Wielkość tekstu
Kontrast serwisu

Mikroporady są czymś wyjątkowym. Są jak poradniki na półce każdego polskiego mikro przedsiębiorcy. W świecie Internetu są małym zakamarkiem praktycznej wiedzy, w którym można znaleźć prawie wszystko o prowadzeniu małej firmy.

Aby chronić naszą niezależność, nigdy nie publikowaliśmy i nie będziemy publikować reklam. Utrzymujemy się z darowizn o średniej wysokości 20 zł, w tym także z wpłat z 1% Podatku.

Proszę, pomóż nam zbierać pieniądze i ulepszać Mikroporady. Czytaj więcej...

Porada: W jaki sposób pracownik może zostać przedsiębiorcą? – „Firma na próbę”

Założenie działalności gospodarczej nie musi wiązać się z koniecznością rezygnacji z pracy na etacie. Przyszły przedsiębiorca może pozostać pracownikiem i jednocześnie „po godzinach" podjąć działalność gospodarczą. Takie rozwiązanie zapewnia pozostawienie stałego źródła dochodu i ogranicza ryzyko związane z uruchomieniem start up'u lub brakiem wypracowania dochodów, które zdarza się w pierwszych miesiącach rozpoczynanej działalności gospodarczej. Co prawda jednoczesna praca na etacie z równoległym prowadzeniem własnej „firmy" ogranicza czas, który przedsiębiorca może osobiście poświęcić na swój biznes, ale również pozwala na spokojne przygotowanie do rozwinięcia działalności i rozeznanie się w praktyce na rynku.

Nowe, obowiązujące od 30 kwietnia 2018 r. Prawo przedsiębiorców, wprowadzone w ramach pakietu tzw. Konstytucji biznesu przynosi rozwiązania, których adresatami są właśnie przedsiębiorcy, którzy dopiero rozpoczynają swoją działalność, a przy tym nie uzyskują z tego tytułu wysokich dochodów, tj. formę nierejestrowanej działalności (tzw. „firma na próbę"). Ponadto prowadzenie działalności gospodarczej przy jednoczesnym zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę prowadzi do zbiegu tytułów ubezpieczeń przy określonej wysokości wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę, co w konsekwencji powoduje, że przedsiębiorca nie musi być zobowiązany uiszczać dodatkowo składki na ubezpieczenia społeczne w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Przy braku takiego zbiegu tytułów ubezpieczeń, po spełnieniu pewnych warunków przedsiębiorca będzie mógł skorzystać z kolejnego nowego ułatwienia obowiązującego od 30 kwietnia 2018 r. tzw. „ulgi na start", polegającej na niepodleganiu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym przez pierwsze 6 miesięcy działalności.

Należy jednak pamiętać, że w odniesieniu do pewnych grup pracowników lub o ile warunki zatrudnienia tego wymagają. podjęcie działalności gospodarczej przez pracownika wymagać będzie uprzedniej zgody pracodawcy lub też złożenia w ustawowym terminie oświadczenia o podjęciu takiej działalności. Konsekwencją niedopełnienia tych obowiązków może być nawet odpowiedzialność karna. Niezależnie od grup pracowników, którzy muszą uzyskać stosowne zgody i składać stosowne oświadczenia, należy pamiętać, że pozostawanie w stosunku pracy nakłada na pracownika będącego również przedsiębiorcą obowiązki związane z dbaniem o dobro pracodawcy, w tym np. niepodejmowanie działalności konkurencyjnej. Ogólnie mówiąc działalność gospodarcza pracownika nie powinna szkodzić interesom pracodawcy.

Niniejsza porada wskazuje kiedy i w jaki sposób pracownik nadal nim pozostając może zostać przedsiębiorcą, jakie czynniki i uwarunkowania powinien mieć na uwadze zakładając działalność gospodarczą, a także zwraca uwagę na nowe wymogi dotyczące rejestracji działalności w CEIDG, w związku z wejściem w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r. w ramach tzw. Konstytucji biznesu - Ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy.

1. Powiadomienie i zgoda pracodawcy na podjęcie działalności gospodarczej

Pracownik nie będący członkiem korpusu służby cywilnej nie ma obowiązku uzyskania zgody pracodawcy na założenie i prowadzenie działalności gospodarczej. Obowiązek uzyskania zgody odnosi się bowiem przede wszystkim do urzędników będących członkami korpusu służby cywilnej, którzy nie mogą podejmować działalności gospodarczej bez uzyskania zgody dyrektora generalnego urzędu, w którym pracują.

