Porady eksperta

Jak sprecyzować przedmiot umowy o pozyskiwanie nowych klientów dla swojego kontrahenta

1,5%

Ten materiał powstał dzięki 1,5% podatku
Wpisz KRS 0000318482 w Deklaracji Podatkowej Twój e-PIT
Dziękujemy za wsparcie!


Wybór odpowiedniej umowy zależy od tego, jakie konkretnie usługi chce świadczyć przedsiębiorca dla swoich klientów. Oczywiście, na podstawie zasady swobody umów wyrażonej w art. 3531 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorca może sam wprowadzić postanowienia, które niekoniecznie znalazłyby się w typowej, podstawowej umowie nazwanej (na przykład w umowie o dzieło, umowie zlecenia, umowie pośrednictwa opartej na art. 750 Kodeksu cywilnego, umowie agencyjnej). Toteż, jeśli charakter stosunku prawnego, jaki ma łączyć przedsiębiorcę z jego kontrahentem, uzasadnia wprowadzenie postanowień odmiennych lub dodatkowych, a tym samym charakterystycznych dla innego rodzaju umowy, nic nie stoi temu na przeszkodzie. Najważniejsze, aby treść lub cel stosunku prawnego nie sprzeciwiały się jego właściwości, ustawie i zasadom współżycia społecznego. Można także w umowie odsyłać, w sprawach w niej nie uregulowanych, do stosowania odpowiednio przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących umowy zlecenia w oparciu o art. 750 Kodeksu (np. w umowie o usługi tzw. akwizycji) lub wprost do zlecenia, jeżeli pośrednik miałby prawo przyjmować zamówienia do realizacji, zawierać umowę z klientem w imieniu kontrahenta.

W zależności od tego, jakie usługi ma wykonywać przedsiębiorca dla kontrahenta, należy w umowie zaznaczyć szczegółowo ich rodzaj i zakres. Jeśli przedsiębiorca ma zajmować się pozyskiwaniem nowych klientów dla swojego kontrahenta poprzez administrowanie/prowadzenie dla niego strony internetowej z formułowaniem i publikowaniem ofert, cenników, nadzorowaniem procesu kontaktowania się klientem z kontrahentem poprzez przekierowywanie ofert, zamówień lub rozmów telefonicznych bezpośrednio do niego itd., to należy czynności te ująć w warunkach umowy. Przykładowo, mogłaby to być umowa o świadczenie prostych usług marketingowych z odpowiednimi zmianami lub umowa agencyjna, również z właściwymi modyfikacjami (ogólny wzór tych umów został już przez nas stworzony i znajduje się na stronie Mikroporady.pl).

Należy jednak zwrócić uwagę, że jeśli przedsiębiorca nie tylko wykonuje usługę przygotowania i prowadzenia strony internetowej oraz wprowadzania ofert, cenników, reklam, lecz także stale, za wynagrodzeniem, zajmuje się pośredniczeniem przy zawieraniu z klientami umów na rzecz kontrahenta (lub w jego imieniu) to opis taki charakteryzuje głównie umowa agencyjna lub prostsza, oparta na umowie zlecenia. Jednak można do takiej umowy wprowadzić postanowienia charakteryzujące również umowę o świadczenie usług marketingowych. Wtedy to należy obok postanowień właściwych jedynie dla umowy agencyjnej lub jeśli przedsiębiorca pragnie odmiennie ukształtować dany stosunek prawny, np. wykreślić postanowienia umowy agencyjnej o zawieraniu umów w imieniu lub na rzecz kontrahenta, a uzupełnić lub zastąpić  postanowieniami o tym, że przedsiębiorca przekierowuje zainteresowanych bezpośrednio do kontrahenta, jednak nie negocjuje konkretnych warunków umowy, która między nimi ma być zawarta; można też zmodyfikować obowiązki „agenta” i sposób jego działania, jak i inne postanowienia, tak, aby odpowiadały intencjom stron. Należy też pamiętać, że w typowej umowie agencyjnej, jeśli brak jest określonego wynagrodzenia za działania agenta, należy się mu prowizja (na podstawie przepisów Kodeksy cywilnego dot. umowy agencyjnej) – jeśli więc przedsiębiorca chce inaczej ukształtować sposób wynagrodzenia, musi zastosować odpowiedni zapis w umowie. Tak więc, jeśli kontrahent ma płacić przedsiębiorcy określony procent od każdej zawartej umowy (jej kwoty), a oprócz tego za każde pozyskane zamówienie lub ofertę bądź odebrany telefon, który został przekierowany od przedsiębiorcy do kontrahenta, to należy szczegółowo opisać czynności i stawkę w paragrafie umowy, który stanowi o wynagrodzeniu „agenta” lub pośrednika bądź akwizytora.

