Porady eksperta

Sprzedaż mieszanki zbożowej - działalność nierejestrowana

1,5%

Ten materiał powstał dzięki 1,5% podatku
Wpisz KRS 0000318482 w Deklaracji Podatkowej Twój e-PIT
Dziękujemy za wsparcie!


Użytkownik serwisu zwrócił się do nas z zapytaniem dotyczącym działalności nierejestrowanej. Wskazał, że zamierza rozpocząć działalność polegającą na kupnie produktów rolnych od rolników, rozdrobnieniu ich i sprzedaży w formie mieszanki jako karma dla kur lub innych ptaków. Chciałby otrzymać informację, czy nie ma jakichś dodatkowych zasad, wyjątków czy kruczków, które miałyby w tym przypadku zastosowanie i uniemożliwiałyby prowadzenie działalności w formie nierejestrowanej.

Działalność nierejestrowana w ostatnich latach coraz bardziej zyskuje na popularności.

Zgodnie z art. 5 Prawa przedsiębiorców działalność nierejestrowana jest to działalność:

  • z której przychód (kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont) należny nie przekracza w żadnym miesiącu 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia,
  • która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.

Z tytułu prowadzenia działalności nierejestrowanej nie ma obowiązku odprowadzania jakichkolwiek składek ZUS, zarówno społecznych czy zdrowotnych. Nie podlega bowiem obowiązkowi rejestracyjnemu. Osoba prowadząca tego typu działalność nie dokonuje rejestracji do ubezpieczeń ani nie składa żadnych deklaracji ZUS

Należy pamiętać, że prowadzenie tzw. działalności nierejestrowanej nie zwalnia z obowiązku odprowadzania podatku dochodowego z tytułu osiąganych dochodów, przychody z tego tytułu nie są bowiem zwolnione od podatku. W związku z faktem, iż działalność nierejestrowana nie jest działalnością gospodarczą, osoba ją prowadząca nie odprowadza okresowych (miesięcznych lub kwartalnych) zaliczek na podatek dochodowy.

Osiągnięte przychody oraz poniesione koszty uzyskania przychodów z tytułu prowadzenia działalności nierejestrowanej podatnik wykazuje w zeznaniu rocznym PIT-36 w specjalnie przeznaczonym to tego celu wierszu 9: 

Działalność nierejestrowana, określona w art. 20 ust. 1ba ustawy.

Przychody te są bowiem opodatkowane według skali podatkowej w stawce 12% dla I progu podatkowego i w stawce 32% dla II progu podatkowego.

W kwestii dokumentowania sprzedaży, nawet w przypadku działalności nierejestrowanej, należy odnieść się do definicji działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przechodząc do pytania Użytkownika należy wskazać, że regulacje prawne dotyczące produkcji karm dla zwierząt domowych można podzielić na dwie kategorie. Pierwsza związana jest z prawodawstwem o charakterze ogólnym, w którym opisano podstawowe wymagania dla całego sektora paszowego, w tym ogólne zasady zapewnienia jakości produktu włącznie z wymogami dotyczącymi etykietowania, pakowania i tzw. prezentacji, czyli eksponowania określonych cech i właściwości. Druga kategoria prawodawstwa, związana jest ze szczegółowymi zasadami związanymi ze stosowaniem produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi. Są one głównym surowcem używanym do produkcji karm dla zwierząt domowych. Podstawowym dokumentem regulującym obszar związany ze stosowaniem surowców pochodzenia zwierzęcego do produkcji karm dla zwierząt domowych jest rozporządzenie (WE) nr 1069/2009 z 21 października 2009 r., określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie nr 1774/2002. Zawiera ono wymagania dotyczące ochrony zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz produktów pochodnych, których celem jest zapobieganie rozprzestrzenianiu się istotnych czynników zagrożeń związanych z tym sektorem. Ponadto określono w nim warunki, w jakich wybrane kategorie ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego mogą być stosowane w karmach dla zwierząt domowych oraz do innych celów. Obejmuje to przywóz, gromadzenie i przemieszczanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz produktów pochodnych. Podmioty produkujące karmy dla zwierząt domowych powinny być zatwierdzone przez właściwy organ oraz mieć wdrożony system HACCP z wykorzystaniem przewodników opracowanych przez międzynarodowe organizacji skupiające producentów karm dla zwierząt domowych i zaakceptowane przez Komisję Europejską. W przepisach określono również definicję zwierzęcia domowego, którym jest każde zwierzę należące do grupy gatunków zazwyczaj karmionych i utrzymywanych przez człowieka w celach innych niż gospodarskie, lecz niespożywanych przez ludzi.

