Wielkość tekstu
Kontrast serwisu

Mikroporady są czymś wyjątkowym. Są jak poradniki na półce każdego polskiego mikro przedsiębiorcy. W świecie Internetu są małym zakamarkiem praktycznej wiedzy, w którym można znaleźć prawie wszystko o prowadzeniu małej firmy.

Aby chronić naszą niezależność, nigdy nie publikowaliśmy i nie będziemy publikować reklam. Utrzymujemy się z darowizn o średniej wysokości 20 zł, w tym także z wpłat z 1% Podatku.

Proszę, pomóż nam zbierać pieniądze i ulepszać Mikroporady. Czytaj więcej...

Pomocne definicje

Wszystkie A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
TerminDefinicja
Tajemnica bankowa

Tajemnica bankowa w ujęciu potocznym jest to wynikający z Prawa bankowego zakaz ujawniania określonej informacji lub bezpośrednio przedmiot tego obowiązku (np. saldo na rachunku). Tajemnica bankowa obejmuje skierowany do wszystkich obowiązek zachowania tajemnicy bankowej, czyli powinność postępowania. Zakaz ujawniania informacji stanowiących tajemnicę bankową obowiązuje trzy kategorie podmiotów: bank, osoby zatrudnione w banku oraz osoby, za których pośrednictwem bank wykonuje czynności bankowe.

Tajemnicą bankową zgodnie z art. 104 ust. 1 ustawy Prawo bankowe, są wszystkie informacje dotyczące czynności bankowej, uzyskane w czasie negocjacji, w trakcie zawierania i realizacji umowy, na podstawie, której bank tę czynność wykonuje.

Tajemnica bankowa obejmuje zakres informacji, które należy ustalić dość szeroko, na tyle, aby zachowując należytą ostrożność nie ujawnić informacji chronionych. Będzie się również odnosić do takich spraw jak wykaz historii operacji finansowych dokonanych na wskazanych rachunkach bankowych, czy też dokumentacji związanej z ich założeniem i prowadzeniem. Ponadto obszar informacji objęty tajemnicą bankową dotyczy także wszelkich informacji chronionych z innych tytułów o istotnym znaczeniu dla zagadnienia ochrony podstawowych praw obywatelskich. Tak, więc tajemnica bankowa chroni w istocie przed dostępem, ujawnianiem łącznie te wszystkie dane, informacje, które jak np. dane osobowe, medyczne, objęto tajemnicą skarbową, postępowań sądowych jak i przygotowawczych, handlową lub przemysłową (przedsiębiorstwa).

Wskazać również należy, że zgodnie z art. 104 ust. 2 ustawy Prawo bankowe ww. obowiązki nie dot. m.ni. przypadków, gdy:

  1. bez ujawnienia informacji objętej tajemnicą bankową - ze względu na istotę i charakter czynności bankowej lub obowiązujące przepisy - nie jest możliwe należyte wykonanie umowy, na podstawie, której jest wykonywana ta czynność bankowa lub należyte wykonanie czynności pozostających w związku z zawarciem i wykonaniem tej umowy;
  2. następuje ujawnienie informacji objętych tajemnicą bankową przedsiębiorcom lub przedsiębiorcom zagranicznym;
  3. następuje udzielenie informacji objętych tajemnicą bankową adwokatom lub radcom prawnym w związku ze świadczeniem przez nich pomocy prawnej na rzecz banku;
  4. udzielenie informacji objętych tajemnicą bankową jest niezbędne do zawarcia i wykonywania umów sprzedaży wierzytelności zaklasyfikowanych zgodnie z odrębnymi przepisami do kategorii straconych;
  5. udzielenie informacji objętych tajemnicą bankową jest niezbędne do zawarcia i wykonania umów dot. przeniesienia wierzytelności na podmiot emisyjny oraz związanych z nimi umów o nadanie oceny inwestycyjnej (rating) sekutyryzowanych wierzytelnościom, ubezpieczenia od ryzyka niewypłacalności dłużników skrytykowanych wierzytelności;
  6. udzielenie informacji objętych tajemnicą  jest niezbędne do zawarcia i wykonania umów m.in. o: nadanie oceny inwestycyjnej (rating) sekurytyzowanym wierzytelnościom, obsługę sekurytyzowanych wierzytelności, organizację i przeprowadzenie emisji papierów wartościowych, ubezpieczenie od ryzyka niewypłacalności dłużników sekurytyzowanych wierzytelności;
  7. udzielenie informacji innym bankom, instytucjom kredytowym lub instytucjom finansowym należącym do tego samego holdingu finansowego jest niezbędne do należytego wykonywania, określonych w przepisach , obowiązków w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
  8. ujawnienie informacji objętych tajemnicą  jest niezbędne do wykonywania umów odwróconego kredytu hipotecznego;
  9. udzielenie informacji objętej tajemnicą bankową przez zrzeszony bank spółdzielczy bankowi zrzeszającemu jest niezbędne do wykonywania czynności kontroli wewnętrznej;
  10. udzielenie informacji objętej tajemnicą bankową przez bank będący uczestnikiem systemu ochrony, właściwemu organowi systemu ochrony lub innemu uczestnikowi tego systemu jest niezbędne do: kontroli ryzyka utraty płynności oraz ryzyka niewypłacalności uczestnika systemu ochrony, wykonywania czynności kontroli wewnętrznej, podjęcia przez właściwy organ systemu ochrony lub wskazanego przez niego uczestnika systemu ochrony działań niezbędnych do zapewnienia uczestnikowi objętemu obowiązkiem tajemnicy bankowej ochrony przed niewypłacalnością lub utratą płynności,
  11. udzielenie informacji objętych tajemnicą bankową jest niezbędne do przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji.

