Wielkość tekstu
Kontrast serwisu
Bezpłatny Program PIT 2017

Pomocne definicje

Wszystkie A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
TerminDefinicja
Imię

spersonifikowane, osobiste, niezwiązane z pochodzeniem miano człowieka lub w rozumieniu k.c. firma lub nazwisko, pod którym podmiot funkcjonuje w obrocie.
Kodeks cywilny Art. 43. § 1., Art. 43, Art. 43;

Zobacz:
Przykład z życia: ochrona dóbr osobistych konsumenta nie może ograniczać praw do dochodzenia spełnienia świadczenia przez wierzyciela.
Porada: Formy nabycia i rozliczania samochodu w firmie
Ewidencja u przedsiebiorcy powierzonych mu materiałów przez zleceniodawcę
Porada: Zarządzanie kadrami od strony obowiązków pracodawcy w zakresie bhp, ewidencji oraz ochrony danych osobowych
Roczne rozliczenie dokonywane przez płatnika za 2013 rok na druku PIT-40
Dowody dla zapisów w księgach przychodów i rozchodów
Spis z natury/remanent/inwentura
PIT 36L – Jak rozliczyć podatek liniowy?
Zwrot VAT
Instrukcja: wprowadzanie ofert i cenników na stronę internetową oraz przyjmowanie ofert drogą elektroniczną
Instrukcja: Jaka forma prawna będzie odpowiednia dla Twojej działalności
Kasy fiskalne
Wypełniamy PIT-11 za 2013 rok
Zamknięcie księgi i spis z natury na dzień 31 grudnia
Kazus: Naruszenie dóbr osobistych przedsiębiorcy
Procedura: zasady udostępniania przez administratora serwisu internetowego danych osobowych użytkowników
Procedura: Pracownik na stronie www - jak można informować o swoich pracownikach
Porada: zasady przetwarzania i udostępniania danych osobowych, tworzenie zbiorów
Instrukcja: Co musisz zrobić krok po kroku zatrudniając nowego pracownika
Procedura: jak wnieść zakład do spółki jednoosobowej - przekształcanie przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową
Procedura: kiedy i jak można informować o konsumentach i kontrahentach na stronie www
Kazus: dobre imię przedsiębiorcy
Procedura: Jak postępować w przypadkach wypadku przy pracy
Procedura: Zgłoszenie wynalazku, wzoru użytkowego, towarowego, przemysłowego oraz procedury uzyskania patentu, prawa ochronnego lub z rejestracji (część A)
Procedura: Zgłoszenie wynalazku, wzoru użytkowego, towarowego, przemysłowego oraz procedury uzyskania patentu, prawa ochronnego lub z rejestracji (część B)
Procedura: czym jest rejestr dłużników, kiedy możesz do niego trafić i czym to skutkuje
Polityka bezpieczeństwa informacji
News: Nowelizacja Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
Kazus: Kwestionariusz osobowy pracownika
News: zmiany w ustawie o ochronie danych osobowych w związku z nowymi regulacjami UE dotyczącymi ochrony danych osobowych
Porada: zbieranie danych osobowych a zbiory danych osobowych
Instrukcja: Jak ustalać i dodatkowo dokumentować pochodzenie towarów z uwagi na rygory VAT?

Immisje

Immisja – pojęcie zdefiniowane w kodeksie cywilnym obejmujące jedno z ograniczeń prawa własności nieruchomości, należące do zakresu tzw. „prawa sąsiedzkiego”. Immisja to inaczej pewna swoista ingerencja lub oddziaływanie jednej nieruchomości na drugą sąsiednią. Zakaz immisji to nakaz powstrzymywania się właściciela nieruchomości przed działaniami zakłócającymi korzystanie z sąsiednich nieruchomości. Regulacja kodeksowa wskazuje, iż takie naruszenia nie mogą być dokonywane „ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych”.

Przepis odnosi się do nieruchomości, przez które należy rozumieć zarówno grunty, jak i budynki czy lokale. Nieruchomością sąsiednią będzie natomiast każda nieruchomość, która znajduje się w obrębie ewentualnego szkodliwego wpływu, czyli oddziaływania z lub przez nieruchomość sąsiednią.

Definicja wskazuje, iż zabronione jest tylko takie działanie, które przekracza przeciętną miarę korzystania z nieruchomości, tzn. jest nadmierne, przesadne. W każdym przypadku będzie to postępowanie, które bezpośrednio zagraża życiu lub zdrowiu ludzkiemu. Ponadto przekroczenie przeciętnej miary będzie miało miejsce także w sytuacji, gdy określona nieruchomość jest narażona na immisje z kilku innych nieruchomości należących do niezależnych właścicieli. Mimo iż osobne działania nie będą osobno wypełniały ustawowego zakazu, to wspólnie spełnią oni kryterium przekroczenia „przeciętnej miary”, a nie dają uprawnienia do żądania zaprzestania naruszeń (ingerencji przez immisję).