Za zezwoleniem właściwego organu Inspekcji Weterynaryjnej stosowane materiały paszowe pochodzenia zwierzęcego w przetworzonych karmach dla zwierząt domowych, konfekcjonowanych w opakowaniach innych niż puszki można poddać obróbce, takiej jak: suszenie lub fermentacja, przy zapewnieniu, iż wykluczona zostanie możliwość pojawienia się niedopuszczalnych zagrożeń ze strony danej karmy dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt. W przypadku stosowania w tej grupie karm, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 10 lit. l) i m) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, czyli pochodzących od zwierząt z rzędów Rodentia (gryzonie), Lagomorpha (zajęczaki) oraz bezkręgowców wodnych i lądowych, innych niż gatunki chorobotwórcze (pasożytnicze) dla ludzi lub zwierząt, należy za zgodą właściwego organu Inspekcji Weterynaryjnej poddać odpowiedniej obróbce, wykluczającej pojawienie się niedopuszczalnych zagrożeń ze strony takiej karmy dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt. Po zakończeniu produkcji karm przetworzonych dla zwierząt domowych należy podjąć wszelkie środki ostrożności w celu wykluczenia narażenia gotowej karmy dla zwierząt domowych na zanieczyszczenie oraz zapewnić, aby była ona zapakowana w odpowiednie, nowe opakowania.

Z uwagi na fakt, że działalność Użytkownika ma polegać na kupnie gotowych produktów (jadalnych, pochodzenia niezwierzęcego) rolnych od rolników, rozdrobnieniu ich i sprzedaży w formie mieszanki jako karma dla kur lub innych ptaków w naszej ocenie taka działalność nie wymaga uzyskania zezwolenia właściwego organu Inspekcji Weterynaryjnej, czego konsekwencją jest możliwość prowadzenia działalności w formie nierejestrowanej. Należy jednak pamiętać o zasadach zapewnienia jakości produktu włącznie z wymogami dotyczącymi etykietowania, pakowania i tzw. prezentacji, czyli eksponowania określonych cech i właściwości.

Działalności nierejestrowej nie można wykonywać bowiem w przypadku, gdy podjęcie danej działalności wymaga uzyskania koncesji, zezwolenia albo wpisu do rejestru działalności regulowanej na podstawie przepisów ustaw szczegółowych. Nie może być ona także prowadzona w ramach spółki cywilnej. Należy wskazać, że sprzedaż jadalnych produktów zakupionych uprzednio od rolników nie wymaga uzyskania pozwolenia, koncesji czy wpisu do rejestru. W naszej ocenie nie ma żadnych przeszkód, aby rozpocząć prowadzenie działalności w tej formie. Należy jedynie pamiętać o tym, aby przychód należny nie przekraczał w żadnym miesiącu 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę (minimalne wynagrodzenie w 2023 r. wynosi 3490 zł brutto, zatem przychód w żadnym miesiącu nie może przekraczać kwoty 1745 zł brutto).      

Wpisz nasz KRS 0000318482 w deklaracji podatkowej PIT.

Stan prawny na dzień: 27 stycznia 2023 r.

Podstawa prawna:

  1. Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 162 z późn. zm.).
  2. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.).

Rodzaje Umów sprzedaży

Wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta do systemu prawa wprowadzono między innymi ustawowe definicje szczególnych sposobów zawierania umów z udziałem konsumentów, w tym:

  • umowy zawieranej poza lokalem przedsiębiorstwa;
  • umowy zawieranej na odległość.