Ponadto trzeba również wskazać, że banku nie obowiązuje zachowanie tajemnicy bankowej wobec osoby, której dotyczą informacje objęte tajemnicą bankową. A zatem w przypadku rachunku wspólnego małżonków, każdy z nich, jako jego posiadacz jest upoważniony do uzyskania wszelkich informacji stanowiących tajemnicę bankową. Jednakże obowiązek zachowania tajemnicy bankowej obowiązuje w stosunku do osób trzecich w tym do współmałżonka niebędącego stroną czynności bankowej. Natomiast, jeżeli posiadaczem rachunku jest tylko jeden z małżonków, udzielenie informacji drugiemu, jest możliwe wyłącznie wówczas, gdy posiadacz rachunku, którego informacje dotyczą, upoważni na piśmie bank do ujawniania współmałżonkowi informacji

Podstawa prawna:

  1. Ustawa prawo bankowe z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. z 2018 r. poz.1629);
  2. Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi II Wydział Karny z dnia 8 lutego 2017 r. sygn.. akt II AKz 45/17;
  3. Zoll Fryderyk (red.), Prawo bankowe. Komentarz, Tom I i II;
  4. red. Jacek Ignaczewski, Bohdan Bieniek, Komentarz do wybranych przepisów 51-56, 104 Prawa bankowego.
Tajemnica postępowania

Ogólnie tajemnica postępowań obejmuje różne postępowania prowadzone przed organami władz publicznych, sądami administracji rządowej i samorządowej organów ścigania.

Co do zasady będą to tajemnice postępowań:

-przygotowawczych (karnych);

-administracyjnych;

-kontroli np. skarbowej, sanitarno-epidemiologicznej, handlowej,

Szczególnych uregulowań odrębnymi ustawami,

-sądowych (w zakresie wyłączenia jawności posiedzeń i dowodów (dokumentów) ze względu na inne informowanie chronione lub dobra wymagające ochrony.

Najważniejsze są tu dwie pierwsze tajemnice postępowań przygotowawczych, regulowane kodeksem karny oraz kodeksem postępowania administracyjnego obejmujące akta gdy dostęp mają jedynie strony lub uczestnicy na prawach strony .

Ochrona tajemnicy postępowania przygotowawczego prowadzonego w postępowaniach karnych, została spenalizowana w art. 241 Ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks Karny (Dz.U 2018.1600).

Art. 241 wskazuje że:

„1.  Kto bez zezwolenia rozpowszechnia publicznie wiadomości z postępowania przygotowawczego, zanim zostały ujawnione w postępowaniu sądowym,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.  Tej samej karze podlega, kto rozpowszechnia publicznie wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności.”

