Porady eksperta
Przewodnik turystyczny i przewóz osób
Ten materiał powstał dzięki 1,5% podatku
Wpisz KRS 0000318482 w Deklaracji Podatkowej Twój e-PIT
Dziękujemy za wsparcie!
Użytkownik serwisu zwrócił się do nas z prośbą o udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy jako przewodnik turystyczny może używać swojego prywatnego samochodu do przewozu turystów w ramach wycieczki?
Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych:
Do zadań przewodnika turystycznego należy oprowadzanie turystów lub odwiedzających, udzielanie fachowej i aktualnej informacji o kraju, odwiedzanych miejscowościach, obszarach i obiektach, sprawowanie opieki nad turystami lub odwiedzającymi w zakresie wynikającym z umowy, a podczas prowadzenia turystów w górach troska o ich bezpieczeństwo w szczególności podczas wyjść wymagających odpowiednich technik i specjalistycznego sprzętu.
Określenie zadań przewodnika turystycznego oraz pilota wycieczek ma przede wszystkim znaczenie dla określenia standardu usługi świadczonej przez te podmioty, a przez to także dla oceny, czy ich zobowiązanie zostało prawidłowo wykonane czy też wystąpiło niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania. Jak wynika z przepisu, do zadań przewodnika turystycznego należy oprowadzanie "turystów lub odwiedzających”. Posiadanie uprawnieńdo wykonywania zawodu przewodnika turystycznego nie jest jednoznaczne z posiadaniem uprawnień do przewozu turystów. Należy zatem przeanalizować przepisy regulujące powyższe kwestie.
Zgodnie z art. 5b Ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
podjęcie i wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób:
1. samochodem osobowym,
2. pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą,
3. taksówką- wymaga uzyskania odpowiedniej licencji
Naszym zdaniem przepis należy interpretować szeroko co oznacza, że działalność przewodnika turystycznego w zakresie przewozu turystów wymaga uzyskania licencji. Jakie warunki należy spełnić, aby uzyskać licencję? Po pierwsze, osoba dokonująca przewozu nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwa karne skarbowe lub przestępstwa umyślne przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów, środowisku lub warunkom pracy i płacy albo inne mające związek z wykonywaniem zawodu. Po drugie, nie wydano wobec takiej osoby prawomocnego orzeczenia zakazującego wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego. Dodatkowo osoba dokonująca przewozu posiada tytuł prawny do dysponowania samochodem osobowym, którym będzie dokonywany przewóz osób (np. są jego własnością, współwłasnością lub w leasingu) i spełniają one określone w przepisach wymagania techniczne.
Chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat?
Pokaż materiałyLicencja na wykonywanie krajowego przewozu osób samochodem osobowym nie uprawnia do wykonywania transportu drogowego taksówką lub pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą. Do wykonywania każdej z tych działalności należy posiadać odpowiednią licencję.
Licencję można uzyskać składając wniosek w starostwie powiatowym właściwym ze względu na siedzibę prowadzenia działalności gospodarczej. Wzór wniosku jest na ogół dostępny w urzędach wydających licencję oraz na ich stronach internetowych. Do wniosku należy dołączyć oświadczenie o spełnianiu wymogu dobrej reputacji. W oświadczeniu wskazuje się, że przedsiębiorca nie był karany za przestępstwa karne skarbowe lub przestępstwa umyślne przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów, środowisku lub warunkom pracy i płacy albo inne mające związek z wykonywaniem zawodu oraz nie ma orzeczonego zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego. Ponadto, do wniosku należy załączyć zaświadczenie o niekaralności przez osobę osobiście wykonującą przewozy oraz dowód zapłacenia opłaty. Opłata jest uzależniona od ważności licencji i wynosi:
- od 2 do 15 lat – 320 zł;
- od 15 do 30 lat – 380 zł;
- od 30 do 50 lat – 450 zł.
Licencja na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób samochodem osobowym uprawnia do wykonywania przewozów wyłącznie na obszarze Polski.
Odnosząc się zatem do pytania, jeżeli w ramach wycieczki Użytkownik zamierza przewozić turystów do konkretnego miejsca znajdującego się w planie wycieczki, w naszej ocenie powinien posiadać odpowiednią licencję. Nie ma przy tym znaczenia, że przewóz byłby wykonywamy samochodem prywatnym. Należy pamiętać, że zgodnie z cytowanym na początku przepisem, do zadań przewodnika turystycznego należy oprowadzanie turystów lub odwiedzających, udzielanie fachowej i aktualnej informacji o kraju, odwiedzanych miejscowościach, obszarach i obiektach, sprawowanie opieki nad turystami lub odwiedzającymi. Posiadanie odpowiednich uprawnień z pewnością będzie wyrazem realizacji nałożonego przez ustawodawcę obowiązku sprawowania należytej opieki nad turystami.