Tym samym pracownicy, którzy są członkami korpusu służby cywilnej, zgodnie z przepisami Ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (tj. Dz. Dz.U.2017 r., poz. 1889 ze zm.), zobowiązani są uzyskać pisemna zgoda dyrektora generalnego urzędu, jeżeli zamierzają podjąć dodatkowe zatrudnienie, w tym podjąć działalność gospodarczą. Dodatkowo przedmiot działalności gospodarczej członka korpusu służby cywilnej nie może być sprzeczny z obowiązkami wynikającymi z ustawy o służbie cywilnej lub podważać zaufanie do służby cywilnej.

Analogiczne wymogi uzyskania zgody na prowadzenie działalności gospodarczej stosowane są w odniesieniu do służb mundurowych (m.in. policji, straży granicznej, państwowej straży pożarnej, BOR, Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego, ABW, AW). Natomiast dodatkowa działalność zarobkowa w postaci działalności gospodarczej jest w ogóle zakazana dla funkcjonariuszy CBA, prokuratorów i sędziów.

2. Powiadomienie pracodawcy

Ustawowy obowiązek, co najmniej powiadomienia pracodawcy o podjęciu i prowadzeniu działalności gospodarczej dotyczy w główniej mierze pracowników samorządowych zatrudnionych na stanowisku tzw. urzędniczym, w tym zawsze na kierowniczym stanowisku. Tacy pracownicy obowiązani są złożyć kierownikowi jednostki, w której są zatrudnieni, oświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej, w terminie 30 dni od dnia podjęcia działalności gospodarczej lub zmiany jej charakteru. Konsekwencją niedopełnienia tego obowiązku może być kara upomnienia lub nagany. Jednocześnie podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy w oświadczeniu o prowadzeniu działalności gospodarczej powoduje odpowiedzialność na podstawie art. 233 § 1 Kodeksu karnego.

Ponadto zgodnie z przepisami Ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 902 ze zm.) pracownik samorządowy zatrudniony na stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym, nie może wykonywać zajęć pozostających w sprzeczności lub związanych z zajęciami, które wykonuje w ramach obowiązków służbowych, wywołujących uzasadnione podejrzenie o stronniczość lub interesowność oraz zajęć sprzecznych z obowiązkami wynikającymi z ustawy. Przykładowo pracownik urzędu marszałkowskiego nie powinien prowadzić działalności geologiczno-górniczej, jeżeli uczestniczy w postępowaniach doradczej w zakresie wydawania koncesji geologicznych i górniczych.

Poza urzędnikami korpusu służby cywilnej, który muszą uzyskać zgodę na prowadzenie działalności gospodarczej oraz pracowników administracji samorządowej obowiązanych do składania oświadczeń o prowadzonej działalności gospodarczej, formalnie pracownik nie ma obowiązku powiadamiania pracodawcy o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej. Zdarza się jednak, że taki obowiązek, jak to wyżej wskazano nakłada sama umowa o pracę lub też zapisy regulaminu pracy, układu zbiorowego pracy lub pragmatyk stanowiących regulacje szczególne dla niektórych pracodawców.

Nawet gdy brak jest takich zapisów w umowie lub regulaminie pracy, to w przypadku rozpoczęcia działalności pracodawca powinien zostać o tym fakcie poinformowany z uwagi na obowiązki płatnika podatku dochodowego jakie pełni w stosunku do pracownika. Co do zasady, bowiem pracodawca obowiązany jest obliczyć zaliczkę na podatek dochodowy pracownika i wpłacić ją do właściwego urzędu skarbowego. Obliczając zaliczkę na podatek dochodowy pracodawca pomniejszą ją o kwotę wolną od podatku. Pomniejszenia zaliczki w ramach pełnionej funkcji płatnika dokonuje na podstawie oświadczenia zawartego w formularzu PIT 2 - Oświadczenie pracownika dla celów obliczania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. W oświadczeniu tym właściwość pracodawcy jako płatnika uprawnionego do zmniejszania zaliczek na podatek dochodowy wynika m.in. z nieuzyskiwania dochodów z działalności gospodarczej. W przypadku zmiany stanu faktycznego i rozpoczęcia działalności gospodarczej przez pracownika, zakład pracy nie będzie uprawniony do dalszego zmniejszania zaliczki na podatek dochodowy.