Od momentu obowiązywania wskazana ustawa była wielokrotnie zmieniana, przede wszystkim w związku z wdrożeniem regulacji prawa Unii Europejskiej odnoszących się do handlu elektronicznego, treści cyfrowych oraz transparentności rynku konsumenckiego (w szczególności pakietu Omnibus oraz dyrektyw dotyczących towarów, usług i treści cyfrowych). Zmiany te w istotny sposób rozszerzyły zakres obowiązków przedsiębiorców oraz zwiększyły poziom ochrony osób dokonujących zakupów konsumenckich.

Kolejne nowelizacje wprowadziły między innymi szczegółowe regulacje dotyczące:

  • prezentowania informacji o obniżkach cen poprzez obowiązek wskazania najniższej ceny obowiązującej w okresie 30 dni poprzedzających wprowadzenie promocji,
  • weryfikowania oraz publikowania opinii konsumentów o produktach lub usługach,
  • odpowiedzialności przedsiębiorcy za zgodność towaru z umową w relacjach konsumenckich, która zastąpiła wcześniejszy model rękojmi stosowany w obrocie B2C,
  • zasad dostarczania i aktualizowania treści cyfrowych oraz usług cyfrowych,
  • rozbudowanych obowiązków informacyjnych realizowanych przed zawarciem umowy oraz w trakcie jej wykonywania.

Obowiązki sprzedającego

Obowiązujące przepisy nakładają na sprzedawców oraz usługodawców szeroki katalog obowiązków informacyjnych realizowanych zarówno przed zawarciem umowy, w chwili jej zawierania, jak również podczas wykonywania zobowiązania. Obejmują one między innymi konieczność przekazania jasnych informacji dotyczących prawa odstąpienia od umowy, procedury reklamacyjnej, zasad korzystania z treści cyfrowych, ich funkcjonalności oraz interoperacyjności. Naruszenie tych obowiązków może prowadzić do wydłużenia terminu na odstąpienie od umowy, odpowiedzialności cywilnej przedsiębiorcy, a także zastosowania sankcji administracyjnych przez właściwe organy ochrony konsumentów.

Aktualny model ochrony konsumenckiej opiera się na założeniu, że konsument nie działa jako profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego. Intencją ustawodawcy, konsekwentnie realizowaną również w ostatnich zmianach legislacyjnych, pozostaje ograniczenie przewagi kontraktowej przedsiębiorcy oraz zapewnienie rzeczywistej równowagi stron stosunku prawnego.

Zgodnie z art. 22¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (dalej: „k.c.”), konsumentem jest osoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą albo zawodową. Jednocześnie od 1 stycznia 2021 r. część uprawnień konsumenckich została rozszerzona również na osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, jeżeli zawierana umowa nie ma dla nich charakteru zawodowego (tzw. przedsiębiorca korzystający z ochrony konsumenckiej). W praktyce wymaga to każdorazowej oceny zakresu działalności ujawnionej w CEIDG oraz związku danej czynności z profilem zawodowym przedsiębiorcy.

Osoba prowadząca działalność gospodarczą nie korzysta z ochrony konsumenckiej w sytuacji, gdy zawierana czynność pozostaje w bezpośrednim związku z wykonywaną działalnością zawodową. W takim przypadku stosunek prawny ma charakter profesjonalny (B2B), a szczególne mechanizmy ochronne przewidziane dla konsumentów co do zasady nie znajdują zastosowania.


Pobierz poradnik

Czy wiesz, że aż 96% mikro firm zapewnia 75% wszystkich wpływów z podatków i wytwarza 51% zysku gospodarki kraju?

A tylko niewielkiej liczbie udaje się utrzymać na rynku dłużej niż rok bez dostatecznej wiedzy i znajomości przepisów.

A czy wiesz, że...

Ty też możesz coś zrobić, abyśmy mogli dalej działać i skutecznie Cię wspierać?

KRS 0000318482

Przejdź do Twój e-PIT