Jako przedmiot ochrony wskazany w artykule rozumiane jest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości przez zabezpieczenie postępowania przygotowawczego przed upublicznianiem zebranych w postępowaniu informacji. Tajemnica postepowania ma jednakże na celu także ochronę dóbr osobistych m.in. pod postacią dobrego imienia.

Upowszechnianie informacji przed upublicznieniem w trakcie postępowania sądowego mogło by doprowadzić do niewłaściwego rozstrzygnięcia, i udaremnić postępowanie w tym wykrycie sprawcy i pociągnięcie go do odpowiedzialności.

Przez rozpowszechnianie rozumiane jest „czynienie wiadomości ogólnie dostępnymi, umożliwienie zapoznania się z nimi większej i nieoznaczonej z góry liczbie osób.” [1]Jako zachowanie publiczne należy rozumieć  zachowanie które „ze względu na miejsce działania albo ze względu na okoliczności i sposób działania sprawcy jego zachowanie się jest lub może być dostępne dla nieokreślonej liczby osób”[2]

Zgodnie z tajemnicą postępowania nie wolno bez uzyskania zgody ujawniać istotnych informacji, które ujawniono w postępowaniu i o których wiedzę miały tylko osoby prowadzące postępowanie są to między innymi: dane osób podejrzanych oraz świadków.

Kodeks postępowania karnego nie tylko penalizuje rozpowszechnianie informacji uzyskanych z postępowania przed ujawnieniem ich w postępowaniu sądowym, ale także udostępnianie informacji uzyskanych w postępowaniu sądowym w przypadku rozprawy, która jest prowadzona z wyłączeniem jawności.

Podstawa prawna:

  • art. 241 Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r., (Dz.U 2018.1600)
 

[1] Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 20 września 1973 sygn. Akt VI KZP 26/73

[2] Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 20 września 1973 sygn. Akt VI KZP 26/73

Tajemnica przedsiębiorstwa

Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji definiuje tę tajemnicę jakonieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Najczęściej dzieli się tę tajemnicę na przemysłową, handlową, korporacyjną (organizacyjną)
Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji Art. 11.4

Zobacz:
Przykład z życia: Tajemnica przedsiębiorcy musi dotyczyć informacji rzeczywiście chronionej.
Instrukcja: Co musisz zrobić krok po kroku zatrudniając nowego pracownika
Procedura: Współpraca i przepływ informacji: przedsiębiorca - banki
Porada: Jak przy zastosowaniu majątkowych praw autorskich i tajemnicy przedsiębiorstwa zabezpieczyć technologie i rozwiązania hi-tech przed wrogim przejęciem
Porada: ochrona majątku przedsiębiorstwa
Polityka bezpieczeństwa informacji
Instrukcja - sukcesja mikro przedsiębiorców
Porada: Co zrobić żeby podjąć działalność gospodarczą już od pierwszego dnia rejestracji firmy?
Porada: W jaki sposób pracownik może zostać przedsiębiorcą? – „Firma na próbę”

Tajemnica skarbowa

Tajemnica skarbowa została uregulowana przez ustawodawcę w art. 293 - 305 ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm., dalej jako „Ordynacja podatkowa”). Stosownie do treści art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej, tajemnicą skarbową objęte są indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów.

Ustawodawca obok zakresu podmiotowego i przedmiotowego tajemnicy skarbowej, uregulował również zasady przechowywania i dostępu do informacji objętych omawianą tajemnicą. Objęcie określonych danych przez ustawodawcę tajemnicą skarbową oznacza wyłącznie jawności poszczególnych, wskazanych w ustawie informacji. Konsekwencją wprowadzenia tej tajemnicy do Ordynacji podatkowej jest zwiększenie gwarancji jej zachowania i uregulowanie jej ustawowej ochrony. Przyczyną unormowania omawianej tajemnicy jest konieczność ochrony prawa do prywatności oraz ochrony danych osobowych, a także potrzeba uwzględnienia interesu publicznego.