3. Analiza zakresu klauzuli o zakazie konkurencji

W przypadku, gdy umowa o prace zawiera klauzulę o zakazie konkurencji, wówczas przed podjęciem decyzji o prowadzeniu działalności gospodarczej należy dokonać analizy zapisów takiej swojej klauzuli. Klauzula o zakazie konkurencji może bowiem zakazywać podejmowania przez pracownika jakiejkolwiek działalności i pracy innej niż praca na rzecz dotychczasowego pracodawcy, lub też zakazywać wyłącznie działalności konkurencyjnej. Zakaz ten może być ograniczony wyłącznie terytorialnie (np. do obszaru gminy, województwa). Jeżeli klauzula o zakazie konkurencji dotyczy wyłącznie zakazu wykonywania sprecyzowanej działalności konkurencyjnej, to nie ma przeszkód w podjęciu działalności, która nie jest konkurencyjna np. gdy etatowa księgowa podejmuje się działalności polegającej renowacji mebli. Złamanie zakazu konkurencji wiąże się z koniecznością zapłacenia często wysokich kar umownych, a nawet odszkodowania, dlatego nigdy nie należy takiej klauzuli lekceważyć.

Niezależnie od zapisów klauzuli o zakazie konkurencji, zgodnie z Kodeksem pracy każdy pracownik obowiązany jest dbać o dobro zakładu pracy, chronić jego mienie oraz zachować w tajemnicy informacje, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę. Tym samym ustalając profil planowanej działalności gospodarczej należy rozważyć, czy nie będzie ona sprzeczna z dobrem zakładu pracy. W razie wątpliwości rekomendujemy konsultację z prawnikiem lub też z samym pracodawcą, aby uniknąć kolizji i odpowiedzialności z przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

4. Wybór formy prawnej

Jeżeli nie kwalifikujesz się do pracowników, który muszą uzyskać zgodę na podjęcie działalności gospodarczej lub jeżeli taka zgodę już uzyskałeś, to powinieneś przede wszystkim podjąć decyzję odnośnie formy prowadzenia działalności gospodarczej. Czy będzie to jednoosobowa działalność gospodarcza, czy też działalność w ramach spółki osobowej (jawnej, komandytowej, komandytowo-akcyjnej, partnerskiej), spółki kapitałowej (z ograniczoną odpowiedzialnością, akcyjnej), albo czy też w jeszcze innej formie np. w ramach spółki cywilnej. O tym w jakich formach można prowadzić działalność gospodarczą czytaj tu: Pierwsze kroki w biznesie

Najczęstszą formą rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej jest tzw. jednoosobowa działalność gospodarcza (działalność gospodarcza wykonywana osobiście).

Przedsiębiorco! W ramach obowiązującej od 30 kwietnia 2018 r. Ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r., poz. 646), składającej się wraz z trzema innymi ustawami na tzw. Konstytucję biznesu zostały wprowadzone ułatwienia właśnie dla przedsiębiorców, będących osobami fizycznymi.

5. Działalność nierejestrowana – „firma na próbę”

Zgodnie z nowymi przepisami zawartymi w Prawie przedsiębiorców możliwe jest prowadzenie działalności zarobkowej, która nie będzie traktowana jako działalność gospodarcza, a tym samym do jej wykonywania nie będzie konieczne dopełnienie standardowych wymogów niezbędnych do wykonywania działalności gospodarczej.

Działalność nierejestrowaną mogą pod dwoma warunkami prowadzić wyłącznie osoby fizyczne. Po pierwsze osoby fizyczne, które chcą wykonywać działalność nierejestrowaną w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywały działalności gospodarczej. Po drugie przychód (nie dochód) należny, czyli wymagany z tytułu świadczenia usług lub sprzedaży w takiej niezarejestrowanej działalności nie może przekraczać w żadnymi miesiącu 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia. W 2018 r. minimalna płaca wynosi 2100 zł brutto, a tym samym, działalność nierejestrowaną, „na próbę”, (która to działalność nie będzie traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu Prawa przedsiębiorców), może prowadzić tylko osoba fizyczna, która przez ostatnie 5 lat (60 miesięcy) nie była przedsiębiorcą będzie uzyskiwać przychód z wykonywanej działalności nie wyższy niż 1050 zł każdego miesiąca. Jeżeli przychód należny z działalności wykonywanej w ww. warunkach przekroczy w danym miesiącu wysokość 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia, wówczas tak prowadzona działalność staje się działalnością gospodarczą począwszy od dnia przekroczenia wskazanego limitu (W 2018 r.  będzie to miało miejsce, gdy przychód w danym miesiącu przekroczy 1050 zł). Konsekwencją przekroczenia limitu przychodu jest konieczność rejestracji oraz dopełnienia wszelkich pozostałych obowiązków i formalności stawianych przez prawo przedsiębiorcom i osobom rozpoczynającym wykonywanie działalności gospodarczej.

