Wielkość tekstu
Kontrast serwisu

Mikroporady są czymś wyjątkowym. Są jak poradniki na półce każdego polskiego mikro przedsiębiorcy. W świecie Internetu są małym zakamarkiem praktycznej wiedzy, w którym można znaleźć prawie wszystko o prowadzeniu małej firmy.

Aby chronić naszą niezależność, nigdy nie publikowaliśmy i nie będziemy publikować reklam. Utrzymujemy się z darowizn o średniej wysokości 20 zł, w tym także z wpłat z 1% Podatku.

Proszę, pomóż nam zbierać pieniądze i ulepszać Mikroporady. Czytaj więcej...

Pomocne definicje

Wszystkie A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
TerminDefinicja
Kara umowna

Hasła powiązane: zobowiązanie, odpowiedzialność kontraktowa

Kara umowna uregulowana w art. 483 i n. k.c. jest swoistego rodzaju zryczałtowanym odszkodowaniem za nienależyte wykonanie umownego zobowiązania niepieniężnego i jeżeli strony nie postanowiły inaczej, zastępuje to odszkodowanie. „Swoistość” tego odszkodowana polega na jego uprzednim skonkretyzowaniu co do wartości pieniężnej. Strony bowiem, przy zawarciu umowy określają z góry karę umowną na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez dłużnika i kara ta ma na celu rekompensatę negatywnych konsekwencji spowodowanych niewykonaniem albo nienależytym wykonaniem zobowiązania. Nienależyte wykonanie zobowiązania obejmuje zaś zachowanie terminu, miejsca i sposobu czy też jakości świadczenia. Kara umowna może zostać zastrzeżona na wypadek niewykonania zobowiązania, nienależytego wykonania zobowiązania w ogólności, a także konkretnych wskazanych w umowie uchybień w zakresie sposobu wykonania zobowiązania. Określenie rodzaju naruszenia zobowiązania może nastąpić więc przez wskazanie na „niewykonanie" lub „nienależyte wykonanie zobowiązania" albo przez precyzyjny opis konkretnych przykładów niespełnienia świadczenia lub jego spełnienia nienależytego. Oznaczenia naruszeń implikujących zapłatę kary umownej mogą być różne - od wskazania zwłoki dłużnika, aż po enumeratywne wyliczenie konkretnych uchybień w zakresie wykonania zobowiązania, np. braki ilościowe lub jakościowe przedmiotu świadczenia. Dopuszczalne jest również zastrzeżenie kary umownej, która będzie się należeć wierzycielowi w razie „poważnego" lub „rażącego" naruszenia zobowiązania.[1]

Jeżeli strony inaczej nie postanowią, obowiązek zapłaty karu i jej wysokość będzie niezależna od skonkretyzowanej przyszłej szkody majątkowej wierzyciela, w tym znaczeniu, że na uprawnionym do żądania jej zapłaty, spoczywać będzie jedynie obowiązek wykazania przesłanek istnienia możliwości naliczenia kary umownej. Należy pamiętać, iż  zgodnie z art. 483 § 1 k.c. niedopuszczalne jest zastrzeżenia kary umownej co do zobowiązania pieniężnego.

Zakres odpowiedzialności z tytułu kary umownej pokrywa się z zakresem odpowiedzialności dłużnika za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania (art. 471 k.c.), a co za tym idzie przesłanki obowiązku zapłaty kary umownej ocenia się przez pryzmat ogólnych przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej. Na dłużniku ciąży domniemanie winy za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania, od odpowiedzialności może zatem zwolnić się, jeśli wykaże, że nastąpiło to z przyczyn, za które odpowiedzialności nie ponosi.

Podstawa prawna:

Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U.2014.121 z późn. zm.)

 

[1]Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt I ACa 224/14

Zobacz:
Zwrot opłaty sądowej w przypadku zawarcia ugody pozasądowej

Kierowanie

Proces planowania, organizowania, przewodzenia i kontrolowania działalności członków organizacji oraz wykorzystania wszystkich innych jej zasobów dla osiągniecia ustalonych celów:

  • planowanie – wskazuje, że kierownicy z góry ustalają cele i działania, zazwyczaj oparte na wybranej metodzie, planie czy logice a nie na przeczuciu,
  • organizowanie – mówi o koordynacji ludzkich i materialnych zasobów organizacji. Efektywność organizacji zależy od jej umiejętności gospodarowania zasobami dla osiągnięcia celów: im bardziej będzie zintegrowana i skoordynowana praca w organizacji, tym większe będą efekty. Częścią pracy kierownika jest osiągnięcie takiej koordynacji.
  • przewodzenie – określa, w jaki sposób kierownik kieruje podwładnymi wpływa na nich, doprowadzając do tego, by inny wykonywali potrzebna zadania.
  • kontrolowanie – oznacza, że kierownik stara się zapewnić to, by organizacja zmierzała do określonych celów.

