Porady eksperta

Uprawa i sprzedaż ziół

Użytkowniczka zwróciła się do nas z zapytaniem dotyczącym regulacji związanych z uprawą i sprzedażą przez Internet sadzonek ziół (m.in. tymianek, mięta, majeranek). Wskazała, że w przyszłości zamierza rozszerzyć uprawę i sprzedawać również susz. Czy wystarczy otwarcie JDG z PKD 01.19.Z ? Czy potrzebne są jakieś certyfikaty, uprawnienia, paszporty roślin itp.? Co należy zrobić aby móc prowadzić taką firmę?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, aby sprzedawać nasiona roślin rolniczych, warzyw, sadzonki roślin ozdobnych, materiał szkółkarski lub rozmnożeniowy należy zgłosić zamiar prowadzenia obrotu materiałem siewnym wojewódzkiemu inspektorowi ochrony roślin i nasiennictwa. Powyższe wynika z ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (dalej „Ustawa”). Obrót materiałem siewnym roślin rolniczych i warzywnych może prowadzić osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadającą osobowości prawnej:

  1. przedsiębiorca (w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców)
  2. rolnik (w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników)
  3. dostawca (wytwarzający materiał szkółkarski, sadzonki winorośli, materiał rozmnożeniowy lub materiał nasadzeniowy roślin warzywnych i ozdobnych lub użytkowanych jako ozdobne)

który zgłosi zamiar prowadzenia obrotu tym materiałem siewnym właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi ochrony roślin i nasiennictwa.

Zgodnie z art. 3 pkt. 19 Ustawy, obrót oznacza oferowanie do sprzedaży, sprzedaż, dostawę materiału siewnego lub inny sposób dysponowania tym materiałem, z wyłączeniem materiału siewnego przeznaczonego do:

  1. oceny i kontroli,
  2. przerobu, uszlachetniania i pakowania,
  3. innych celów niż siew i sadzenie,
  4. celów naukowych, doświadczalnych i hodowli roślin

Materiałem siewnym w rozumieniu ustawy są rośliny lub ich części przeznaczone do siewu, sadzenia, szczepienia, okulizacji (przeszczepienia oczka, czyli pąka liściowego) lub innego sposobu rozmnażania roślin, które spełniają wymagania odnośnie wytwarzania i jakości. Chodzi o:

  1. nasiona roślin rolniczych i warzywnych, które podlegają przepisom o wytwarzaniu i jakości,
  2. bulwy ziemniaka
  3. rośliny i ich części, w tym podkładki (ukorzenione rośliny), zrazy (szlachetne elementy szczepu), wstawki (fragmenty pędów wszczepiane jako łączący element), oczka lub nasiona,
  4. które są przeznaczone do rozmnażania i produkcji nasion sadowniczych (bez winorośli)
  5. rośliny i ich części, w tym podkładki, przeznaczone do rozmnażania i produkcji roślin warzywnych,
  6. nasiona, części roślin lub rośliny, w tym podkładki, przeznaczone do rozmnażania i produkcji roślin ozdobnych lub wykorzystywanych w celach ozdobnych
  7. sadzonki i szczepy ukorzenione, pędy jednoroczne i pędy niezdrewniałe, podkładki oraz zrazy, przeznaczone do rozmnażania i produkcji winorośli

Powyższy przepis oznacza, że sadzonki ziół o których mowa w zapytaniu, tj. – majeranku, tymianku czy mięty – w rozumieniu ustawy oznaczają materiał siewny. Zgodnie z Ustawą, 7 dni przed planowanym dniem rozpoczęcia prowadzenia obrotu materiałem siewnym należy dokonać zgłoszenia w wojewódzkim inspektoracie ochrony roślin i nasiennictwa właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę, albo miejsce wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli jest inne niż miejsce zamieszkania (w przypadku przedsiębiorców). Natomiast jeżeli Użytkowniczka nie zarejestruje działalności, może rozpocząć obrót materiałem siewnym jako dostawca i wówczas należy zgłosić taki zamiar do w wojewódzkiego inspektoratu ochrony roślin i nasiennictwa właściwego ze względu na miejsce zamieszkania.

Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa:

1) wpisuje zgłaszającego, prowadzącego obrót materiałem siewnym:

  • przedsiębiorcę – do ewidencji przedsiębiorców,
  • rolnika – do ewidencji rolników,
  • dostawcę – do ewidencji dostawców,

2) wydaje zaświadczenie o wpisie do odpowiedniej ewidencji.

Zaświadczenie zawiera numer podmiotu, wynikający z danej ewidencji, do której podmiot został wpisany i jest formalną podstawą do prowadzenia tej działalności.

Należy dodać, że rejestracji nie muszą dokonać takie podmioty, które dostarczają wyłącznie i bezpośrednio użytkownikom ostatecznym małe ilości roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów w sposób inny niż w ramach sprzedaży poprzez umowy zawierane na odległość lub które dostarczają wyłącznie i bezpośrednio użytkownikom ostatecznym małe ilości nasion, innych niż nasiona wymagające świadectw fitosanitarnych.