Nowe rozwiązanie jest potencjalnie korzystne właśnie dla osób, które rozpoczynają dopiero prowadzenie drobnego handlu lub usług lub też chcą rozeznać się na rynku i rozpocząć działalność nie rezygnując z pracy na etacie i ze stałego źródła dochodu z tego tytułu. Działalność nierejestrowana umożliwia bowiem wykonywanie działalności bez konieczności rejestracji, pozostałych obciążeń i obowiązków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (np. opłacanie składek ZUS, prowadzenie książki kontroli). Z drugiej strony działanie w takiej formie może potencjalnie ograniczyć wiarygodność „młodego” przedsiębiorcy na rynku, wobec braku koniczności rejestracji w CEIDG, a tym samym braku możliwości zweryfikowania i zidentyfikowania go w tym rejestrze przez potencjalnych kontrahentów.

6. Wybór formy opodatkowania

Przedsiębiorcy działający w formie jednoosobowej działalności gospodarczej lub w ramach spółki cywilnej są podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT). Rozpoczynając działalność gospodarczą powinieneś wybrać formę opodatkowania. Przedsiębiorcy prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą mogą rozliczać podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) na zasadach ogólnych lub też w ramach karty podatkowej, ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, albo też zdecydować się na podatek liniowy. Każda z tych form różni się na poziomie stawek podatkowych (progresywne, kwotowe, ryczałtowe, liniowe), jak i ustalaniem podstawy opodatkowania (dochód, przychód). W zależności od wybranej formy opodatkowania odmiennie będą się też kształtowały obowiązki związane z gromadzeniem dokumentacji oraz prowadzeniem ewidencji podatkowych i księgowych (książka przychodów i rozchodów, księgi rachunkowe, etc.).

Na wybór formy opodatkowania powinna mieć niewątpliwie także wpływ decyzja o prowadzeniu działalności gospodarczej przy jednoczesnym pozostawaniu w stosunku pracy.  Formę opodatkowania warto dobrać do rodzaju prowadzonej działalności oraz jej rozmiaru. Przy zasadach ogólnych podatek jest progresywny (o dwóch progach podatkowych: 18 proc. i 32 proc.), ta forma będzie korzystna dla osób które osiągają i przewidują dalsze osiąganie umiarkowanych lub nieregularnych dochodów. Natomiast podatek liniowy (19 proc.) to korzystne rozwiązanie dla przedsiębiorców osiągających stale wysokie przychody.

O wyborze formy opodatkowania będziesz musiał powiadomić pracodawcę.

Korzystnym rozwiązaniem jest przekazanie obowiązków księgowych do biura rachunkowego. Zakres odpowiedzialności za powierzone obowiązki określać powinna umowa, którą możesz zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

Bliżej o wyborze formy opodatkowania czytaj tu: Instrukcja: Wybór formy opodatkowania

Bliżej o wyborze form ksiąg rachunkowych i obsługi księgowej czytaj tu: Instrukcja: Wybór form ksiąg rachunkowych i obsługi księgowej

7. Wybór firmy – określenia identyfikującego przedsiębiorcę

Zgodnie z Kodeksem cywilnym przedsiębiorca działa pod firmą. Firma stanowi zatem oznaczenie przedsiębiorcy. Firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych. Wobec tego Firma osoby fizycznej może brzmieć po prostu „Jan Kowalski”, ale może również mieć dodatkowe oznaczenie np. „Jan Kowalski. Usługi szewskie” albo „P.H.U. Jan Kowalski” lub też „Zefir. Jan Kowalski”.