Zobacz:
Kazus: domniemanie w świetle odpowiedzialności członków zarządu spółki z o.o. za zobowiązania spółki

Klauzule abuzywne
Klauzule niedozwolone

Klauzule niedozwolone (inaczej abuzywne) to postanowienia umowy zawieranej z konsumentem, które kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszają jego interesy.

Zgodnie z art. 3851 § 1 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tj.: Dz. U. 2017 poz. 459) – dalej jako: KC – postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.

Co oznacza, że istnieją dwie przesłanki abuzywności, a zatem dwie przesłanki uznania klauzuli za niedozwoloną w obrocie konsumenckim (konsumentprzedsiębiorca):

  • kształtowanie praw i obowiązków konsumenta przez przedsiębiorcę w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami;
  • rażące naruszenie interesów konsumenta.

Niedozwolone postanowienia umowne dotyczącą nie tylko umów zawartych bezpośrednio pomiędzy przedsiębiorcą i konsumentem, ale także wzorców umów, w szczególności wykorzystywanych szeroko obecnie w sektorach usług: bankowych, finansowych, telekomunikacyjnych itp.

Podstawa prawna:

art. 3851 § 1, art. 3851 § 3 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tj.:Dz. U. 2017 poz. 459).

Komandytariusz

Nazwa komandytariusz pochodzi od włoskiego słowa  commendatore, oznacza wspólnika w spółce komandytowej, ponoszącego odpowiedzialność za zobowiązania spółki lecz tylko do wysokości sumy komandytowej (wartość pieniężna określona w umowie spółki(forma aktu notarialnego), która została zarejestrowana).

Komandytariuszem może zostać każda osoba w tym fizyczna, także nieposiadająca zdolności do czynności prawnych, bądź mająca ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Osoby nie posiadające pełnej zdolności do czynności prawnej, które są komandytariuszem w spółce, działają przez swoich przedstawicieli ustawowych. Komandytariuszem zostać może także osoba prawna, działając w spółce przez swoje organy. Komandytariuszem może być także, inna spółka handlowa w tym spółka komandytowa.

Rolę komandytariusza w spółce można przedstawić z dwóch perspektyw: rola pełniona wewnętrznie w spółce, oraz rola i uprawnienia „ na zewnątrz” spółki komandytowej.

Komandytariusz jako członek (wspólnik) spółki partycypuje w jej zyskach. Chodzi tutaj o uprawnienia majątkowe związane z wynikami prowadzonej bieżącej działalności spółki. Komandytariusz nie jest uprawniony do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentacji, jednakże umowa spółki może do uczestnictwa w zagadnieniach uprawniać. Komandytariusz ma prawo zażądać odpisu sprawozdania finansowego oraz przeglądać dokumenty spółki (w tym dokumentacje finansową).

Komandytariusz ma prawo reprezentować spółkę jedynie jako jej pełnomocnik.

Jeżeli komandytariusz dokona w imieniu spółki czynności prawnej, nie ujawniając swojego pełnomocnictwa, odpowiada za skutki tej czynności wobec osób trzecich bez ograniczenia (suma komandytowa); dotyczy to także reprezentowania spółki przez komandytariusza, który nie ma umocowania albo przekroczy jego zakres. 

Podstawa prawna:

Kodeks spółek handlowych z dnia 15 września 2000 r. (Dz.U. 2017.1577) 

Komplementariusz

Nazwa komplementariusz pochodzi od łacińskiego słowa  complementarius z complementum co oznacza uzupełnienie.

Komplementariuszem może zostać każda osoba fizyczna, która posiada pełną zdolność do czynności prawnych, osoba prawna, w tym także spółka z ograniczoną odpowiedzialnością bądź spółka akcyjna.

Komplementariuszem może zostać także osobowa spółka prawa handlowego, w tym również inna spółka komandytowa.

Osoby prawne mogą działać jako komplementariusze spółki poprzez swoje organy.

Komplementariusz to wspólnik sprawujący zarząd (prowadzenie spraw) w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, odpowiadający całym swoim majątkiem za zaciągnięte przez spółkę zobowiązania.

Komplementariusz występuje w spółce komandytowej oraz w spółce komandytowo akcyjnej.

Komplementariusz ma prawo do reprezentacji spółki (a jeśli jest jedynym komplementariuszem to obowiązek) oraz obowiązek do prowadzenia spraw spółki. Komplementariusz może zostać pozbawiony prawa do reprezentowania spółki na mocy umowy spółki komandytowej, statutu spółki komandytowo-akcyjnej a także prawomocnego orzeczenia sądu.