Ustawodawca jednocześnie zakreśla granice uprawnień właściciela nieruchomości, odsyłając do klauzul generalnych, tj. społeczno-gospodarczego przeznaczenia prawa i zasad współżycia społecznego. Ważne jest podkreślenie, iż zgodnie z definicją, przeciętna miara musi być przekroczona łącznie w stosunku do obydwu kryteriów.

Społeczno-gospodarcze przeznaczenie nieruchomości wynika przede wszystkim z przeznaczenia nieruchomości, określonego planem zagospodarowania przestrzennego czy też decyzją administracyjną.

Stosunki miejscowe należy rozumieć jako aktualne i przyjęte przez większość sposoby korzystania z nieruchomości na pewnym obszarze terytorialnie relewantnym. Zaistnienie „przekroczenia” dopuszczalnego oddziaływania jest zatem uzależnione zarówno od miejsca, jak i czasu.

W praktyce wyróżnia się dwa rodzaje immisji:

  1. Immisje pośrednie – wynikają w sposób naturalny z korzystania z nieruchomości, a powstające zakłócenia nie są dokonywane w sposób celowy. Rozróżnia się następujące podziały immisji pośrednich:
  1. Immisje pozytywne/ingerujące – polegają na przedostawaniu się na nieruchomość sąsiednią określonych czynników, które zakłócają korzystanie z tej nieruchomości (np. nadmierny hałas, zapachy, wibracje)
  2. Immisje negatywne/blokujące – polegają na ograniczaniu dostępu nieruchomości sąsiedniej do istotnych dla korzystania z niej wartości (np. rosnące drzewo, czy też budynek, które są przeszkodą dla nasłonecznienia sąsiedniej nieruchomości)
  3. Immisje materialne – wpływają negatywnie na odczucia sąsiada w przypadku ich długotrwałego istnienia (np. cyklicznie pojawiający się hałas w nocy)
  4. Immisje niematerialne – polegają na negatywnym oddziaływaniu na sferę psychiki właściciela nieruchomości sąsiedniej (np. organizowanie spotkań osób uzależnionych od środków odurzających, gromadzenie materiałów wybuchowych)

W powyższych przypadkach, właściciel nieruchomości, którego prawa zostały naruszone ma możliwość dochodzenia ochrony swoich praw przed immisjami zarówno w trybie art. 23 oraz 24 k.c. (ochrona dóbr osobistych), a także tzw. negatoryjne o zaniechanie z art. 222 w zw. z art. 144 k.c. (roszczenie o zaprzestanie immisji przekraczających zwykłą miarę).

  1. Immisje bezpośrednie – polegają na umyślnej, bezpośredniej ingerencji w sferę własności cudzej nieruchomości (np.: kierowanie na skutek sztucznego urządzenia wody deszczowej z jednej nieruchomości na drugą, porzucanie nieruchomości)

Takie immisje są bezwzględnie zakazane i właścicielowi przysługuje ochrona na zasadzie 140 k.c. (przepis określa ochronę prawa własności w ogólności).

 

Podstawa prawna:

Art. 144 Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (tj. Dz. U. 2014 poz. 121)

 

Indos in blanco

klauzula przeniesienia weksla na nieoznaczoną osobę. Przepisy o indosie in blanco stosuje się do indosu na okaziciela.
Ustawa prawo czekowe Art. 16

 

Indos zastawniczy

forma ustanowienia zastawu na wekslu.

Informacja chroniona

Hasła powiązane: informacja publiczna, przedsiębiorca, przedsiębiorstwo, tajemnica przedsiębiorstwa.

Informacją chronionąinformacje publiczne objęte klauzulami, jako informacje niejawne na podstawie Ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (tj. Dz. U. 2010 Nr 182 poz. 1228) oraz informacje objęte ochroną w ramach ochrony prywatności człowieka lub w interesie przedsiębiorcy.

Zgodnie z Konstytucją RP wszelka informacja o sprawach publicznych, jeżeli nie została na podstawie ustawy objęta tajemnicą państwową lub służbową, albo nie narusza godności, prywatności człowieka lub innych tajemnic ustawowo chronionych jest jawna i dostępna. Można więc powiedzieć, że zbiór informacji publicznych dzieli się dychotomicznie na te jawne, a więc dostępne i niejawne lub chronione szczególnymi tajemnicami.