Szczegółowe informacje dotyczące poszczególnych umów wraz z uwagami i komentarzami znajdują się pod podanymi poniżej linkami:

Stan prawny na: 21 lutego 2019 roku

Rodzaje Umów sprzedaży

Wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta do systemu prawa wprowadzono między innymi ustawowe definicje szczególnych sposobów zawierania umów z udziałem konsumentów, w tym:

  • umowy zawieranej poza lokalem przedsiębiorstwa;
  • umowy zawieranej na odległość.

Od momentu obowiązywania wskazana ustawa była wielokrotnie zmieniana, przede wszystkim w związku z wdrożeniem regulacji prawa Unii Europejskiej odnoszących się do handlu elektronicznego, treści cyfrowych oraz transparentności rynku konsumenckiego (w szczególności pakietu Omnibus oraz dyrektyw dotyczących towarów, usług i treści cyfrowych). Zmiany te w istotny sposób rozszerzyły zakres obowiązków przedsiębiorców oraz zwiększyły poziom ochrony osób dokonujących zakupów konsumenckich.

Kolejne nowelizacje wprowadziły między innymi szczegółowe regulacje dotyczące:

  • prezentowania informacji o obniżkach cen poprzez obowiązek wskazania najniższej ceny obowiązującej w okresie 30 dni poprzedzających wprowadzenie promocji,
  • weryfikowania oraz publikowania opinii konsumentów o produktach lub usługach,
  • odpowiedzialności przedsiębiorcy za zgodność towaru z umową w relacjach konsumenckich, która zastąpiła wcześniejszy model rękojmi stosowany w obrocie B2C,
  • zasad dostarczania i aktualizowania treści cyfrowych oraz usług cyfrowych,
  • rozbudowanych obowiązków informacyjnych realizowanych przed zawarciem umowy oraz w trakcie jej wykonywania.

Obowiązki sprzedającego

Obowiązujące przepisy nakładają na sprzedawców oraz usługodawców szeroki katalog obowiązków informacyjnych realizowanych zarówno przed zawarciem umowy, w chwili jej zawierania, jak również podczas wykonywania zobowiązania. Obejmują one między innymi konieczność przekazania jasnych informacji dotyczących prawa odstąpienia od umowy, procedury reklamacyjnej, zasad korzystania z treści cyfrowych, ich funkcjonalności oraz interoperacyjności. Naruszenie tych obowiązków może prowadzić do wydłużenia terminu na odstąpienie od umowy, odpowiedzialności cywilnej przedsiębiorcy, a także zastosowania sankcji administracyjnych przez właściwe organy ochrony konsumentów.

Aktualny model ochrony konsumenckiej opiera się na założeniu, że konsument nie działa jako profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego. Intencją ustawodawcy, konsekwentnie realizowaną również w ostatnich zmianach legislacyjnych, pozostaje ograniczenie przewagi kontraktowej przedsiębiorcy oraz zapewnienie rzeczywistej równowagi stron stosunku prawnego.

Zgodnie z art. 22¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (dalej: „k.c.”), konsumentem jest osoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą albo zawodową. Jednocześnie od 1 stycznia 2021 r. część uprawnień konsumenckich została rozszerzona również na osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, jeżeli zawierana umowa nie ma dla nich charakteru zawodowego (tzw. przedsiębiorca korzystający z ochrony konsumenckiej). W praktyce wymaga to każdorazowej oceny zakresu działalności ujawnionej w CEIDG oraz związku danej czynności z profilem zawodowym przedsiębiorcy.

Osoba prowadząca działalność gospodarczą nie korzysta z ochrony konsumenckiej w sytuacji, gdy zawierana czynność pozostaje w bezpośrednim związku z wykonywaną działalnością zawodową. W takim przypadku stosunek prawny ma charakter profesjonalny (B2B), a szczególne mechanizmy ochronne przewidziane dla konsumentów co do zasady nie znajdują zastosowania.


Pobierz poradnik

Czy wiesz, że aż 96% mikro firm zapewnia 75% wszystkich wpływów z podatków i wytwarza 51% zysku gospodarki kraju?

A tylko niewielkiej liczbie udaje się utrzymać na rynku dłużej niż rok bez dostatecznej wiedzy i znajomości przepisów.

A czy wiesz, że...

Ty też możesz coś zrobić, abyśmy mogli dalej działać i skutecznie Cię wspierać?

KRS 0000318482

Przejdź do Twój e-PIT