Porady eksperta
Obowiązek wydania zaświadczenia RP-7 byłemu pracownikowi
Ten materiał powstał dzięki 1,5% podatku
Wpisz KRS 0000318482 w Deklaracji Podatkowej Twój e-PIT
Dziękujemy za wsparcie!
Pytanie z dnia 8 listopada 2018
Zgodnie z obowiązującymi przepisami pracodawca ma obowiązek wydawania pracownikowi lub organowi rentowemu zaświadczeń niezbędnych do ustalnia prawa do świadczeń i ich wysokości oraz zobowiązany jest do wystawiania zaświadczenia o wysokości przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, wypłaconego za okresy, za które przychód ten przysługuje, a także o wysokości wypłacanych wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy, świadczeń i zasiłków oraz innych należności (art. 125 ust. 1 pkt 2 oraz art. 125a ust.. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych).
W przypadku gdy dokumentacja, którą pracodawca ma zgodnie z przepisami obowiązek prowadzić ulegała zniszczeniu (np. zalaniu) pracodawca nie ma obowiązku wystawienia pracownikowi zaświadczenia RP-7.
W takiej sytuacji pracodawca może zwrócić się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z właściwie przygotowanym oświadczeniem, w którym wyjaśni przyczynę braku posiadania odpowiedniej dokumentacji (ważne jest, aby w takim oświadczeniu wksazać powód z jakiego dokumenty uległy zniszczeniu) w przedstawionej sytuacji ZUS sam będzie już czynił dalsze kroki w celu ustalenia wszystkich potrzebnych danych.
Za nie przedstawienie właściwego zaświadczenia pracodawca może zostać pociągniety do odpowiedzialności.
Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 14 maja 2008 r. sygn. III APa 67/07. orzekł, że
niewywiązanie się z obowiązku zawartego w art. 125 ust.1 pkt 2 oraz art. 125a ust. 3 ustawy o emeryturach i FUS może być uznane za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania uzasadniające odpowiedzialność odszkodowawczą na podstawie art. 471 k.c. (odpowiedzialność ex contractu)
Podstawa prawna:
- art. 125 ust. 1 pkt 2 oraz art. 125a ust.. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1270)
Stan prawny na dzień: 8 listopada 2018 r.
Rodzaje umów o pracę
Umowa na czas nieokreślony – stabilność zatrudnienia i ochrona pracownika
W praktyce zatrudnienia zarówno pracownik, jak i pracodawca, muszą zdecydować, jaki rodzaj umowy o pracę będzie najwłaściwszy w danej sytuacji. Po wyborze zatrudnienia na podstawie przepisów kodeksu pracy, kolejnym krokiem jest określenie rodzaju umowy: na okres próbny, na czas określony albo na czas nieokreślony.
Największe poczucie stabilizacji zapewnia umowa na czas nieokreślony. Wiąże się ona m.in. z obowiązkiem wskazania przez pracodawcę przyczyny wypowiedzenia oraz z pełną ochroną trwałości stosunku pracy przewidzianą w przepisach. Okres wypowiedzenia uzależniony jest od stażu pracy u danego pracodawcy (2 tygodnie, 1 miesiąc albo 3 miesiące). Tego rodzaju umowa jest również korzystniej oceniana przez instytucje finansowe przy analizie zdolności kredytowej pracownika.
Pobierz poradnik
Czy wiesz, że aż 96% mikro firm zapewnia 75% wszystkich wpływów z podatków i wytwarza 51% zysku gospodarki kraju?
A tylko niewielkiej liczbie udaje się utrzymać na rynku dłużej niż rok bez dostatecznej wiedzy i znajomości przepisów.
A czy wiesz, że...
Ty też możesz coś zrobić, abyśmy mogli dalej działać i skutecznie Cię wspierać?
KRS 0000318482
Wróć do ostatnio przeglądanych
Chcesz nas wesprzeć?
Jak widzisz, serwis mikroPorady.pl jest wolny od reklam. Działamy dzięki ofiarności naszych użytkowników, którzy przekazują nam wpłaty i darowizny. Nawet w bardzo niewielkich kwotach.
Twoja pomoc pozwoli na:
Warto wiedzieć