Natomiast informacje z obszaru prywatności człowieka są co do zasady chronione i zgodnie z art. 47 Konstytucji RP każdy decyduje o ich ujawnieniu, przy czym regulowane są szczególnymi przepisami m. in. o ochronie danych osobowych, dóbr osobistych, czy w prawie pracy. Innymi słowy, informacja prywatna dotycząca osoby fizycznej jest co do zasady chroniona. Szczególna sytuacja występuje jedynie w zakresie przedsiębiorstw, które traktowane są jednakowo bez względu na przynależność do sektora publicznego, czy też prywatnego. Kryteriami dostępności są w nich te wynikające z regulacji ochrony konkurencji poza ochroną równolegle funkcjonujących w tych przedsiębiorstwach zbiorami informacji publicznej niejawnej i prywatnej osób fizycznych, chronionych jako dane osobowe lub pracownicze.

Przykładowo ochrona informacji jest objęta obowiązkami z regulacji:

  • tajemnicy kontroli skarbowej
  • tajemnicy korporacyjnej
  • tajemnicy bankowej
  • i inne.

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (tj. Dz. U. 2010 Nr 182 poz. 1228) 

Zobacz:
Porada: ochrona majątku przedsiębiorstwa
Polityka bezpieczeństwa informacji

Informacja niejawna

Hasła powiązane:

Informacja niejawna – ustawa o ochronie informacji niejawnych z dnia 5 sierpnia 2010 r. definiuje ją jako informację wymagająca ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem, która spowodowałaby lub mogłaby spowodować szkody dla Rzeczpospolitej Polskiej, niezależnie od formy i sposobu jej wyrażania, także w trakcie jej opracowania. Wskazana ustawa jest jednocześnie podstawowym aktem prawnym regulującym ochronę i wyłączenie jawności informacji publicznych obejmowanych tzw. tajemnicą państwową. Ustawa nie posługuje się już podziałem na tajemnicę państwową i służbową, lecz nadal w całości jako jedyna reguluje ochronę wyłączonych z jawności informacji publicznych, które zostają objęte tajemnicą zwaną teraz informacją niejawną, co jest normatywnym odpowiednikiem stosowanego powszechnie pojęcia tajemnicy państwowej.

Informacjom niejawnym nadaje się klauzulę tajności adekwatną do szkody jaką może przynieść ich nieuprawnione ujawnienie. Wyróżnia się 4 klauzule:

  • ściśle tajne, jeśli ich nieuprawnione ujawnienie spowoduje wyjątkowo poważną szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że m.in.: zagrozi niepodległości, suwerenności lub integralności terytorialnej, bezpieczeństwu wewnętrznemu, porządkowi konstytucyjnemu czy też sojuszom lub pozycji międzynarodowej Rzeczypospolitej Polskiej;
  • tajne, jeśli ich nieuprawnione ujawnienie spowoduje poważną szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że m.in.: uniemożliwi realizację zadań związanych z ochroną suwerenności, porządku konstytucyjnego, pogorszy stosunki Rzeczypospolitej Polskiej z innymi państwami lub organizacjami międzynarodowymi, czy też przyniesie stratę znacznych rozmiarów w interesach ekonomicznych;
  • poufne, jeśli ich nieuprawnione ujawnienie spowoduje szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że m.in.: utrudni prowadzenie bieżącej polityki zagranicznej, zagrozi stabilności systemu finansowego, czy też wpłynie  niekorzystnie na funkcjonowanie gospodarki narodowej Rzeczypospolitej Polskiej;
  • zastrzeżone, jeśli nie nadano im wyższej klauzuli tajności, a ich nieuprawnione ujawnienie może mieć szkodliwy wpływ na wykonywanie przez organy władzy publicznej lub inne jednostki organizacyjne zadań dotyczących polityki zagranicznej, bezpieczeństwa publicznego, przestrzegania praw i wolności obywateli, czy też obrony narodowej Rzeczypospolitej Polskiej.

Klauzulę tajności nadaje osoba, która jest uprawniona do podpisania dokumentu, a w przypadku, gdy informacja niejawna ma inną postać – osoba, która jest uprawniona do oznaczenia danego materiału, przy czym niedopuszczalne jest zawyżenie lub zaniżenie klauzuli tajności informacji niejawnych.

Zasadą nadrzędną jest wymóg zapewnienia ochrony informacji niejawnych. W ramach tej ochrony określone informacje, którym została nadana klauzula tajności muszą być przetwarzane w warunkach uniemożliwiających ich nieuprawnione ujawnienie, jak również mogą być udostępniane wyłącznie osobom dającym rękojmię zachowania tajemnicy na określonym poziomie (zgodnie z klauzulą ich tajności), przy zachowaniu zasad wiedzy niezbędnej.

Nadzór nad funkcjonowaniem systemu ochrony informacji niejawnych oraz realizacją zadań prowadzą Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Służba Kontrwywiadu Wojskowego.

Przepisy ww. ustawy mają zastosowanie m.in. do informacji pozostających i wytwarzanych w zasobie organów władzy publicznej, jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, NBP, czy też przedsiębiorców zamierzających ubiegać się albo ubiegających się o zawarcie umów związanych z dostępem do informacji niejawnych, wykonujących takie umowy albo wykonujących na podstawie przepisów prawa zadania związane z dostępem do informacji niejawnych.