8. Wybór PKD

Polska Klasyfikacja Działalności (PKD) jest to podział rodzajów działalności, stosowany m.in. w ewidencji i statystyce. Poszczególne rodzaje działalności posiadają odpowiadające im kody PKD. Służą one do określenia przedmiotu działalności firmy. Rejestrując działalność należy ustalić, które kody PKD są właściwe dla działalności, którą chcesz prowadzić, tzn. które określają tą działalność. Warto od razu przemyśleć zakres działalności, tak aby ustalić poszczególne kody PKD, tak aby możliwie szeroko odzwierciedlały przedmiot działalności gospodarczej. Ponadto należy zdecydować, która działalność będzie działalnością przeważającą i wybrać jeden przedmiot działalności przeważającej. Jest to istotne na etapie rejestracji działalności. Obecnie obowiązuje klasyfikacja PKD 2007 wprowadzona Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD)  (Dz. U. z 2007 r. Nr 251, poz. 1885). Poszczególne kody PKD właściwe dla danego rodzaju działalności możesz też ustalić korzystając ze strony https://www.biznes.gov.pl/tabela-pkd

9. Wybór siedziby

Kolejnym krokiem jest wybór siedziby. W zależności od rodzaju działalności siedziba może być miejscem wykonywania działalności lub też stanowić wyłącznie adres do doręczeń. Niezależnie od tego rodzaju i sposobu wykonywania działalności gospodarczej każda firma musi mieć siedzibę. Siedzibą może być przy tym zarówno wynajęty lokal, jak i mieszkanie przedsiębiorcy. Lokalizacja siedziby będzie miała wpływ na właściwość urzędu skarbowego właściwego do rozliczania podatków z tytułu prowadzonej działalności.

O wyborze lokalizacji na siedzibę przedsiębiorcy czytaj tu: Porada: Wybór lokalizacji oraz lokalu na siedzibę przedsiębiorcy


Może zaoszczędzimy Ci czasu? Może podejmiesz szybciej lepszą decyzję?
przekaż darowiznę Pomóż młodym mikro firmom.

6% od dochodu - odlicza płatnik podatku od osób fizycznych
10% od dochodu - odlicza płatnik podatku od osób prawnych
Dlaczego warto?
Dowód wpłaty jest dokumentem uprawniającym do odliczeń w rocznym zeznaniu podatkowym (podstawa - Ustawa o PIT)

 
Akademia Liderów Fundacja dr Bogusława Federa
Przedsiębiorczość i Innowacje
Rozwijamy Mikro Firmy

Pomóż Nam Działać Szybciej !
Przekaż ico-1procent-min Wpisz KRS 0000318482

Porady i wzory dokumentów przygotowywane na zlecenie Fundacji Akademii Liderów w ramach nieodpłatnej działalności pożytku publicznego są finansowane z 1 % Podatku otrzymanego od użytkowników serwisu.

Porady i wzory dokumentów opracowywane na zlecenie Fundacji przez zespól prawników Kancelarii Juris są zgodne z obowiązującym prawem i podlegają ochronie prawa autorskiego.
Zarządzający serwisem Mikroporady.pl nie odpowiadają za opinie i poglądy autorów.

 
 

Pomóż Nam Działać Szybciej. Jeśli nie My razem, to kto? Bo kiedy, jeśli nie teraz?

Mikroporady.pl w miesiącu odwiedza ponad 40000 unikalnych użytkowników

Przekaż ico-1procent Podatku PIT

KRS: 0000318482 - Wpisz w Deklaracji

Dlaczego warto?

wpłać darowiznę

Odlicz Darowiznę od Dochodu: • do 6% dochodu - osoby fizyczne
• do 10% dochodu - osoby prawne



Wspieraj Mikroporady.pl

Najmniejsze i rodzinne Firmy są najważniejszym „nerwem” naszej gospodarki a mają ograniczony dostęp do fachowej pomocy. My to zmieniamy - przygotowujemy dla nich kompleksowe wsparcie – wzory umów z orzecznictwem i komentarzami, porady, instrukcje,regulaminy, kazusy. W odpowiedzi na przesyłane pytania udzielamy dodatkowych porad, wyjaśnień i interpretacji.

Bez ograniczeń i bezpłatnie, bo chcemy żyć w świecie, gdzie solidarnie wspiera się słabszych. Jest to możliwe dzięki zaangażowaniu ludzi takich jak Ty. Liczy się każda pomoc, jednorazowa wpłata lub comiesięczna.

dalej
 

Zapisz się na Biuletyn

Co tydzień bezpłatny Biuletyn Aktualizacyjny z nowymi wzorami dokumentów, instrukcjami, poradami, przygotowywanymi przez zespół prawników z aktualnym stanem prawnym.

Fundacja Akademia Liderów i Mikroporady ® udzielają pomocy mikro firmom bezpłatnie i bez ograniczeń.
Nie wyświetlamy żadnych reklam, nie pobieramy opłat od użytkowników, nie udostępniamy pozostawionych danych.

 
x

Jeśli czytasz teraz nasze Porady i pomagają, wspomóż nas darowizną 30 zł.