Obok wskazanych powyżej danych, tajemnica skarbowa obejmuje także dane zawarte
w danych zawartych w:

  • informacjach podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez podmioty inne niż wymienione powyżej;
  • aktach dokumentujących czynności sprawdzające;
  • aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz aktach postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe;
  • dokumentacji rachunkowej organu podatkowego;
  • informacjach uzyskanych przez organy Krajowej Administracji Skarbowej z banków oraz z innych źródeł;
  • informacjach uzyskanych w toku postępowania w sprawie zawarcia porozumień, o których mowa w dziale II a Ordynacji podatkowej;
  • aktach dokumentujących kontrolę, o której mowa w rozdziale 9 działu III ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz. U. poz. 648);
  • informacjach o wynikach analizy ryzyka, o której mowa w art. 119zn § 1, oraz innych informacjach i dokumentach, o których mowa w dziale IIIB Ordynacji podatkowej.

Prawodawca  wyłączył z tajemnicy skarbowej wskazane w § 3 art. 293 informacje, udostępniane kontrahentowi podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.

Do zachowania tajemnicy skarbowej zobowiązane są podmioty wymienione a art. 294 Ordynacji podatkowej, a więc między innymi pracowników izb administracji skarbowej, a także wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę marszałka województwa oraz pracowników urzędów ich obsługujących.

Bardzo ważne jest to, że tajemnica skarbowa w zakresie przedmiotowym określonym w Ordynacji podatkowej, dotyczy wszystkich, którzy w imieniu Skarbu Państwa, organów podatkowych zajmują się obliczeniami/naliczeniami i ściganiem danin publicznych, więc nie tylko ściśle podatków, ale także innych opłat publicznych (ciężary publiczne). Dotyczy to między innymi płatników, podatników, czyli tych przedsiębiorców i pracodawców, którzy w imieniu i na rachunek podatnika naliczają podatek należny i w imieniu podatnika odprowadzają go na rachunek Budżetu Państwa w odpowiedniej Izbie Skarbowej. Dotyczy to też tych, którzy sporządzają deklaracje podatkowe i w imieniu podatnika przekazują organom skarbowym.

Warto wskazać, iż objęcie określonych informacji tajemnicą skarbową wyklucza dostęp do tych informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1764). Stosownie do treści  art. 5 ust. 1 tej ustawy prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych.

 

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm.) 

Technika 635

Odmiana burzy mózgów (model brainwriting); zespół poszukujący pomysłów rozwiązań składa się z 6 osób, każdy uczestnik zapisuje 3 pomysły rozwiązań w ciągu 5 minut. Forma tej metody jest pisemna – wykorzystuje się określone formularze, które są wprowadzone do obiegu między wszystkimi uczestnikami metody. Każdy uczestnik na swoim formularzu podaje 3 rozwiązania, następnie przekazuje go jednej spośród pozostałych osób i otrzymuje inny, na którym zapisuje 3 kolejne niepowtarzające się pomysły. Możliwe jest jednak modyfikowanie, poprawianie i rozbudowywanie istniejących już pomysłów. Gdy każdy uczestnik dopisze 3 pomysły do wszystkich 6 formularzy, brainwriting zostaje zakończony. Podczas 30 min sesji zbierania pomysłów każdy z uczestników podaje 18 propozycji rozwiązań danego problemu czyli łącznie stworzonych zostało około 108 unikatowych pomysłów.

Technika oceny punktowej ważonej

(t.o.) - to technika oceny złożonej, posługująca się ocena punktową. Ocena punktowa ważona realizowana jest wg następujących etapów: określenie listy kryteriów; określenie wagi kryteriów; określenie skali oceny (najczęściej od 0 do 5); dokonanie oceny punktowej wg poszczególnych kryteriów (ocenia się w jakim stopniu dane rozwiązanie spełnia kryterium; obliczenie ocen punktowych ważonych dla poszczególnych kryteriów (mnoży się wagę kryterium przez liczbę punktów przypisanych do danego rozwiązania); formułowanie oceny syntetycznej w postaci sumy ocen punktowych ważonych wszystkich kryteriów; wybór rozwiązania, które otrzymało największą liczbę punktów.

Techniki organizatorskie

Narzędzia pomocne w analizie i rozwiązywaniu niemal każdego problemu przedsiębiorstwa z zakresu organizacji i zarządzania. Stosowanie w procesie podejmowania decyzji różnych technik zwiększa racjonalność podejmowanych decyzji. Dzięki posługiwaniu się nimi menedżer i inni decydenci mogą dokładniej zidentyfikować problem decyzyjny, sformułować większą liczbę rozwiązań danego problemu oraz wybrać rozwiązanie najlepsze. Techniki organizatorskie są to celowo i świadomie opracowane, nadające się do wielokrotnego zastosowania zalecenia, dotyczące rozwiązywania problemów. Charakteryzują się one dużą szczegółowością zaleceń, zależną jednak w dużym stopniu od zakresu problemowego, którego dotyczą.

