Porady eksperta
Doręczenie odpisu pozwu w postępowaniu cywilnym
Ten materiał powstał dzięki 1,5% podatku
Wpisz KRS 0000318482 w Deklaracji Podatkowej Twój e-PIT
Dziękujemy za wsparcie!
Użytkownik naszego serwisu zamierzać pozwać swojego kontrahenta. Przeciwnik procesowy Użytkownika aktualnie przebywa na terytorium Republiki Irlandii, co jego zdaniem może utrudnić doręczenie mu odpisu pozwu. Tym samym Użytkownik zastanawia się czy będzie mógł skorzystać z możliwości doręczenia korespondencji pozwanemu przez komornika sądowego.
Poniżej odpowiedź naszych ekspertów.
Pozew jest szczególnym pismem procesowym. Poza ogólnymi wymogami, które ustawodawca stawia pismom procesowym w art. 126 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego, musi on przede wszystkim zawierać elementy wymienione w art. 187 tej samej ustawy.
Stosownie do treści art. 128 § 1 k.p.c. do pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników – odpisy te doręcza się uczestniczącym w sprawie osobom, w tym – co oczywiste – pozwanemu. W dużym uproszczeniu, następnym etapem postępowania jest zarządzenie przez przewodniczącego (sędziego) doręczenia pozwu pozwanemu oraz wezwanie go do złożenia odpowiedzi na pozew w terminie nie krótszym niż 2 tygodnie.
Wobec odejścia ustawodawcy od fikcji doręczeń w postępowaniu cywilnym, po nieskutecznej próbie doręczenia korespondencji pozwanemu przez wyznaczonego operatora pocztowego (w tym po podwójnym awizowaniu przesyłki) powód ma ograniczone możliwości działania. Jego sytuację wspiera instytucja doręczenia komorniczego. W tej sytuacji, zgodnie z art. 1391 § 1 k.p.c., sąd zawiadamia powoda o nieskutecznym doręczenie, przesyłając mu przy tym odpis pisma dla pozwanego i zobowiązując do doręczenia tego pisma pozwanemu za pośrednictwem komornika. Stosownie do art. 1391 § 2 k.p.c., powód ma 2 miesiące na przedstawienie sądowi dowodu na doręczenie korespondencji pozwanemu. Niepowodzenie powoda w tym zakresie skutkuje tym, że sąd nie może nadać sprawie dalszego biegu.
Niestety doręczenie za pośrednictwem komornika dotyczy jedynie obszaru Rzeczypospolitej Polskiej. W praktyce doręczenia w tej procedurze dokonuje komornik właściwy ze względu na miejsce zamieszkania pozwanego (w jego rewirze) – ciężko wyobrazić sobie, że komornik sądowy z Rzeszowa będzie doręczał korespondencję do pozwanego mieszkającego w Gdyni lub właśnie w Irlandii.
W przypadku, gdy pismo podlega doręczeniu na zagraniczny adres pozwanego doręczenie przez komornika sądowego również nie znajduje zastosowania” (zob. J. Gołaczyński, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, [w:] J. Gołaczyński, Kodeks postępowania cywilnego. Nowelizacja z 9.3.2023 r. Komentarz | Linia orzecznicza
Warszawa 2023.
Zgodnie z art. 1133 § 1 k.p.c.:
sąd może doręczyć pisma sądowe osobie przebywającej lub mającej siedzibę za granicą pocztą listem poleconym za potwierdzeniem odbioru, jeżeli taki sposób dopuszcza prawo państwa, w którym ma nastąpić doręczenie.
Stosownie zaś do artykułu 14 Rozporządzenia nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych ("doręczanie dokumentów") oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000:
Każde państwo członkowskie może doręczać dokumenty sądowe osobom zamieszkałym w innym państwie członkowskim bezpośrednio drogą pocztową - listem poleconym za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką.
Procedura ta dotyczy również Republiki Irlandii.
