Kazusy prawne

Zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie części kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego w części zajętej na prowadzenie działalności gospodarczej

Jeżeli prowadzisz działalność gospodarczą w lokalu mieszkalnym, który jednocześnie służy do zaspokajania Twoich potrzeb mieszkaniowych i nie wiesz czy koszty jego utrzymania możesz zaliczyć w koszty uzyskania przychodów, przeczytaj przedstawione rozstrzygnięcie. Orzecznictwo w tej kwestii zmieniło się na korzyść przedsiębiorcy.

Stan faktyczny1:

Pan A. prowadzi zarejestrowaną działalność gospodarczą w lokalu mieszkalnym. Według przedstawionych przez niego wyliczeń na prowadzenie działalności gospodarczej przeznacza 20% jego powierzchni. Lokal mieszkalny jest wykorzystywany do działalności gospodarczej poprzez umieszczenie w nim szaf na dokumenty związanych z działalnością gospodarczą, półek służących do przechowywania literatury związanej z działalnością gospodarczą, biurka, stołów, krzeseł przeznaczonych do pracy własnej, pracy zdalnej, a także do organizacji spotkań z kontrahentami oraz telewizor na którym wyświetlane są prezentacje multimedialne na tych spotkaniach. Wszystkie te rzeczy znajdują się w sypialni i salonie, ponieważ Pan A. nie wyodrębnił oddzielnego pomieszczenia do prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto, do powierzchni lokalu przeznaczonego na prowadzenie działalności gospodarczej Pan A. wliczył części pomieszczeń wspólnych o charakterze socjalnym, tj. część kuchni, korytarza i łazienki.

Zagadnienie prawne:

Czy do kosztów uzyskania przychodów zalicza się część kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego, takich jak czynsz, energia elektryczna, woda, ogrzewanie proporcjonalnie przypadającą na powierzchnię lokalu mieszkalnego przeznaczoną do prowadzenia działalności gospodarczej?

Rozstrzygnięcie2:

Przedsiębiorca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego (czynsz, energię elektryczną, wodę i ogrzewanie) w części proporcjonalnej do powierzchni lokalu mieszkalnego przeznaczonego na prowadzenie działalności gospodarczej pod warunkiem, że wydatki te zostaną racjonalnie i gospodarczo uzasadnione, a także właściwie udokumentowane.

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2018.1509 t.j.)

Chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat?

Pokaż materiały

Uzasadnienie rozstrzygnięcia:

Definicja kosztów uzyskania przychodów znajduje się w art. 22 u.p.d.o.f. zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Dokonana przez orzecznictwo wykładnia przytoczonego przepisu wskazuje, że zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów może mieć miejsce, jeżeli:

  • wydatek został faktycznie poniesiony,
  • między wydatkiem a przychodem istnieje związek przyczynowo-skutkowy,
  • wydatek nie został wyłączony z kosztów uzyskania przychodów w art. 23 u.p.d.o.f.,
  • wydatek został odpowiednio udokumentowany.

Organ rozpoznający sprawę podkreślił, że każdy wydatek podlega indywidulanej ocenie. Przy czym ocena celowości i racjonalności poszczególnych wydatków poczynionych w ramach działalności gospodarczej należy do podmiotu, który tę działalność prowadzi. W konsekwencji to na przedsiębiorcy spoczywa ciężar wykazania spełnienia ww. kryteriów.

W przedmiotowym stanie faktycznym uznano, że istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy prowadzeniem przez Pana A. działalności gospodarczej w lokalu mieszkalnym a wydatkami związanymi z jej używaniem i eksploatacją w zakresie w jakim lokal ten jest wykorzystywany w działalności gospodarczej. Przepisy prawa nie wymagają bowiem fizycznego wyodrębnienia lokalu przeznaczonego do prowadzenia działalności gospodarczej, aby móc zaliczyć wydatki na jego utrzymanie do kosztów uzyskania przychodów.

Ważnym elementem uznania, że Pan A. może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dla celu ustalenia dochodu do opodatkowania część wydatków związanych z utrzymaniem lokalu mieszkalnego, było szczegółowe wskazanie przez Pana A. części nieruchomości, która faktycznie służyła do prowadzenia działalności gospodarczej. Niewystarczające byłoby wskazanie jedynie pomieszczenia przeznaczonego do prowadzenia działalności gospodarczej i określenie jego procentowej powierzchni w stosunku do całego mieszkania w sytuacji gdy pomieszczenie to służyłby przedsiębiorcy w części również do celów prywatnych.


1Na podstawie interpretacji Szefa Krajowej Informacji Skarbowej z 13 listopada 2018 r., DPP7.8220.20.2018.CRS.

2Ibidem.

Pomogliśmy?

Teraz Ty możesz pomóc nam!

Z tego tekstu możesz korzystać za darmo, ale nie powstał za darmo i poświęciliśmy na niego sporo czasu. Ty również możesz pomóc w tworzeniu kolejnych, wspierając nas finansowo.
Wystarczy nawet niewielka kwota.

Wybierz kwotę darowizny i przejdź do szybkiej, bezpiecznej płatności internetowej:

/ miesięcznie

  • Wybierz lub wpisz kwotę darowizny