Teren prywatny

Podając analizie termin wskazany w tytule, stwierdzić należy, że polski system prawa nie wykształcił definicji legalnej terminu: „teren prywatny”, co znalazło potwierdzenie w  wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. II SA/GI 1473/13, Legalis. W uzasadnieniu ww. wyroku uznano, że teren przedszkola jest terenem prywatnym  przyjmując, że:: ,,teren ten nie stanowi  miejsca publicznego w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy - Prawo budowlane, wyżej powołanej. Aczkolwiek ustawa nie zawiera legalnej definicji pojęcia "miejsce publiczne", to jednak podzielić należy pogląd organu odwoławczego oparty na przywołanym w zaskarżonej decyzji orzecznictwie, że chodzi o miejsce dostępne dla nieokreślonej liczby osób. Tak więc, miejscem publicznym będzie park, skwer, plac na terenie stanowiącym własność jednostki samorządu terytorialnego, Skarbu Państwa bądź innego podmiotu, lecz z woli właściciela przeznaczony dla każdej osoby, co dotyczy np. obiektów handlowych, czy usługowych.” Sąd zdefiniował ergo ten termin a contrario – „terenem prywatnym” jest to co nie jest „miejscem publicznym”.

Posługując się zaś słownikową definicją „teren” to każdy dowolnie określony fragment powierzchni lądowej. Termin „prywatny” oznacza tyle co stanowiący czyjąś osobistą własność, niepodlegający państwu ani żadnych innym podmiotom. Wyrażenie „teren prywatny” będzie ergo  oznaczało każdy dowolnie określony fragment powierzchni lądowej stanowiący czyjąś osobistą własności i niepodlegający państwu ani żadnym instytucjom publicznym. Jest on ściśle powiązany z prawem własności, które, na gruncie kodeksu cywilnego definiowane jest jako prawo do korzystania z rzeczy, w szczególności pobieranie pożytków i innych dochodów z rzeczy z wyłączeniem innych osób skuteczne wobec wszystkich (erga omnes) w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego i zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa. Warto jednak wskazać w tym zakresie, że słowo „teren” odnosi się potocznie do powierzchni gruntu, a stosowane wskazuje na własność nieruchomości. Nieruchomością są natomiast części powierzchni ziemskiej stanowiące de facto odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Natomiast na gruncie art.193 kodeksu karnego teren prywatny należy rozumieć jako „cudzy dom, mieszkanie, lokal bądź pomieszczenie albo ogrodzony teren”. Nie wydaje się to jednak być wyliczeniem enumeratywnym, ponieważ z powyższego przepisu  należy jedynie wywnioskować, że aby uznać dany obszar za teren prywatny niezbędne jest jego należyte odgrodzenie bądź wydzielenie, jednakże fakt, że dany teren nie jest odgrodzony nie przesądza o tym czyją jest własnością. W artykule 193 kk zostały zawarte w istocie przykłady najbardziej typowych form „terenu prywatnego”.

Podstawa prawna:

  • Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 459.
  • Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1332.
  • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2204.
Termin

Hasła powiązane: warunek, czynność prawna

Termin jest zastrzeżeniem dodatkowym zawartym w treści czynności prawnej, które uzależnia powstanie lub ustanie skutku prawnego od zdarzenia przyszłego i pewnego. Skutek czynności prawnej zostaje tym samym ograniczony w czasie lub powstaje (zachodzi) po upływie oznaczonego terminu. Różnica między terminem a warunkiem polega na tym, że przy terminie brak jest elementu niepewności (zdarzenie przyszłe niepewne).

Przykład: wykonanie świadczenia nastąpi z upływem trzymiesięcznego terminu od dnia zawarcia umowy.