Jak wskazuje Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa, nie jest konieczne szczegółowe doprecyzowanie pojęcia „małe ilości roślin”, gdyż wskazana forma sprzedaży, tzn. realizowana bezpośrednio i charakter nabywcy roślin (użytkownik ostateczny) determinują skalę produkcji/działalności tego podmiotu. Natomiast umowa zawarta na odległość, to umowa zawarta z konsumentem w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie. W efekcie rolnik lub inny producent roślin zwolniony jest z konieczności rejestracji w PIORiN w przypadku gdy wyłącznie bezpośrednio dostarcza małe ilości sadzonek, roślin, kwiatów czy bylin użytkownikom ostatecznym. Sprzedaż na straganach, na giełdach kwiatowych lub bezpośrednio w gospodarstwie na rzecz konsumentów jest zatem zwolniona z obowiązku rejestracji.

W sytuacji gdy taki sam rodzaj sprzedaży odbywający się w formie sprzedaży na odległość (sprzedaż wysyłkowa) sprawa wygląda nieco inaczej. Ogłoszenia internetowe powodujące dostarczenie roślin w formie wysyłkowej spowodują obowiązek rejestracji.

Podobnie jak przy obowiązku rejestracji, zwolnienia występują w zakresie posługiwania się paszportami roślin. Nie jest on wymagany w przypadku przemieszczania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów dostarczanych bezpośrednio użytkownikom ostatecznym, w tym ogrodnikom amatorom, z wyjątkiem:

a) użytkowników ostatecznych otrzymujących te rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty w ramach sprzedaży poprzez umowy zawierane na odległość lub

b) użytkowników ostatecznych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w strefach chronionych.

Podsumowując, sprzedaż bezpośrednia sadzonek, nasion i innych roślin nie wymaga korzystania z paszportów. Gdyby jednak sprzedaż objęła również dostarczanie produktów do przedsiębiorstw, hurtowni, pośredników, sklepów (innych niż sklep własny producenta rolnego) wymagane jest zgłoszenie takiej działalności. Ponadto, jeżeli sprzedaż sadzonek ziół, o których mowa w zapytaniu ma być realizowana w formie  sprzedaży przez Internet – wymóg posługiwania się paszportem zaktualizuje się. Obejmie on wówczas wyłącznie sprzedaż do pośredników i sklepów, natomiast w sprzedaży bezpośredniej paszporty nadal nie będą wymagane.

Wpisz nasz KRS 0000318482 w deklaracji podatkowej PIT.

Stan prawny na dzień: 15 kwietnia 2022 r.

Akty prawne:

  1. Ustawa z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 129).
  2. rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2016/2031 z 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy rady 69/464/EWG, 74/647/ EWG, 93/85/ EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (Dz.Urz.UE. L Nr 317, str. 4).

Rodzaje Umów sprzedaży

Umowa sprzedaży jest jedną z najczęściej zawieranych umów. Stronami takiej umowy są kupujący i sprzedający. Umowa zobowiązuje sprzedawcę do przeniesienia na kupującego własności rzeczy lub wykonania usługi i przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz. Kupujący natomiast jest zobowiązany do zapłaty uzgodnionej ceny oraz odebrania rzeczy.

Umowa sprzedaży jest uregulowana w Kodeksie cywilnym (k.c.). Z kolei Ustawa o prawach konsumenta definiuje także:

  • Umowę zawartą poza lokalem przedsiębiorstwa;
  • Umowę zawartą na odległość.

Regulacja nakłada obowiązki na sprzedawców w szczególności w zakresie informacyjnym zarówno przed zawarciem umowy jak i na jej kolejnych etapach. 

W myśl aktualnie obowiązujących przepisów, konsumentom należy się wzmożona ochrona, ponieważ nie występują w transakcjach jako podmiot profesjonalny.  Wprowadzenie ustawy miało na celu zmniejszenie przewagi przedsiębiorcy jako podmiotu profesjonalnego oraz wyrównanie pozycji obu stron. 

Wskazujemy, że z godnie z art. 221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku kodeks cywilny k.c. (dalej jako: "k.c.") za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Sformułowanie to nie dotyczy osób fizycznych wykonujących działalność gospodarczą. Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą lub zawodową traci status konsumenta jeżeli dokonuje czynności prawnej – w stosunku do przedsiębiorcy – w bezpośrednim związku z tą działalnością.

Zgodnie z regulacją przedstawioną w k.c. innym rygorem prawnym objęte są  tzw. potocznie klasyczne formy sprzedaży (czyli sprzedaż pomiędzy przedsiębiorcą (sprzedawcą) i konsumentem (kupującym) niż sprzedaż w obrocie profesjonalnym (pomiędzy przedsiębiorcą (sprzedawcą) i przedsiębiorcą (kupującym)). W drugiej wśród wymienionych sytuacji nie może być bowiem mowy o wyrównywaniu pozycji stron. 

W naszej tabeli przedstawiamy i porównujemy:

  • Umowę zawartą poza lokalem przedsiębiorstwa;
  • Umowę zawartą na odległość;
  • Umowę zawartą w lokalu przedsiębiorcy;
  • Umowę zawartą pomiędzy przedsiębiorcami;

wskazując ich definicje, podstawę prawną oraz uwzględniając najbardziej charakterystyczne dla nich różnice.

Rekomendujemy szczegółowe zapoznanie się z przygotowanym poradnikiem i dostosowanie regulaminów sprzedaży przedsiębiorstwa pod obowiązujące wymogi i przepisy prawa. 


Pobierz poradnik

Pamiętaj:
Wpisz nasz KRS 0000318482 w Deklaracji Podatkowej Twój e-PIT
Dziękujemy!