którzy przekazują nam wpłaty i darowizny. Nawet w bardzo niewielkich kwotach.
Twoja pomoc pozwoli na:
Warto wiedzieć