Wyróżniamy terminy początkowe (zawieszające), które uzależniają powstanie skutku prawnego od nadejścia zdarzenia przyszłego i pewnego oraz terminy końcowe, które uzależniają od nadejścia takiego zdarzenia ustanie skutku prawnego (rozwiązujące). Do terminów początkowych stosuje się odpowiednio przepisy o warunku zawieszającym, a do terminów końcowych przepisy o warunku rozwiązującym. Co do zasady, czynności prawne, które nie mogą być ograniczone warunkiem, nie dopuszczają również zastrzeżenia terminu.

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tj. Dz.U. 2014, poz. 121).

Zobacz:
Porada: Jak przy zastosowaniu majątkowych praw autorskich i tajemnicy przedsiębiorstwa zabezpieczyć technologie i rozwiązania hi-tech przed wrogim przejęciem
Kazus: obciążenie dłużnika kosztami prowadzenia postępowania windykacyjnego
Procedura: Jak postępować w przypadkach wypadku przy pracy
Porada: zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych (korzyści, uprawnienia, obowiązki i konieczne formalności)
Metody rozwiązywania sporów pomiędzy przedsiębiorcami (B2B) a także sporów przedsiębiorcy z konsumentem (B2C)
Procedura: Zgłoszenie wynalazku, wzoru użytkowego, towarowego, przemysłowego oraz procedury uzyskania patentu, prawa ochronnego lub z rejestracji (część A)
Procedura: Zgłoszenie wynalazku, wzoru użytkowego, towarowego, przemysłowego oraz procedury uzyskania patentu, prawa ochronnego lub z rejestracji (część B)
Procedura: jak uniknąć odpowiedzialności karnej i karno-skarbowej przez przedsiębiorcę - wybrane przykłady
Procedura: jak przekształcić działalność indywidualną przedsiębiorcy w spółkę osobową z menadżerami, pracownikami
News: Nowe zasady zawierania umów o pracę na czas określony - zmiany w kodeksie pracy
Procedura: jak współpracować z komornikiem i wnosić o zabezpieczenie - „narzędzia” zabezpieczeń
News: odstąpienie od badań wstępnych - zmiany w Kodeksie pracy
Procedura: czym jest rejestr dłużników, kiedy możesz do niego trafić i czym to skutkuje
Porada: jak i z jakiej podstawy dochodzić poza sądem swojej wierzytelności od dłużnika?
News: Obowiązek zawarcia na piśmie umowy o pracę przed dopuszczeniem pracownika do pracy pod rygorem odpowiedzialności karnej (za wykroczenie)
News: Nowelizacja Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
News: zmiany dotyczące funkcjonowania sklepów internetowych - brak dostosowania się przez przedsiębiorców do obowiązującej ustawy o prawach konsumentach i związane z tym konsekwencje.
Kazus: domniemanie w świetle odpowiedzialności członków zarządu spółki z o.o. za zobowiązania spółki
News: Program ZUS dotyczący dofinansowania mikro przedsiębiorców w zakresie dofinansowania inwestycji poprawiających stan bezpieczeństwa i higieny pracy
Projektowane zmiany w m. in. ustawie o podatku od towarów i usług oraz Kodeksie karnym skarbowym
Przedsiębiorco co nowego w prawie – projektowana zmiana niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców
Kazus - „Kontrola skarbowa” w przedsiębiorstwie
Instrukcja - sukcesja mikro przedsiębiorców
Porada jak zlikwidować sp. z o.o. krok po kroku
Porada: Alternatywne metody rozwiązywania sporów- umowa i ugoda mediacyjna
Przedsiębiorco co nowego? Nowy zakres obciążeń na ZUS
Kazus: Zawarcie umowy spółki cichej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych
Porada: Jak i do kogo wystąpić o interpretacje podatkową
Przedsiębiorco co nowego? Nowe wytyczne dla przedsiębiorców
Porada: Składanie pism procesowych w elektronicznym postępowaniu upominawczym
Kazus: Czy stosunek pracy można nawiązać w dzień ustawowo wolny od pracy?
Instrukcja: Likwidacja spółki osobowej
Porada: Jak dokonać podwyższenia kapitału zakładowego w spółce z o.o.
Porada: Wszystko co należy wiedzieć o składkach ZUS w 2018 r.
Warto wiedzieć: JPK w praktyce
Instrukcja: Tytuły opłacania składek ZUS w zbiegu
Instrukcja: Jak napisać wniosek koncesyjny o wydanie zezwolenia lub pozwolenia