1. Informacja niejawna, czyli posługując się dotychczasową terminologią objęte tajemnicą państwową i w niewielkiej części służbową, zastrzegane klauzulami w trybie ustawy o informacjach niejawnych to tylko te, które są wymienione w ustawie jako podlegające klauzulom tajne i ściśle tajne oraz te poufne i zastrzeżone, które w danej jednostce, urzędzie, państwowej osobie prawnej, samorządzie terytorialnym lub przedsiębiorstwie opatrzono klauzulą poufne lub zastrzeżone.

2. Ta ochrona jest adresowana nie tylko do funkcjonariuszy publicznych, pracowników instytucji publicznych czy państwowych osób prawnych lub samorządów, ale powszechnie do wszystkich, którzy uzyskują dostęp do informacji niejawnych lub choćby przypadkowo mają dostęp do dokumentów klauzulowanych.

Przepisy art. 265-267 k.k. są przewidują karalność zarówno osób upoważnionych do dostępu do informacji niejawnych, jak i tego, kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp.

Za ujawnienie informacji o klauzuli ściśle tajne albo tajne polski kodeks karny przewiduje karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Za ujawnienie informacji o klauzuli poufne lub zastrzeżone przez funkcjonariusza publicznego grozi kara pozbawienia wolności do 3 lat.

 

Podstawa prawna:

  1. Ustawa z dnia 5 sierpnia 2010r. o ochronie informacji niejawnych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 21).
  2. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks karny (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 396).

Zobacz:
Porada: ochrona majątku przedsiębiorstwa

Informacja publiczna

Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną, której udostępnianie oraz ponowne wykorzystanie podlega zasadom i powinna być udostępniona w trybie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Biuletyn Informacji Publicznej (BIP)* jest urzędowym publikatorem elektronicznym, ma na celu powszechne udostępnianie informacji publicznej w postaci elektronicznej. Na biuletyn składają się strony www, na których władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne udostępniają informacje publiczne wymagane przez polskie prawo. * www.bip.gov.pl Ustawa o dostępie do informacji publicznej Art. 1 ust.1

Zobacz:
Porada: ochrona majątku przedsiębiorstwa

Informatyczny nośnik danych

 materiał lub urządzenie służące do zapisywania, przechowywania i odczytywania danych w postaci cyfrowej (płyta Cd, odtwarzacz płyt Cd, pamięć USB, interfejs USB w komputerze, karta micro SD, urządzenia elektroniczne z wbudowaną pamięcią); Informatyzacja działalności podmiotów realizujących zadania publiczne

Art. 3 pkt.) 1

Zobacz:
Instrukcja: Wystąpienie o decyzję środowiskową.
Procedura: Zgłoszenie wynalazku, wzoru użytkowego, towarowego, przemysłowego oraz procedury uzyskania patentu, prawa ochronnego lub z rejestracji (część A)
Procedura: Zgłoszenie wynalazku, wzoru użytkowego, towarowego, przemysłowego oraz procedury uzyskania patentu, prawa ochronnego lub z rejestracji (część B)

Infrastructure as a Service (skrót IaaS)

jedna z możliwości korzystania z chmury obliczeniowej, polegająca na dostarczeniu przez dostawcę rozwiązań sprzętowych i programów, aplikacji (infrastruktura informatyczna). Usługobiorca ma możliwość wynajęcia „mocy” serwerów (sprzęt „fizycznie” nie musi być dostarczony do siedziby usługobiorcy), określonej przestrzeni dyskowych na serwerach. W tym modelu możliwe jest również zakup na własną rękę oprogramowania, które będzie zainstalowane na wynajmowanych serwerach, przestrzeni dyskowej.

 
Instrumenty finansowe

jest to każda umowa, która skutkuje jednocześnie powstaniem aktywu finansowego (udział, akcja) u jednostki gospodarczej i zobowiązania finansowego lub instrumentu kapitałowego u drugiej (funduszu, kapitału).
Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi Art. 2 ust. 1

Zobacz:
Opodatkowanie umowy najmu

 

Pomóż Nam Działać Szybciej. Jeśli nie My razem, to kto? Bo kiedy, jeśli nie teraz?

Mikroporady.pl w miesiącu odwiedza ponad 40000 unikalnych użytkowników

Przekaż ico-1procent Podatku PIT

KRS: 0000318482 - Wpisz w Deklaracji

Dlaczego warto?

przekaż darowiznę

• do 6% dochodu - osoby fizyczne
• do 10% dochodu - osoby prawne

Przekaż darowiznę on-line:

dalej
Wypełnienie pól oznaczonych gwiazdką (*) jest obowiązkowe.
 
x

baner rozlicz pit za 2016 300x300