Rozważając dalsze etapu procesu cywilnego należy mieć na względzie regulację zawartą w art. 11355 k.p.c.– mianowicie strona niemająca miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu (albo siedziby) na terenie RP lub w innym państwie członkowskim, powinna ustanowić pełnomocnika do doręczeń w Polsce, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w Polsce. W razie niewskazania pełnomocnika do doręczeń, przeznaczone dla tej strony pisma sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, o czym sąd poucza stronę przy pierwszym doręczeniu.
Stan prawny na dzień 18 kwietnia 2023 r.
Podstawa prawna:
- Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1805 z późn. zm.);
- Ustawa z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 590 z późn. zm.);
- Rozporządzenie nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych ("doręczanie dokumentów") oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 (Dz. U. UE. L. z 2007 r. Nr 324, str. 79 z późn. zm.).
Źródła:
- J. Gołaczyński, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, [w:] J. Gołaczyński, Kodeks postępowania cywilnego. Nowelizacja z 9.3.2023 r. Komentarz | Linia orzecznicza, Warszawa 2023.
Pamiętaj!
Wpisz nasz KRS 0000318482 w Deklaracji Podatkowej PIT.
Wyszukaj:
Akademia Liderów Innowacji i Przedsiębiorczości Fundacja dr Bogusława Federa w https://www.podatki.gov.pl/pit/twoj-e-pit/
Dziękujemy :)
Decyzja, postanowienie, wyrok
Poradnik Premium: Czym różni się decyzja, postanowienie i wyrok w postępowaniu administracyjnym
W postępowaniu administracyjnym organy administracji publicznej oraz sądy wydają różne rodzaje rozstrzygnięć, w tym decyzje, postanowienia oraz wyroki. Każdy z tych aktów ma inne znaczenie prawne, zakres skutków oraz zastosowanie w określonym etapie postępowania. Znajomość różnic między nimi pozwala lepiej zrozumieć przebieg postępowania oraz skutecznie dochodzić swoich praw. W poradniku wyjaśniamy, czym jest decyzja administracyjna, postanowienie oraz wyrok, jakie są ich cechy oraz jakie mają znaczenie dla stron postępowania.
W dzisiejszym Poradniku przybliżymy podstawowe różnice pomiędzy rozstrzygnięciami organów wydawanymi w postępowaniu administracyjnym.
Decyzja i postanowienie w postępowaniu administracyjnym
Do aktów administracyjnych wydawanych przez organy administracji publicznej, należą decyzje i postanowienia. W tabeli przedstawiliśmy również wyroki wydawane w postępowaniu administracyjnym.
Podstawowa różnica między decyzją (uregulowaną w rozdziale VII kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej KPA, art. 104-113) a postanowieniem (uregulowanym w rozdziale IX KPA, art. 123-126) dotyczy przedmiotu rozstrzygnięcia i zakresu wywoływanych skutków prawnych.
Zgodnie z art. 104 § 1 KPA organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, które rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji (§ 2) podczas gdy, zgodnie z art. 123 § 1 KPA, wydawane w toku postępowania przez organ administracji publicznej postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, nie rozstrzygają jednak o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej (§ 2). W kwestii przedmiotu rozstrzygnięcia natomiast decyzja rozstrzyga o prawach i obowiązkach osób, które są stronami postępowania administracyjnego (art. 28 KPA) zaś postanowienie rozstrzyga o prawach i obowiązkach procesowych nie tylko stron postępowania, lecz także innych jego uczestników, np. świadków, biegłych.
Pobierz poradnik
Czy wiesz, że aż 96% mikro firm zapewnia 75% wszystkich wpływów z podatków i wytwarza 51% zysku gospodarki kraju?
A tylko niewielkiej liczbie udaje się utrzymać na rynku dłużej niż rok bez dostatecznej wiedzy i znajomości przepisów.
A czy wiesz, że...
Ty też możesz coś zrobić, abyśmy mogli dalej działać i skutecznie Cię wspierać?
KRS 0000318482
Chcesz nas wesprzeć?
Jak widzisz, serwis mikroPorady.pl jest wolny od reklam. Działamy dzięki ofiarności naszych użytkowników, którzy przekazują nam wpłaty i darowizny. Nawet w bardzo niewielkich kwotach.
Twoja pomoc pozwoli na:
Warto wiedzieć