Komplementariusz reprezentuje spółkę we wszelkich czynnościach sądowych i pozasądowych nie przekraczających czynności zwykłego zarządu,  a prawa tego nie można ograniczać ze skutkiem wobec osób trzecich. Jeżeli czynność przekracza zakres czynności zwykłego zarządu, do jej skutecznego dokonania wymaga się zgody pozostałych komplementariuszy oraz komandytariuszy uczestniczących we wskazanej spółce komandytowej, wyjątki od tego przypisu mogą zostać określone w umowie spółki.

Komplementariusz odpowiada osobiście  ze spółką wobec wierzycieli  spółki za jej zobowiązania bez ograniczeń całym swoim majątkiem.

Odpowiedzialność komplementariusza ma charakter subsydiarny, co oznacza, że wierzyciel może prowadzić egzekucję z jego majątku, dopiero wówczas gdy egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna.

Komplementariusz odpowiada solidarnie z innymi wspólnikami spółki  odpowiadającymi bez ograniczeń oraz z komandytariuszami (odpowiadają do wysokości sumy komandytowej) oraz ze spółką.

 Podstawa prawna:

Kodeks spółek handlowych z dnia 15 września 2000 r. (Dz.U. 2017.1577) 

Konkurencja

Obejmuje wszystkie bieżące i potencjalne kontroferty i substytuty, które nabywca może brać pod uwagę. Liczba sprzedawców oraz stopień jednorodności lub zróżnicowania produktu czy usługi pozwala na wyodrębnienie czterech struktur:

- czysty monopol – kiedy określony produkt lub usługę w danym kraju lub na danym obszarze zapewnia jedna firma (np. lokalna elektrownia lub gazownia),

- oligopol - niewielka liczba zazwyczaj wielkich firm wytwarzających produkty zarówno bardzo zróżnicowane, jak i standardowe (np. producenci stali, benzyny).

- konkurencja monopolistyczna – wielu konkurentów jest w stanie różnicować swoje oferty w całości lub częściowo (np. restauracje, salony kosmetyczne).

- konkurencja doskonała – wielu konkurentów oferujących te same produkty lub usługi (np. giełda papierów wartościowych, giełda towarowa).

Zobacz:
News: rządowa propozycja zmiany stawki w podatku od osób prawnych - obniżenie z poziomu 19 % na 15 %
Kazus: naruszenie cudzego prawa ochronnego na dany znak towarowy poprzez jego użycie w linkach i tzw. metatagach
Przedsiębiorco co nowego w prawie – projektowana zmiana niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców
Porada: Jak zdobyć środki w ramach Konkurs 5/1.1.1/2017 – „Szybka ścieżka" MŚP 
Instrukcja: Likwidacja spółki osobowej
Kazus: czy pracownik, który został zwolniony z pracy ma obowiązek podania haseł do służbowych sprzętów (m.in. komputera, telefonu komórkowego), na których przechowywał swoje prywatne dokumenty, pracodawcy po odejściu z pracy?

Konkurencja monopolistyczna

Teoretyczna forma rynku zaproponowana i pierwotnie analizowana przez amerykańskiego ekonomistę Edwarda Chamberlina, a później rozwinięta przez angielską ekonomistkę Joan Robinson. Posiada cechy zarówno monopolu jak i konkurencji. Konkurencja monopolistyczna charakteryzuje się tym, że na rynku współzawodniczy wiele przedsiębiorstw, istnieją bariery wejścia i bariery wyjścia, jednak są one niewielkie. Z drugiej strony produkty wytwarzane przez firmy są niejednorodne, dzięki czemu krzywa popytu na produkt każdej z firm jest malejąca. Jest to cecha charakterystyczna dla monopolu i różni się od konkurencji doskonałej, gdzie krzywa popytu jest pozioma. Mimo że firmy produkują zróżnicowane produkty, zakłada się, że struktura ich kosztów jest jednakowa.

Konkurencja wolna

Typ konkurencji, w której znaczna liczba sprzedawców konkuruje, oferując podobne produkty, żaden nie wywiera większego wpływu na sytuację rynkową, przy biernej postawie państwa, nie zakłócającego samoczynnych procesów rynkowych własnymi działaniami lub ograniczeniami na inne podmioty gospodarcze. Termin wolna konkurencja używany był w teorii ekonomii do określenia modelu rozwoju przemysłu w Europie w XIX w. Na początku obecnego wieku zastąpiono go mianem konkurencji doskonałej (J.Robinson), precyzując dokładniej jej cechy: brak wpływu pojedynczych sprzedawców i nabywców na kształtowanie się cen rynkowych (są oni wszyscy cenobiorcami), łatwość - z uwagi na niskie koszty i brak barier technicznych i administracyjnych - wejścia i wycofania się producentów z rynku oraz produkcja i sprzedaż jednorodnych produktów (np. płody rolne).