Termin zapłaty

Termin zapłaty świadczenia może zostać wskazany przede wszystkim przez strony w umowie, jednak często wynika on np. z ogólnych warunków umów doręczonych stronie lub opublikowanych na stronie www. z którymi mógł się zapoznać zamawiający, jeżeli wynikało to z umowy lub był o tym poinformowany. Jeżeli strony nie ustaliły terminu zapłaty, to najpierw wchodzą w grę obowiązujące w danej branży na rynku relewantnym zwyczaje, czyli praktyka co najczęściej oznacza 14 dniowy  termin zapłaty lub wręcz zapłatę w chwili wydania towaru lub wykonania usługi, także termin może zostać wskazany na fakturze, jednak wówczas nie może sprzeciwiać się terminom stosowanym w zwyczaju na danym rynku. Termin zapłaty może zostać także określony w specyfikacji istotnych warunków zamówienia.

Ponadto, termin może wynikać z przepisów prawa publicznego w szczególności dla należności publiczno- prawnych, dotyczy to m.in. podatków. W przypadku decyzji tzw. wymiarowych, ustalających zobowiązanie, wysokość świadczenia w takiej decyzji określa się także termin zapłaty. Decyzję ustalające wydają zarówno organy administracji rządowej jak i samorządowej np. podatku lokalne bądź też ustalenie wynagrodzenia z tytułu użytkowania wieczystego.

Termin zapłaty nie może być uzależniony od niepewnego zdarzenia przyszłego.

Termin zapłaty nie może być uzależniony od zdarzenia przyszłego oraz nie pewnego (np. wykonanie zobowiązania przez inny podmiot).

Jeżeli termin zapłaty został oznaczony w dniach, upływa on wraz z końcem ostatniego dnia.

W przypadku gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Jeżeli wyznaczony termin jest wskazany jako początek, środek  bądź koniec miesiąca, rozumie się przez to pierwszy, piętnasty bądź ostatni dzień miesiąca.

Termin półmiesięczny wynosi piętnaście dni.

Jeżeli termin jest oznaczony w miesiącach lub latach, a ciągłość terminu nie jest wymagana, miesiąc liczy się za dni trzydzieści, a rok za dni trzysta sześćdziesiąt pięć.

W przypadku gdy koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za dzień wolny od pracy bądź na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy bądź sobotą.

O terminach zapłaty dla świadczeń publicznoprawnych i zrównanych z nimi stosuje się ordynacje podatkową i ustawach podatkowych.

 

Podstawa prawna:

  • Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964r. kodeks cywilny (Dz.U 2018.1025)
  • Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997r.  ordynacja podatkowa (Dz.U 2018.800)

Zobacz
Instrukcja: Jak napisać wniosek o nadanie klauzuli wykonalności

 

Pomóż Nam Działać Szybciej. Jeśli nie My razem, to kto? Bo kiedy, jeśli nie teraz?

Serwis Mikroporady.pl od ponad 2 lat cotygodniowo wysyła 2 biuletyny aktualizacyjne z nowymi wzorami dokumentów i poradami do 60.000 zarejestrowanych użytkowników

Przekaż ico-1procent Podatku PIT

KRS: 0000318482 - Wpisz w Deklaracji

Dlaczego warto?

wpłać darowiznę

Odlicz Darowiznę od Dochodu: • do 6% dochodu - osoby fizyczne
• do 10% dochodu - osoby prawne



Wspieraj Mikroporady.pl

Najmniejsze i rodzinne Firmy są najważniejszym „nerwem” naszej gospodarki a mają ograniczony dostęp do fachowej pomocy. My to zmieniamy - przygotowujemy dla nich kompleksowe wsparcie – wzory umów z orzecznictwem i komentarzami, porady, instrukcje,regulaminy, kazusy. W odpowiedzi na przesyłane pytania udzielamy dodatkowych porad, wyjaśnień i interpretacji.

Bez ograniczeń i bezpłatnie, bo chcemy żyć w świecie, gdzie solidarnie wspiera się słabszych. Jest to możliwe dzięki zaangażowaniu ludzi takich jak Ty. Liczy się każda pomoc, jednorazowa wpłata lub comiesięczna.

dalej
 
x

Jeśli czytasz teraz nasze Porady i pomagają, wspomóż nas darowizną 30 zł.