Wielkość tekstu
Kontrast serwisu

Wydatki właścicieli firm

Prowadząc małą firmę przedsiębiorcy ponoszą wydatki które obniżają podstawę opodatkowania, a tym samym powodują zmniejszenie obciążeń podatkowych. Dlatego też na tym gruncie dochodzi do częstych sporów z organami podatkowymi, które niejednokrotnie mają swój finał przed sądem. Poniższy tekst jest poświęcony wybranym „kontrowersyjnym” wydatkom i sposobie ich rozliczania.

Uogólniając (upraszczając) przesłanki z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) kosztami podatkowymi (kosztami uzyskania przychodów) mogą być tylko takie wydatki, które wpływają na osiągnięcie przychodu, utworzenie, rozwój, zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Ponadto wydatek nie może znajdować się w katalogu wydatków, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.
Dlatego też uznać należy, iż określony wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodu, jeżeli:
• został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów, a więc utworzenia, rozwoju, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz prowadzenia działalności (sprzedaży towarów i usług);
• nie znajduje się na liście stanowiącej katalog wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów podatkowych.
Poniżej prezentuję niektóre, wybran, najbardziej problematyczne wydatki, które najczęściej właściciele firm próbują „wrzucić” w koszty prowadzonej działalności gospodarczej.

Diety podczas podróży służbowej przedsiębiorcy

Przedsiębiorca (właściciel firmy) ponoszący wydatki wynikające z odbywania przez niego podróży służbowych, o ile służą one osiągnięciu przychodów w prowadzonej działalności może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane wydatki związane z wyjazdem.
Wydatkami takimi mogą być koszty przejazdu, a więc nabycia biletów (lotniczych, kolejowych, autobusowych), koszty noclegów (hotele, pokoje prywatne), bilety komunikacji miejskiej i rachunki przejazdu taksówką, własnym samochodem (rachunek za paliwo) oraz wszelkie diety, czyli „ryczałt”.

Niewątpliwie wydatki z tytułu odbycia takiej podróży służbowej spełniają wskazane kryteria, jednakże, w myśl art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących – w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.
Podrożą służbową osoby prowadzącej działalność gospodarczą będzie wyłącznie taka podróż, która pozostaje w związku z tą działalnością i ma na celu osiągnięcie przychodów, jak to wyżej wskazano. Nie jest konieczne osiągnięcie konkretnego przychodu, wystarcza wykazanie, że podróże miały związek z działalnością gospodarczą. Przepisy ustawy o PIT nie uzależniają zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów do kosztów diet z tytułu podróży służbowej osób prowadzących działalność gospodarczą od rodzaju prowadzonej działalności.
W związku z powyższym przedsiębiorca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowej - do wysokości określonych limitów, gdy uprawdopodobni, że wyjazd służbowy związany był z osiągniętym przychodem.

Ubrania dla właścicieli

W przypadku właścicieli firm, organy podatkowe kwestionują możliwość zaliczenia takich wydatków do kosztów, gdyż uznają je za wydatki o charakterze osobistym. Tytułem przykładu można wskazać pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sochaczewie, nr US.28.III/415-4/04, z 26 marca 2004 r., gdzie możemy przeczytać:
"(...) Uzyskiwanie przychodów w ramach działalności gospodarczej nie jest zatem uzależnione od rodzaju noszonej odzieży, gdyż schludny wygląd niezbędny jest dla wykonywania wielu zawodów poza sferą działalności gospodarczej. Prowadzi to do wniosku, że wydatek danej osoby fizycznej na zakup odpowiedniej odzieży osobistej (garnitury) nie może być uznany za koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, gdyż jego poniesienie uwarunkowane jest głównie innymi względami, aniżeli uzyskiwanie przychodu z tej działalności (...)".
Natomiast gdy ubranie jest niezbędne do wykonywania działalności gospodarczej to wydatki na nie poniesione mogą stanowić koszt uzyskania przychodów. Takie stanowisko zaprezentował Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nowym Dworze Mazowieckim, w piśmie z 6 września 2004 r., nr 1414/DP/415-338/06/ES, gdzie czytamy:
"(...) do kosztów uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej nie może Pani zaliczyć natomiast wydatków poniesionych na zakup i utrzymanie w czystości ubrania i butów sportowych. Zakup ten nie ma wpływu na powstanie lub zwiększenie przychodu, bądź na funkcjonowanie źródła przychodu. Prowadzona działalność nie wymaga zakupu w/w rzeczy, ani ze względu na wymagania technologiczne czy sanitarne ani bezpieczeństwa i higieny pracy. Zatem nie można uznać zakupu odzieży i obuwia sportowego za wydatki niezbędne do uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej .Niezależnie bowiem od zagadnienia prowadzenia działalności gospodarczej, każda osoba musi nabywać i posiadać ubrania i obuwie , które zużywają się przez sam fakt funkcjonowania danej osoby w życiu społecznym. Dlatego też zakup tych rzeczy stanowi spełnienie zwykłych normalnych potrzeb danej osoby fizycznej niezależnie od tego, czy prowadzi ona działalność gospodarczą czy też nie . Uzyskiwanie przychodów w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej nie jest zatem uzależnione od rodzaju noszonej odzieży (...)".

Wydatek na odzież roboczą, ubiór służbowy (sprzedawcy, recepcjonisty, kierowcy) może być więc zaliczany do kosztów uzyskania przychodów. Reprezentacyjny garnitur przedsiębiorcy, co do zasady takim kosztem nie będzie. Jednak gdy przykładowo przedsiębiorca osobiście będzie prowadził recepcję w pensjonacie lub prowadził limuzynę, którą wynajmuje np. do ślubu prowadząc firmę wynajmuj samochodów to wówczas koszt ubioru będzie kosztem uzyskania przychodów.


Może zaoszczędzimy Ci czasu? Może podejmiesz szybciej lepszą decyzję?
przekaż darowiznę Pomóż młodym mikro firmom.

6% od dochodu - odlicza płatnik podatku od osób fizycznych
10% od dochodu - odlicza płatnik podatku od osób prawnych
Dlaczego warto?
Dowód wpłaty jest dokumentem uprawniającym do odliczeń w rocznym zeznaniu podatkowym (podstawa - Ustawa o PIT)

 
 

Pomóż Nam Działać Szybciej. Jeśli nie My razem, to kto? Bo kiedy, jeśli nie teraz?

Mikroporady.pl w miesiącu odwiedza ponad 40000 unikalnych użytkowników

Przekaż ico-1procent Podatku PIT

KRS: 0000318482 - Wpisz w Deklaracji

Dlaczego warto?

przekaż darowiznę

• do 6% dochodu - osoby fizyczne
• do 10% dochodu - osoby prawne

Przekaż darowiznę on-line:

dalej
Wypełnienie pól oznaczonych gwiazdką (*) jest obowiązkowe.
 

Zapisz się na Biuletyn

Co tydzień bezpłatny Biuletyn Aktualizacyjny z nowymi wzorami dokumentów, instrukcjami, poradami, przygotowywanymi przez zespół prawników z aktualnym stanem prawnym.

Fundacja Akademia Liderów i Mikroporady ® udzielają pomocy mikro firmom bezpłatnie i bez ograniczeń.
Nie wyświetlamy żadnych reklam, nie pobieramy opłat od użytkowników, nie udostępniamy pozostawionych danych.