Porady biznesowe

W poszukiwaniu lidera

W poprzednim stuleciu przeważały opinie, ze powodzenie w realizacji funkcji lidera zależy niemal w całości od posiadania przez danego człowieka odpowiednich cech osobowościowych.

Przypuszczano, że cechy te są identyczne u wszystkich liderów, legitymujących się sukcesami w pracy. Uważam jednak, że zespół „cech lidera” nie istnieje. Dziś uznaje się, że oddziaływanie lidera jest wypadkową sytuacji i jego cech osobistych. Możemy przy tym wyodrębnić pewną zależność: im słabiej ustrukturowane zadanie i bardziej ambiwalentne jego cechy, tym ważniejsza konieczność podejmowania decyzji jednoosobowo. Dalszym rozwinięciem sposobu rozumienia roli lidera jest jej widzenie jako wynikającej z interakcji między liderem a jego podwładnymi. Zachowanie lidera wywiera wpływ na współpracowników, a z kolei ich reakcje oddziałują na lidera.

W tym ujęciu roli lidera istotne staje się przeanalizowanie założeń i przekonań, jakie na temat swoich współpracowników mają liderzy, a dalej wskazanie konsekwencji przyjęcia określonych założeń dla sposobu sprawowania przez lidera jego funkcji.

W tym celu porównajmy sytuację dwóch liderów:

Pierwszy z nich – lider A – uważa, że jego pracownicy są leniwi, niezdolni do samodyscypliny i samokontroli, chcą tylko mieć zapewnione stałe miejsce pracy i wynikające z tego poczucie bezpieczeństwa. Nie chcą natomiast żadnej odpowiedzialności za wykonywana pracę.
Drugi z liderów – lider B – zakłada, że osoby, z którymi pracuje lubią swoją pracę, potrafią kontrolować własne zachowanie, chętnie podejmują odpowiedzialność za wykonanie zadania.

Jak widać, przekonania obu liderów są biegunowo różne. Wynika to z wybrania przez nich całkowicie różnych stylów kierowania. Lider A ma właściwie tylko jedną możliwość – wymuszanie posłuszeństwa i podporządkowanie podwładnych wydawanym poleceniom. Styl taki określamy mianem autokratycznego. Polega on na wydawaniu poleceń, jednoosobowym podejmowaniu decyzji, a następnie ścisłym kontrolowaniu, jak polecenia te zostały wykonane.

Lider B ma relatywnie większe pole manewru. Może bowiem zdecydować się praktycznie na każdy styl kierowania grupą. Może to być więc:

  • styl paternalistyczny – w którym lider kontroluje wykonanie decyzji podjętych przy współudziale grupy;
  • styl konsultacyjny – w którym pracownicy mają prawo udziału w podejmowaniu decyzji i swobodną ich realizację;
  • styl partycypacyjny – w którym decyzje mogą być podejmowane drogą głosowania (gdy decyduje cały zespół). Lub też, gdy są to kwestie szczegółowe, decyzje podejmowane są przez poszczególnych członków grupy, odpowiedzialnych za dane zagadnienie.

Lider B może oczywiście na którymś etapie wybrać styl autokratyczny. Ogólnie jednak jego możliwości wyboru są znacznie większe.

Autor: dr Bogusław J. Feder

Pamiętaj:
Wpisz nasz KRS 0000318482 w Deklaracji Podatkowej Twój e-PIT
Dziękujemy!

Czy wiesz, że aż 96% mikro firm zapewnia 75% wszystkich wpływów z podatków i wytwarza 51% zysku gospodarki kraju?

A tylko niewielkiej liczbie udaje się utrzymać na rynku dłużej niż rok bez dostatecznej wiedzy i znajomości przepisów.

A czy wiesz, że...

Ty też możesz coś zrobić, abyśmy mogli dalej działać i skutecznie Cię wspierać?

KRS 0000318482

Przejdź do Twój e-PIT