Wpisz nasz KRS 0000318482 w deklaracji podatkowej PIT.
Stan prawny na dzień: 12 sierpnia 2022 r.
Podstawa prawna:
- Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2211);
- Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym Dz.U.2021.919 t.j. z dnia 2021.05.19.
Osoba prawna a osoba fizyczna
Osoba fizyczna w prawie cywilnym – zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych
Osoba fizyczna oraz osoba prawna stanowią podstawowe kategorie podmiotów występujących w obrocie cywilnoprawnym. Zagadnienia odnoszące się do ich statusu regulowane są przede wszystkim przez ustawę z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), która określa zasady uczestnictwa tych podmiotów w stosunkach prawa cywilnego.
Osobą fizyczną jest każdy człowiek funkcjonujący jako podmiot praw i obowiązków w sferze prawa prywatnego. Pojęcie to wynika z regulacji zawartych w księdze pierwszej Kodeksu cywilnego, odnoszących się do podmiotów prawa. O możliwości uczestniczenia człowieka w stosunkach cywilnoprawnych przesądza zdolność prawna, przysługująca mu z mocy prawa od chwili urodzenia. W konsekwencji każda osoba pozostaje podmiotem praw i obowiązków cywilnych od momentu narodzin aż do chwili śmierci.
Osoba prawna natomiast stanowi jednostkę organizacyjną wyodrębnioną pod względem organizacyjnym i majątkowym, powołaną do realizacji określonych celów społecznych albo gospodarczych, której przepisy prawa przyznają osobowość prawną. Zgodnie z art. 33 Kodeksu cywilnego osobami prawnymi są Skarb Państwa oraz jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną. Do tej kategorii zalicza się w szczególności spółki kapitałowe (spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, spółkę akcyjną oraz prostą spółkę akcyjną), przedsiębiorstwa państwowe, jednostki samorządu terytorialnego, partie polityczne, banki, spółdzielnie, fundacje, uczelnie publiczne i niepubliczne, a także kościoły i inne związki wyznaniowe.
W odniesieniu do osoby fizycznej zdolność prawna oznacza możliwość bycia podmiotem praw oraz obowiązków wynikających ze stosunków cywilnoprawnych. Powstaje ona z chwilą urodzenia człowieka. Szczególną sytuację przewidują przepisy dotyczące dziecka poczętego, lecz jeszcze nienarodzonego (nasciturus), któremu prawo przyznaje warunkową ochronę interesów, o ile urodzi się żywe.
Od zdolności prawnej należy odróżnić zdolność do czynności prawnych, czyli możliwość samodzielnego kształtowania swojej sytuacji prawnej poprzez dokonywanie czynności prawnych. Pełną zdolność do czynności prawnych osoba fizyczna uzyskuje z chwilą osiągnięcia pełnoletności. Osoby, które nie ukończyły 13 lat, a także osoby ubezwłasnowolnione całkowicie, nie posiadają zdolności do czynności prawnych, co oznacza konieczność działania za pośrednictwem przedstawiciela ustawowego. Natomiast osoby, które ukończyły 13. rok życia oraz osoby ubezwłasnowolnione częściowo, dysponują ograniczoną zdolnością do czynności prawnych. Mogą one samodzielnie dokonywać czynności należących do drobnych spraw życia codziennego, natomiast w pozostałym zakresie wymagane jest współdziałanie przedstawiciela ustawowego, którym najczęściej jest rodzic, opiekun albo kurator.
Kodeks cywilny przewiduje również możliwość ingerencji sądu w zakres zdolności do czynności prawnych poprzez instytucję ubezwłasnowolnienia całkowitego albo częściowego, stosowaną w przypadkach określonych ustawowo. Byt prawny osoby fizycznej ustaje z chwilą jej śmierci albo uznania za zmarłą na podstawie przepisów prawa cywilnego.
Pobierz poradnik
Czy wiesz, że aż 96% mikro firm zapewnia 75% wszystkich wpływów z podatków i wytwarza 51% zysku gospodarki kraju?
A tylko niewielkiej liczbie udaje się utrzymać na rynku dłużej niż rok bez dostatecznej wiedzy i znajomości przepisów.
A czy wiesz, że...
Ty też możesz coś zrobić, abyśmy mogli dalej działać i skutecznie Cię wspierać?
KRS 0000318482
Chcesz nas wesprzeć?
Jak widzisz, serwis mikroPorady.pl jest wolny od reklam. Działamy dzięki ofiarności naszych użytkowników, którzy przekazują nam wpłaty i darowizny. Nawet w bardzo niewielkich kwotach.
Twoja pomoc pozwoli na:
Warto wiedzieć