Konsument

osoba fizyczna dokonującą czynności prawnej nabycia towaru lub usługi niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.
Kodeks cywilny Art. 22

Zobacz:
Porada: Finansowanie wyposażenia firmy
Nazwa na paragonie fiskalnym
Porada: Inne formy handlu w mikro i małym przedsiębiorstwie
Przykład z życia: znak towarowy
Instrukcja: Jak się ubezpieczyć?
Kazus: Naruszenie dóbr osobistych przedsiębiorcy
Adres siedziby - „wirtualne biuro” - batalia o wirtualne biuro wygrana
Porada: Prawo reklamy w obrocie elektronicznym
Nowa ustawa o prawach konsumenta - część druga
Nowa ustawa o prawach konsumenta - część trzecia
Nowa ustawa o prawach konsumenta - część czwarta
Nowa ustawa o prawach konsumenta - część piąta
Porada: własność intelektualna w e-biznesie
Nowa ustawa o prawach konsumenta - część szósta
Nowa ustawa o prawach konsumenta - część siódma
Nowa ustawa o prawach konsumenta - część ósma
Nowa ustawa o prawach konsumenta - część dziewiąta
Nowa ustawa o prawach konsumenta - część dziesiąta
Nowa ustawa o prawach konsumenta - część jedenasta
Nowa ustawa o prawach konsumenta - część dwunasta
Procedura: Współpraca i przepływ informacji: przedsiębiorca - banki
Procedura: kiedy i jak można informować o konsumentach i kontrahentach na stronie www
Porada: Jak przy zastosowaniu majątkowych praw autorskich i tajemnicy przedsiębiorstwa zabezpieczyć technologie i rozwiązania hi-tech przed wrogim przejęciem
Kazus: obciążenie dłużnika kosztami prowadzenia postępowania windykacyjnego
Metody rozwiązywania sporów pomiędzy przedsiębiorcami (B2B) a także sporów przedsiębiorcy z konsumentem (B2C)
Procedura: pełnomocnictwo i prokura w firmie
Porada: budowanie wizerunku firmy i produktu za pomocą środków technicznych i wizualnych
Procedura: czym jest rejestr dłużników, kiedy możesz do niego trafić i czym to skutkuje
Porada: jak i z jakiej podstawy dochodzić poza sądem swojej wierzytelności od dłużnika?
News: zmiany dotyczące funkcjonowania sklepów internetowych - brak dostosowania się przez przedsiębiorców do obowiązującej ustawy o prawach konsumentach i związane z tym konsekwencje
Kazus: środki posiadane przez Prezesa UOKiK w celu usuwania skutków naruszeń zbiorowych interesów konsumentów
Przedsiębiorco co nowego w prawie – projektowana zmiana niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców
Porada: Jakie zmiany musisz wpisać do KRS i jak to zrobić
Instrukcja: Jak prowadzić sprzedaż za pomocą serwisów społecznościowych?
Instrukcje - Kiedy i jak można sprzedawać w systemie ratalnym
Instrukcja: Kiedy i jak mikro przedsiębiorca może dokonywać zwrotu towaru?
Jak dokonać zwolnienia od prowadzenia kas rejestrujących w przypadku sprzedaży produktów multimedialnych (e-book, kurs on-line)
Dystrybucja towarów w e-handlu

 

Pomóż Nam Działać Szybciej. Jeśli nie My razem, to kto? Bo kiedy, jeśli nie teraz?

Mikroporady.pl w miesiącu odwiedza ponad 40000 unikalnych użytkowników

Przekaż ico-1procent Podatku PIT

KRS: 0000318482 - Wpisz w Deklaracji

Dlaczego warto?

wpłać darowiznę

Odlicz Darowiznę od Dochodu: • do 6% dochodu - osoby fizyczne
• do 10% dochodu - osoby prawne



Wspieraj Mikroporady.pl

Najmniejsze i rodzinne Firmy są najważniejszym „nerwem” naszej gospodarki a mają ograniczony dostęp do fachowej pomocy. My to zmieniamy - przygotowujemy dla nich kompleksowe wsparcie – wzory umów z orzecznictwem i komentarzami, porady, instrukcje,regulaminy, kazusy. W odpowiedzi na przesyłane pytania udzielamy dodatkowych porad, wyjaśnień i interpretacji.

Bez ograniczeń i bezpłatnie, bo chcemy żyć w świecie, gdzie solidarnie wspiera się słabszych. Jest to możliwe dzięki zaangażowaniu ludzi takich jak Ty. Liczy się każda pomoc, jednorazowa wpłata lub comiesięczna.

dalej
 
x

Jeśli czytasz teraz nasze Porady i pomagają, wspomóż nas darowizną 30 zł.